روایت یک کارگردان از شب تلخ نبود ناصر طهماسب

شامگاه 11 دی ماه در مراسم اختتامیه هفدهمین جشنواره سینما حقیقت، زمانی که زمان اهدای جوایز بخش ملی فرا رسید، ناگهان خبری تکان دهنده اعلام شد که آه حضار در سالن را به همراه داشت. مجری مراسم در حین معرفی کاندیداهای بخش بهترین راوی پس از قرائت اسامی برخی از کاندیداها گفت که این بخش کاندیدای دیگری دارد که قرار بود در آن حضور داشته باشیم اما در ابتدای برنامه خبری از مرگ این هنرمند فرا رسید

به گزارش ایسنا، در آن شب جایزه ناصر طهماسب در حالی به این کارگردان مستند اهدا شد که یک روز قبل از دنیا رفت و در سکوت به خاک سپرده شد.

احسام اومی کارگردان مستند «اردیبهشت 68» در گفت وگو با ایسنا درباره نحوه همکاری با این دوبلور معروف گفت: کار آقای طهماسب را با آن صدای خاص همیشه دوست داشتم. جدا از این علاقه شخصی، رول های خاطره انگیزی از او در ذهنم بود که وقتی متن این مستند را می نوشتم به صدای دیگری غیر از صدای آقای طهماسب فکر می کردم. البته شاید صدای او در گوشم باعث شد که بتوانم روایتش را بنویسم، مثل فیلمنامه ای که برای فلان بازیگر نوشته می شود و فقط او می تواند آن را اجرا کند. در این مورد، سخنان مطابق با صدای آقای طهماسب بود که روی کاغذ آمده بود.

وی افزود: این همکاری شاید در زمانی بود که جو خاصی وجود داشت اما با آرامش و با ارزشی که برای کار ما قائل بودند پذیرفتند و خدا را شکر به بهترین نحو انجام شد.

وی یادآور شد: من قبلاً تجربه همکاری با آقای طهماسب را در پروژه های دیگری داشتم و جالب اینجاست که بر خلاف دیگران، این خود آقای طهماسب بود که اگر اشتباهی در اعراب سازی ها و متن من بود تصحیح می کرد.

امی درباره شب اختتامیه جشنواره سینما حقیقت و جایزه بهترین صدای ناصر طهماسب نیز گفت: حقیقت این است که وقتی جشنواره حقیقت تمام شد فکر می کردم با فیلم من هم کار جشنواره تمام شده است تا اینکه روز آخر اکران فیلم از جشنواره تماس گرفتند و گفتند که می خواهند از آقای طهماسب برای کاندیداتوری در گویندگی دعوت کنند، اما ایشان را پیدا نکردند و از من خواستند با ایشان تماس بگیرم. البته با توجه به سن آقای طهماسب ترجیح می دادم ابتدا مطمئن شوم که در صورت دریافت جایزه این کار را انجام می دهم اما جشنواره پاسخ قطعی در این زمینه به من نداد. با این حال حدس زدم که ممکن است انتخاب شده باشند، برای همین تماس گرفتم، اما جواب ندادند. شب پایانی با شماره آقای طهماسب تماس گرفتم. با خوشحالی برای صحبت به بیرون از سالن رفتم اما متوجه شدم که آن طرف خط پسر آقای طهماسب بود که با ناراحتی خبر را داد و برای من خیلی ناگهانی بود. در نهایت مقرر شد در مراسم اهدای جوایز این خبر اعلام شود.

وی ادامه داد: من خودم تا به حال جایزه فرهنگی نگرفته بودم اما این تلخ ترین جایزه ای بود که در این مسیر کاری برای دریافت آن رفتم و زمانی که جایزه او در دستم بود و عکاسان می خواستند عکس بگیرند، سختی گرفتم. زمان و متاسفم که این اتفاق افتاد. متاسفانه اتفاق افتاد

این مستندساز همچنین گفت: متأسفانه در چند سال اخیر حاشیه هایی برای آقای طهماسب ایجاد شد و یک سری تعابیر برای ایشان انجام شد که این موضوع را بی ارتباط با دفن بی صدا ایشان نمی دانم و معتقدم که آقای طهماسب در مظلومیت مرد».

ایمی همچنین درباره مستند «مه 1968» توضیح داد: کاری که ما در این فیلم انجام دادیم که بر اساس تصاویر آرشیوی است، بر اساس یک اتفاق تاریخی درباره یک جنبش دانشجویی در اردیبهشت 1347 در فرانسه بود و قصدمان این بود که بگوییم درس ها می توانند از هر رویداد تاریخی درس بگیریم .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *