آزمون فریدون برای شناخت عیار سه پسر خویش در بازگشت آنها از یمن

بعدی- قاسم توکلی; شاهنامه فردوسی قبل از هر چیز «کتاب ایران» است. در این متن بزرگ بیش از 1600 بار نام ایران به اشکال مختلف تکرار شده است و در هیچ اثری (چه قبل و چه بعد از اسلام) نام ایران به این اندازه متداول نشده است. شاهنامه نه تنها از کاخ زبان فارسی محافظت می کرد، بلکه از یک نهاد سیاسی به نام «ایران» نیز محافظت می کرد.

شاهنامه; سند هویتی و مالکیت ملی

فردوسی با شاهنامه خود نه تنها فرهنگ و زبان عجم را زنده کرد («عجم را به این پارسی زنده کردم»، بلکه ایران را از زیر زهر حاکمان اقوام و قبایل مهاجم بیرون کشید و در عرصه زبان و فرهنگ و ادب جاودانه ساخت. بله، شاهنامه علاوه بر اینکه سند هویت ملی ماست، سند مالکیت ملی ما نیز بر چهار گوشه این فلات است.

شاهنامه خودکاوی ایران و ایرانی است

شاهنامه فقط روایتی از سلسله جنگ های قدیمی شاهان و جنگجویان نیست. ظفرنامه نویسی فلان شاه یا بهمن برای چاکری و جان نظری نیست. شاهنامه صرفاً مجموعه ای از داستان های اخلاقی و حکیمانه نیست. بلکه بیانگر فلسفه تاریخ و خودآگاهی هویت ملت ایران است. شاهنامه «ایرانی» است که به ایرانی بودن می اندیشد. به گزارش میهن تجارت+1

به همین دلیل است که هرکس می خواهد بداند “ایران چیست؟” و «ایرانی کیست؟» در اولین قدم آدرس شاهنامه را به او می دهند. آری شاهنامه خوانی چیزی جز خودخوانی و خودآموزی ایران و ایرانی نیست.

درباره پروژه شاهنامه خوانی به گزارش میهن تجارت

در پروژه حاضر سعی داریم این اثر اجداد بزرگ را با زبانی ساده و در عین حال علمی تحلیل کنیم. به این ترتیب از جدیدترین کتب علمی و مقالات محققان مشهور برای رمزگشایی از عمق این اثر و راه یافتن به دل کلام آن استفاده خواهیم کرد. امیدوارم نظر شما خوانندگان عزیز آینده مورد قبول واقع شود. اشتباهات را ببخشید و ما را از نظرات و انتقادات ارزشمند خود بی نصیب نگذارید.