به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، نبیه بری در آستانه مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب در پیامی با تاکید بر پیوند تاریخی و معنوی لبنان و ایران، رهبر شهید را مظهر «یک ملت در یک مرد» و الگوی جاودان نسلها برشمرد و بر تداوم راه آرمانهای مشترک و پایبندی به آرمانهای مشترک تاکید کرد.
وی پیام خود را با آیه 111 سوره توبه درباره شهادت آغاز کرد و نوشت:
«همانا خداوند از مؤمنان جان و مالشان را خرید تا بهشت از آن آنان شود، آنان در راه خدا می جنگند و کشته می شوند». و وعده ای را می کشند که در تورات و انجیل و قرآن صادق است. و هر کس از خدا به عهد خود وفادارتر باشد، به عهد خود شاد باش. که با آن بیعت کردی و این پیروزی بزرگ است.
همانا خداوند جان و مال اهل ایمان را به بهای بهشت خریده است، آنان در راه خدا می جنگند، پس (دشمنان دین) را می کشند و (یا خودشان) کشته می شوند. این وعده از جانب خداوند مسلم است و پیمانی است که در تورات و انجیل و قرآن ذکر کرده است و عهد خدا با میت کیست؟
پس از این معامله ای که انجام دادید، بسیار خوشحال باشید، زیرا این واقعاً یک شادی و پیروزی بزرگ است. رئیس مجلس لبنان در ادامه نوشت: پروردگارا امام! برخی از کلمات معنایی فراتر از آنچه در لغت نامه ها گنجانده شده است.
برخی از مناصب فراتر از مرزهای زمان هستند، و برخی از مردان به گونه ای هستند که بیش از تعداد افراد ایستاده اند. چنانکه گفته می شود: قومی در قامت مرد. در روز وداع، ای رهبر امت و شاهد شهید، ای امام، یادگار نسل ها و الگوی جاودان و فراموش نشدنی خواهی ماند.
آنها برمی گردند و ما نیز به سمت های رهبری و پیشگامی شما برمی گردیم. همان مواضعی که جباران و مستکبران و متجاوزان را بی قرار و بی خواب کرد: «نه شرق و نه غرب… و [اینکه] کمک به مظلوم عبادت است».
این انقلاب اسلامی ایران است. آنچه با همراهی امام سید موسی صدر و ارتباط با امام راحل سید روح الله الموسوی خمینی و یارانش شهید مصطفی چمران تجربه کردیم؛ زمانی که امام صدر با قلم خود دعوت انبیا را نوشت و شرق و غرب را به خاطر ایران و لبنان خطاب کرد.
ای مسافر و شهید، ای امام سید علی خامنه ای. قبل از جلسه، شما؟[برایم] تو خورشیدی درخشان برای سپیده دم بودی. و چقدر گوش در برابر چشم مجذوب است. وقتی در اوایل دهه نود برای اولین بار با تو آشنا شدم، مرا به آستان امام بزرگوارمان رساندی و هر چه بود، آنچه باید بود، در آن چه باید باشیم و بر چه اساسی باید باشیم و به جای ورق زدن بی شمار کتاب می تواند مرهم زخم ها باشد و عمل کند، خلاصه کردی.
این جمله ای را که فرمودید فراموش نمی کنم: «برادر عزیز، استاد پیامبر، به وسیله شما به نهضت امل می گویم برادران و خواهران عزیز، گوشت من از گوشت شما و خون من از خون شما، صلح شما صلح من و جنگ شما جنگ من است؛ ما از نسل یکدیگریم، اتحاد، اتحاد و باز وحدت، در همه عرصه ها.
ما به این گفتمان وحدتبخش عادت کردهایم. گفتمانی که اکنون بر سر زبان هاست و بر پایه مقابله با دشمن صهیونیستی استوار است. دشمنی که قبل از بزرگسالان، کودکان و جوانان، افراد مسن را هدف قرار داد تا روحیه مقاومت را در لبنان ریشه کن کند. دشمنی که آنقدر کشور را ویران کرد که از برخی روستاها اثری باقی نمانده و دریایی از شهدا و مجروحان و اسیران و مردان ثابت قدم از خود به جای گذاشت که همچنان بر آتش آرمان، بر ماشه مقاومت و پاسدار اراده ایستاده اند.
و ماشه اسلحه محکم است، ایستاده اند و ما اراده را حفظ کرده ایم. مولای من، ای امام، ای شهید سیار حاضر در یادمان، هنوز در ماه محرم هستیم و مصیبت همچنان بزرگ و سنگین است، اما نور هدایت همچنان می درخشد… و امام حسین (ع) همچنان جهت قطب نما و فریاد طنین انداز در طول تاریخ است: آغوشی که پاک شدند، اجدادی که در صراط معروف نشدند، اجدادی که در راه معروف نشدند. شرافت و عزت به جای پذیرش دستورات زیردستان.
بهای این فداکاری ها هر چقدر هم که گران باشد، ما هرگز راه خود را تغییر نمی دهیم، ای پدران از سلسله امامانمان که مقدر شده بود شما و امامان ما مظلومانه و با خیانت به شهادت رسیده و با ضربات از پشت به آسمان عروج کنید. همان طور که در محراب نماز بودی و قرآن بین دو دستت بود… ای شب قدر! مولای من در آخرین سفرت از تهران به نجف و کربلا و سامرا و سرانجام به مشهد مقدس و حرم مطهر رضوی با دعا و آن فریاد جاویدان از تو یاد میکنم: گویا گرگهای صحرای میان نووی و کربلا زنجیر وجودم را میدرند و هر روز چنان است.
در مقام تو کلمات پر از درس های جاودانه است. در وداع با شما سخنانی را که در آخرین دیدارمان در مراسم تسلیت شهادت رئیس جمهور سید ابراهیم رئیسی و یاران شهیدش گفتم را تکرار می کنم. و این را خطاب به رهبر سید مجتبی و برادران رهبری جمهوری اسلامی (دولت و ملت) می گویم: «به راستی هر جراحتی که در جمهوری اسلامی ایران به برادران وارد شود، زخمی است که هر لبنانی شریف را می آزارد».
مولای من شریف ترین مرگ شهادت است. زمین با پناهندگان به آن شکوهمند و پاک می شود. زیرا شریف ترین رهگذران را می پذیرد; شهدایی که در کنار پیامبران و والدین و امامان و صدیقین قرار می گیرند و چه یاران مهربانی هستند.
«إِنَّ اللَّهُ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَجِیونُ وَ حَسْبَنا اللَّه و نعم الوکیل».
منبع : به گزارش میهن تجارت
