شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران پس از ثبت رکوردهای جدید، اکنون به یکی از مهمترین مقاومت های فنی خود در قالب سقف کانال صعودی بلندمدت رسیده است که واکنش منفی بازار را در روزهای اخیر به همراه داشته است. بنابراین احتمال ورود بازار به فاز استراحت یا اصلاح کوتاه مدت تقویت شده است. البته ساختار کلی روند همچنان صعودی ارزیابی می شود.
به گزارش دنیای اقتصاد، بر این اساس دو سناریو پیش روی بازار وجود دارد. در سناریوی اول، شاخص بر روی خط روند کوتاه مدت و محدوده حمایتی 4.6 میلیون واحدی با زمان محدود یا اصلاح قیمت متوقف شده و پس از بهبود مسیر صعودی را از سر می گیرد. اما اگر این پشتیبانی از بین برود، سناریوی دوم فعال خواهد شد. وضعیتی که می تواند به اصلاح عمیق تری منجر شود.
شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران پس از بازگشایی معاملات در سال جدید، یکی از سریع ترین دوره های رشد خود را پشت سر گذاشت و در مدت کوتاهی بیش از 40 درصد رشد کرد. این موج صعودی نماگر اصلی بازار را به سقف کانال صعودی بلندمدت در محدوده 5.3 میلیون واحد نزدیک کرد. این سطح از نظر فنی یکی از مهمترین مقاومت های چند سال اخیر بازار محسوب می شود.
اما همزمان با رسیدن شاخص به این محدوده، تشدید تنش های ژئوپلیتیکی و افزایش ریسک های سیاسی معادلات بازار را تغییر داد و جریان عرضه بر تقاضا غلبه کرد. نتیجه این شد که شاخص کل در هفته های اخیر حدود 10 درصد از ارتفاع خود را از دست داد و وارد فاز اصلاحی شد.
این اصلاح در شرایطی رخ داد که بازار در آستانه انتشار گزارش عملکرد سه ماهه شرکت های بورسی است. گزارش هایی که می تواند تصویر واضح تری از سودآوری شرکت ها در سال جاری ارائه دهد. از سوی دیگر کاهش قیمت سهام باعث کاهش نسبت قیمت به سود بازار از 8.8 واحد به حدود 6.4 واحد شده است و در صورت تحقق پیش بینی سود شرکت، این نسبت حتی می تواند به 5.8 واحد کاهش یابد.
شاخص کل پس از حدود 20 روز وارد کانال 4.7 میلیون واحدی شد و به یکی از حساس ترین محدوده های فنی خود نزدیک شد. اولین حمایت مهم شاخص در محدوده 4.6 میلیون واحد است و پیش بینی می شود به زودی این سطح توسط شاخص کل محک زده شود.
در بسیاری از روندهای صعودی، اصلاح قیمت به خط روند کوتاه مدت طبیعی تلقی می شود و لزوماً به معنای پایان روند صعودی نیست. اما مهمترین عامل تأثیرگذار بر رفتار معامله گران، تحولات سیاسی و خطرات ناشی از تنش ایران و آمریکاست. در صورت افزایش شدت تنش، احتمال شکستن حمایت 4.6 میلیون واحدی تقویت می شود و اصلاح بازار می تواند از یک شکست طبیعی فراتر رفته و وارد فاز عمیق تری شود.
در سناریوی اول، شاخص کل پس از رسیدن به محدوده 4.6 میلیون واحدی، حمایت معتبری دریافت می کند و با تکیه بر انتشار گزارش های مطلوب شرکتی، کاهش نسبت P/E و افزایش جذابیت ارزش گذاری سهام، بار دیگر مسیر صعودی خود را از سر می گیرد. اما در سناریوی دوم، در صورت تداوم ابهامات سیاسی و نظامی، بازار لزوماً واکنش مثبتی به ارزش سهام نخواهد داشت و تداوم فشار فروش می تواند شاخص را به محدوده حمایتی 3.5 تا 3.7 میلیون واحدی برساند.
با این حال، حتی اگر چنین اصلاحی محقق شود، ساختار بلندمدت بازار لزوما مخدوش نخواهد شد. تا زمانی که شاخص در کانال صعودی چند ساله خود باقی بماند، اصلاحات موقت را می توان بخشی از روند طبیعی بازار در نظر گرفت. بنابراین، مسیر آینده بازار سهام بیش از هر زمان دیگری به تضاد رشد سودآوری شرکت ها و ریسک های سیاسی و ژئوپلیتیکی بستگی دارد.
