لاروخا در نیمه نهایی جام جهانی 2026 دالاس تیم فرانسه را حذف کرد. اسپانیا از نظر تاکتیکی بر تیم فرانسه که با پنالتی بد لوکا دیگن آسیب دیده بود، غلبه کرد. خروس ها که نتوانستند خط دفاعی اسپانیا را بشکنند و گلزنی کنند، حالا باید در بازی مقدماتی به مقام سوم بسنده کنند.
اشک های سال 2026 بعد از اشک های سال 2022 آمد و آن فینال جام جهانی مقابل آرژانتین در ضربات پنالتی شکست خورد. این بار از سوی تیم اسپانیا ظلم شد. ترکیبی سرسخت که روز یکشنبه 19 جولای در ورزشگاه مت لایف نیویورک در فینال این تورنمنت، مدعی اصلی مقابل انگلیس یا آرژانتین خواهد بود. این چیزی در برابر گاوبازی که لاروخا بر فرانسویان گیج، کتک خورده و حتی زخمی تحمیل کرد، نبود.
تیم ملی فرانسه درس بزرگی از اسپانیایی ها گرفت، چیزی شبیه مجازات. برو خونه جام جهانی تقریباً به پایان رسیده است، می توانید به حل جدول کلمات متقاطع و هر فعالیت عادی دیگر برگردید. رویا تمام شد.
درست مثل فینال چهار سال پیش مقابل آرژانتین، حداقل یک ساعت اول بازی شبیه شکنجه بود، اما این بار کیلیان امباپه به هت تریک خود ادامه نداد و حتی نتوانست یک گل به 8 گل قبلی خود در این رقابت ها اضافه کند.
فکر می کردیم سطح دو تیم نزدیک است. این یک توهم ناشی از مسیر صعود فرانسوی ها و نتیجه بازی نسبتا محتاطانه تری اسپانیا در فاز هجومی بود. این فاصله همچنان زیاد است و زین الدین زیدان، سرمربی بعدی این تیم به زودی وظیفه کاهش این فاصله را بر عهده خواهد گرفت.
امباپه نتوانست خود را در این جهنم مارپیچ نشان دهد
لاروخا تیمی درخشان دفاع کرد، همه فضاها را بست و مانع از شکل گیری حملات فرانسوی ها شد. مایکل اولیسه و عثمان دمبله بیش از هر زمان دیگری مسدود شدند و نفوذ آنها تقریباً صفر بود. بدون کمان نمی توان تیری شلیک کرد و کیلیان امباپه نتوانست خود را در این جهنم مارپیچ نشان دهد، اگرچه در اواخر نیمه دوم سعی کرد در دل بازیکنان لاروخا تردید ایجاد کند. اما آنقدر اعتماد به نفس دارند که به راحتی متزلزل نمی شوند. واقعیت این است که کیلیان امشب خودش نبود و بیهوده به دنبال درخشش و برگرداندن بازی بودیم.
همه چیز علیه فرانسوی ها پیش رفت. دریافت گل بدون داشتن یک موقعیت جدی اسپانیا و یک پنالتی احمقانه توسط لوکا دیگن با وجود اینکه با تجربه ترین بازیکن در ترکیب اصلی و مسن ترین بازیکن گروه پس از انگولو کانته بود.
این دومین پنالتی بود که پس از خطای تئو هرناندز مقابل نروژ دریافت شد که نشان دهنده ضعف در سمت چپ، آسیب پذیرترین منطقه فرانسوی ها در آمریکا بود. مشکلات یکی پس از دیگری پیش آمد و ویلیام سالیبا، ستون دفاعی فرانسه، هشت دقیقه پس از پنالتی باید در دقیقه 30 زمین را ترک می کرد. مدافع توپچی ها بعد از یک ماه درد نتوانست به کار ادامه دهد.
بدون روح، بادکنکی که ترکید
عقب افتادن با گل و بازیکن مصدوم؛ فرانسوی ها از ابتدای مسابقات هرگز چنین شکنجه ای را تجربه نکرده اند، در حالی که از نیمه دوم بازی افتتاحیه مقابل سنگال (3-1) در تمام بازی های خود برتری داشته اند. آنها با نشان دادن ترسو بودن بیش از حد، هرگز به طور جدی اسپانیایی ها را در خط حمله تحت فشار قرار ندادند و به آنها اجازه دادند بازی خود را آرام، صبورانه و بدون فشار سنگین انجام دهند.
فرانسوی های ضعیف و بی دفاع حتی با تعویض دیدیه دشان هم نتوانستند از این بن بست خارج شوند. مانو کوه انگیزه و جنگندگی آدرین رابیو را نداشت که در اواسط دو نیمه به دلیل دریافت کارت زرد تعویض شد. دزیره دو نیز بازی خود را از دقیقه 57 آغاز کرد و با عدم پیگیری حرکتی که در دقیقه بعد توسط پدرو پورو به گل دوم ختم شد، عملکرد ضعیفی داشت.
بازی نیمه نهایی جام جهانی بود و فرانسوی ها فرصت بزرگی را از دست دادند و هرگز نتوانستند به سطح این دیدار حساس برسند. برعکس، شاگردان لوئیس دلافونته که بهترین نمایش خود را در این تورنمنت در روزی ارائه کردند که تاریخ دو برابر ارزش دارد.
به اسپانیایی ها یادآوری شد که فوتبال یک بازی تیمی است، اگرچه فرانسوی ها در آمریکا متحد بازی کردند. جرقه نهایی برای قیام ملی وجود نداشت. بله، آتش بازی لغو شده است و شما باید بدون جام به خانه بروید. adios
