بانوی گمنام بیت رهبری – به گزارش میهن تجارت

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، در میانه هیاهوی رسانه ای و درخشش چهره های سیاسی، گاه شخصیت هایی به چشم می خورند که با وجود اینکه در کانون قدرت و در دو خانواده سرشناس قرار دارند، ترجیح می دهند در سکوت و در سایه کار کنند. شهیده زهرا حداد عادل، همسر حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه ای و داماد شهید انقلاب، نمونه بارز این نوع حضور بود; زنی که تخصص رسانه ای خود را در خدمت تربیت نسل و سادگی مادری و در نهایت در مسیر جهاد با زندگی قرار داد.

از کلاس های دانشگاه تا سکوت مصلحتی

زهرا حداد عادل متولد 1358 مسیر تحصیلی خود را با جدیت از دوران جوانی دنبال کرد. برخلاف بسیاری که از موقعیت خانوادگی خود برای شهرت استفاده می کنند، او بر تحصیلات دانشگاهی تمرکز کرد. وی دانشجوی رشته روزنامه‌نگاری از دانشگاه علامه طباطبایی و همچنین دانشجوی دانشکده صدا و سیما بود.

وی با وجود اینکه از خانواده ای حاضر در سطوح عالی نظام بود که فرزند پدرش غلامعلی حداد عادل، رئیس سابق مجلس، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود، اما همواره از حضور پررنگ در محافل رسانه ای پرهیز می کرد، اما می دانست که تخصص او در رسانه ها، ابزاری برای جلب توجه رسانه ها نیست.

پیوند عشق و سادگی؛ مهریه ایمان

سال 1378 نقطه عطفی در زندگی او بود. سالی که ایشان با آیت الله سید مجتبی خامنه ای عقد کردند، این ازدواج که دو خانواده با نفوذ و متدین را گرد هم آورد، برخلاف تصور خیلی ها با سادگی عجیب مادی همراه بود، روایات حکایت از آن دارد که در آستانه این وصلت، زمانی که صحبت از آینده و برنامه ریزی زندگی به میان آمده بود، مردی بود که نه تنها به دنبال خانه و آبروی بود، بلکه به دنبال شرافتی بود. تا به تعقیب خود ادامه دهد.

زهرا خانم با مهریه فقط 14 سکه، زندگی ای را پذیرفت که مادیات در آن معنای چندانی نداشت، همنشین مردی شد که مانند پدرش اهل علم و بصیرت و ساده زیستی بود، این سبک زندگی ریشه در اعتقادات عمیق او داشت؛ این سبک زندگی در باورهای عمیق او ریشه داشت. باوری که باعث می شد حتی در مواجهه با شایعات یا سخنان تلخ با لبخند و حوصله پاسخ دهد.

معلمی که طوفانی را در لباس سادگی توضیح داد

یکی از زیباترین جنبه های زندگی شهید حداد عادل، فعالیت در عرصه تعلیم و تربیت بود. او که یک متخصص رسانه بود، مدرسه و کلاس درس را به عنوان رشته اصلی خود انتخاب کرد. او به جای تسلط بر رسانه های بزرگ، بر رسانه های کوچک اما حیاتی «آموزش» تمرکز کرد. او در مدارس مناطق محروم تهران به ویژه جنوب شهر به عنوان معلم مشغول به کار شد.

در مدرسه فقط یک معلم نبود. او دوست، مادر و راهنمای دانش‌آموزان بود، مفاهیم خداپرستی و خودباوری را در ابتدای درس با ظرافت به دانش‌آموزان آموزش می‌داد، از روایت همکارانش حکایت از آن دارد که با حوصله به پرسش‌های ذهنی نوجوانان پاسخ می‌داد و در واقع به نوعی «جهاد تبیینی» به‌عنوان یک دختر ساده، حتی با نشان دادن کارهایی که به دختر ساده‌ای انجام می‌داد، انجام می‌داد. ایجاد کردن؛ او می خواست نسل جدید را با دانش، عزت نفس و توانایی تربیت کند.

مادری در میان نگرانی های بزرگ

در میان تمام فعالیت های اجتماعی و فرهنگی، مادر بودن همیشه برای او اولویت داشت. او سه فرزند به نام های محمدباقر، محمدامین و فاطمه از خود به جای گذاشت. همکارانش نقل می کنند که او همیشه از مادری به عنوان بزرگترین دستاورد زندگی خود یاد می کرد.

در سختی ها هم نگاه توحیدی داشت. روایت تلاش او برای یافتن ساده ترین امکانات برای فرزندانش و شکرگزاری از خداوند در برابر سختی ها نشان از عمق ایمان او داشت. او زنی بود که ضمن رسیدگی به امور خانواده، دغدغه های اجتماعی و مذهبی خود را فراموش نکرد. از تعصب در خرید محصولات ایرانی تا اصرار بر آموزش فلسفه دینی به کودکان.

شهادت؛ تحقق وعده در جنگ رمضان

سرانجام مسیر زندگی شهید حداد عادل به اوج خود رسید. شهیده زهرا حدادعادل در جایی که نه در یک سکانس رسانه ای، بلکه در میدان اصلی دفاع از وطن، در جریان حملات ناجوانمردانه هواپیماهای آمریکایی و اسرائیلی به ایران در ماه مبارک رمضان، در جوار همسرش و در بیت رهبری جان خود را فدا کرد.

این حمله او را تنها نگذاشت. بلکه عزیزان دیگری از خانواده اش به شهادت رسیدند، شهادت او پایان زندگی مادی او بود اما سرآغاز جاودانگی زنی بود که تمام عمر خود را در راه «گمنامی هدفمند» سپری کرده بود.

آهنگ تسلیت; از سخنان رهبر شهید

در پی این شهادت بزرگ، دفتر حفظ و نشر آثار شهید رهبر، شعری را منتشر کرد که نشان از جایگاه عمیق این بانوی شهید در دل او داشت. این شعر که برای اولین بار در دسترس عموم قرار گرفت وصف زیبایی و عفت و ایمان اوست. رهبر شهيد در اين غزل از او با عنوان «پاداش جهاد مجتبي» و «نخل اميد» ياد كرده و با سخناني رسا از او بانويي وارسته و دانشمندي نام مي برد كه راه عشق و ايمان را به خوبي طي كرده است.

میراثی از نور

مراسم وداع با شهیده زهرا حدادعادل با حضور همکاران و خانواده وی در مدرسه فرهنگ برگزار شد. این مراسم که فراتر از یک تشییع جنازه ساده است، یادآور تلاشی بود که او برای ساختن انسان انجام داده بود. او که در میان جمعیت به عنوان معلمی دلسوز و متخصص دیده می شد، اکنون در میان شهدا به نام های «عروس شهید» و «بانوی شهید جمهوری اسلامی» شناخته می شود. زنی که ثابت کرد می توان در اوج قدرت و در میان دو خانواده بزرگ با ساده ترین و پاک ترین راه برای خدا و کشور زندگی کرد.