احمد زیدآبادی، تحلیلگر سیاسی در یادداشتی با عنوان تعلیق ها چیست؟ وی در کانال تلگرامی خود نوشت:
«متاسفانه کشور ما به شرایطی بازگشته است که هر توصیه و پیشنهاد دلسوزان کشور برای عبور از بحران ها و کاهش هزینه ها، با حجم سنگینی از توهین، تهدید، تهمت و فشار مواجه می شود!
ادبیات صلح طلبانه و ضد جنگ عملاً به اتهام «تبانی با آمریکا» تبدیل می شود. واکنش ها به اظهارات سید محمد خاتمی این نکته را به خوبی نشان می دهد!
برای پرهیز از مواضع تهمتآمیز، فکر نمیکنم از این پس دلسوزان سرشناس کشور وارد جنجالهایی شوند که جناح تندرو بتواند تمام ناکامیهای عملی خود را به آنها نسبت دهد.
این استراتژی معمول این طیف بوده است.
در واقع می توان معادله را تغییر داد.
رادیکال ها اهل شعار هستند و متاسفانه ما هم ساده هستیم و اصل شعارهای بی اساس و اساس آن را به چالش می کشیم. این چالش لفظی بهانه ای را در اختیار آنها قرار می دهد تا علت اجرا نشدن شعارهای خود را به همین رقبا نسبت دهند و در نتیجه آنها را به اتهام “تبانی با دشمنان” هدف مشروع سرکوب قرار دهند و خود را تبرئه کنند!
پس این چه کار و وظیفه ای است که بر عهده گرفته ایم؟
به نظر من به جای به چالش کشیدن اصل شعارهای تندروها، چالش باید بر عدم اجرای آن شعارها متمرکز شود!
آنها در طول این سال ها شعارهای دهان پرکن زیادی بدون توجه به واقعیت ها و هزینه ها داده اند و از آنجایی که هیچ کدام محقق نشده است، همواره منتقدان دلسوز را مقصر شکست خود می دانند. خب از این به بعد اعلام می کنیم که دیگر منتقدی برای اصل شعارهایشان وجود ندارد! آنها فقط باید به قول خود عمل کنند!
به قول آقای مدزیکیان این کره و این رشته! منتظر چه هستند؟”
