معین الدین سعیدی نماینده سابق مجلس در مصاحبه ای گفت: در روزهای اخیر واقعاً در جنوب کشور به ویژه در استان سیستان و بلوچستان وضعیتی داشتیم که نه در جنگ 12 روزه و نه در جنگ 40 روزه شاهد آن بودیم و منحصراً در منطقه ساحلی نبود. شهادت هم نیروهای کادر و هم سربازان وظیفه.
به گزارش ایلنا، وی ادامه داد: حملاتی به سراوان نیز صورت گرفته است. شهرهای چابهار و کنارک و بخشی از شهرستان دشتی متاسفانه تقریباً هر شب مورد هجوم دشمن قرار می گیرند. چون واقعا آمریکا و اسرائیل الان ثابت کرده اند که نظامی یا غیرنظامی برایشان فرقی نمی کند و حالا بر طبل رسوایی کوبیده شده است.
این نماینده سابق گفت: آنچه مشخص است این روزها علاوه بر شرایطی که مردم در آنجا تجربه می کنند، اوج گرما و متأسفانه قطعی برق متعدد را در این منطقه داریم. سرمایه گذاری های انجام شده در حوزه زیرساخت های برق در استان سیستان و بلوچستان واقعا قابل مقایسه با سایر نقاط کشور نیست و شب ها مردم تا پاسی از شب و شاید اوایل صبح شاهد این گونه بمباران ها و حملات هستند و در طول روز گاهی اوقات با قطعی چند ساعته برق مواجه می شوند.
نگرانی ای که باید در کل کشور در مورد حملات اخیر وجود داشته باشد را در بسیاری از مردم نمی بینیم
سعیدی تصریح کرد: علیرغم اینکه کارگران برق استان واقعاً زحمت می کشند اما به دلیل اینکه زیرساخت ها کامل نیست شاهد خاموشی ها و خاموشی های متعددی هستیم که به آنها نیز آسیب جدی وارد کرده است. در چنین شرایطی نگرانی ای که باید در کل کشور از حملات جنوب کشور باشد در بسیاری از مردم به ویژه ساکنان مرکز نمی بینیم. هنوز هم می بینیم که نام موشک هایی که شلیک می شود گاهی به عنوان پرتابه در برخی رسانه ها مطرح می شود که این امر کاهش واقعیت است.
وی ادامه داد: در چنین شرایطی باز هم می بینیم که برخی از کسانی که ممکن است این شرایط جنگی را دوست داشته باشند، از این حرف می زنند که باید دیپلماسی را کنار بگذاریم و تمام عیار وارد جنگ شویم. من با این داستان موافقم، زیرا دیپلماسی توسط طرف مقابل فاسد شده است. این آمریکاست که بارها و بارها ثابت کرده که دموکراسی مبتنی بر شرایطی نیست که رهبر شهید ما داشت، یعنی عزت، درایت و مصلحت.
این نماینده سابق مجلس تصریح کرد: اما سوال اینجاست که جایگزین چیست؟ یا بیایید و وارد یک جنگ تمام عیار شوید. که نتیجه آن مشخص است و مردم ایران و منطقه شرایط را دیدند یا باید بیاییم و بر اساس مصلحت کشور برنامه ریزی واقعی کنیم و ظرفیت های دیپلماسی را آن طور که هست فعال کنیم. نه اینکه سربازان دیپلماسی بروند و ما پشت سرشان بگذاریم. طبیعتا این دوگانگی نتیجه ای نخواهد داشت.
نمایندگانی که بر جنگ تاکید دارند به جنوب کشور بیایند
سعیدی درباره کمپین اعزام نمایندگان جنگجو به مناطق جنگ زده برای زندگی در این شرایط اظهار کرد: اگر قرار است اتفاقی بیفتد یا وارد یک جنگ هویتی تمام عیار می شویم که متأسفانه الان بخش هایی از آن وارد شده است یا واقعاً می آییم و بر اساس همان سه شرط عزت، حکمت و مصلحت وارد چنین دیپلماسی می شویم. اما در مورد عزیزان و مخصوصاً نمایندگانی که به هر حال اینقدر استرس جنگی دارند، فکر می کنم الان بهترین زمان است که وارد شوند، یک زمانی ناراحت شدند و گفتند امکان حضور در غزه وجود ندارد یا در مورد جنوب لبنان، گفتند جنوب لبنان دور است و امکان حضور وجود ندارد. اما در جنوب کشور چه در سرفراز خوزستان چه در بوشهر و چه هرمزگان که هدف حملات است و به خصوص در سیستان و بلوچستان به نظر من الان شرایط خوب است که این عزیزان در ارتش و سپاه در کنار ما بیایند و اسلحه به دست بگیرند و با دشمن مقابله کنند یا حداقل در این شرایط زندگی کنند.
وی ادامه داد: آنجا باید ببینند مردم چه چیزی را لمس می کنند و از نزدیک ببینند سربازان کشور در گرمای بالای 50 درجه چه چیزی را تحمل می کنند. خیلی راحت می شود در تهران و دیگر نقاط کشور زیر باد خنک تر نشست و برای جنگ نسخه نوشت، اما اگر واقعاً صادق هستیم، بیاییم و در کنار مردم باشیم. افرادی که الان در آن گرما کار می کنند. البته فرقی نمی کند. این موضوع چه اصلاح طلبی باشد چه اصولگرا. فکر می کنم همه در یک کشتی هستند و مردم دیگر به این دوقطبی ها اهمیت نمی دهند و در این شرایط مردم به این موضوع اهمیت نمی دهند.
این نماینده سابق مجلس در خصوص تکلیف دولت در این شرایط درباره هجمه های اخیر گفت: از اعضای دولت می خواهم که صرفاً دلسوزی های تصنعی دیگر واقعاً مشکل را حل نمی کند. نظام بودجه ریزی کشور با مبانی عدل علوی سازگاری ندارد. توزیع اعتبارات و فرصت ها را مشاهده می کنید که معمولا در جنوب کشور و به ویژه استان سیستان و بلوچستان با میانگین محروم ترین نقاط کشور فاصله معناداری و حتی نجومی داریم.
وی بیان کرد: در چنین شرایطی صرف گفتن اینکه در کنار مردم جنوب هستیم، فکر نمی کنم دردی را دوا کند، اما گاهی این گونه دلسوزی های مصنوعی به نوعی نمک پاشیدن بر زخم مردم این مناطق است. بنابراین کاری که دولت در این شرایط باید انجام دهد این است که دولتی که با شعار عدالت آمده واقعاً نظام بودجه ریزی کشور را متحول کند، این موضوع باید به نفع مناطق محروم باشد و به ویژه در بحث سرمایه گذاری هایی که باید در زیرساخت های انرژی، آب، برق، بهداشت، آموزش و راه در مناطق محروم صورت گیرد، به گونه ای که این شاخص ها در محدوده زمانی معینی و در فاصله زمانی معینی و نزدیک به کشور نباشند. مورد تبعیض قرار گرفته است. شاید بیشتر از فقر آسیب دیده ایم.
