تیمی که امید حریفان را می گیرد. راز برتری اسپانیا بر فوتبال جهان چیست؟

به گزارش میهن تجارت، قهرمانی اسپانیا در جام جهانی 2026 تنها به معنای دومین قهرمانی این کشور در جام جهانی نبود. بسیاری از کارشناسان فوتبال بر این باورند که «لالاروجا» با ترکیب جوان، ساختار منسجم و فلسفه تثبیت شده فوتبال، در آستانه آغاز دوران جدیدی از سلطه بر فوتبال جهان است. تیمی که پس از قهرمانی در یورو 2024، حالا جام جهانی را به ویترین افتخارات خود اضافه کرده و با حضور ستارگانی چون لمینه یامال، پائو کوبارسی، رودری و نسل جدید فوتبال اسپانیا، از هم اکنون به عنوان مدعی اصلی تمامی تورنمنت های سال های آینده شناخته شده است. رسانه GOAL در گزارشی تفصیلی به بررسی دلایل برتری اسپانیا، عملکرد شاگردان لوئیس دلافونته و چشم انداز آینده این تیم پرداخته است.

دروازه بانی که بدون اینکه دروازه اش را نجات دهد قهرمان شد

اونای سیمون با ثبت هفت کلین شیت در هشت مسابقه، دستکش طلایی جام جهانی 2026 را به دست آورد. آماری تاریخی که به تنهایی ارزشمند است. با این حال، سخت است استدلال کنیم که دروازه بان اسپانیایی نقش مهمی در قهرمانی تیمش ایفا کرد، زیرا او اساسا کار زیادی برای انجام دادن نداشت.

جو هارت دروازه بان سابق تیم ملی انگلیس در تحلیل خود برای بی بی سی گفت: هیچ تیمی حتی نمی توانست به اسپانیا نزدیک شود. آنها در کل مسابقات فقط 10 شوت به سمت دروازه زدند. اسپانیا سبکی از فوتبال ارائه می دهد که هیچ تیم دیگری در جهان نتوانسته راهی برای برابری با آن پیدا کند.

“ساعت سوئیسی” فوتبال

شاید اسپانیا در جام جهانی فوتبال پر زرق و برق بازی نکرد، اما آنها غیرقابل توقف بودند. برخی از رقبا توانستند برای دقایقی آنها را به دردسر بیندازند، اما هیچ یک از دو تیم نتوانستند راهی برای حمله به ساختار منظم لاروخا پیدا کنند. حالا که شاگردان لوئیز دلافونته پس از قهرمانی در یورو 2024 قهرمان جام جهانی شده اند، سوال اینجاست که در سال های آینده چند جام دیگر می توانند به افتخارات خود بیافزایند؟

“ماشین عالی”

اسپانیا مرحله گروهی را چندان درخشان شروع نکرد. تساوی بدون گل مقابل کیپ ورد تا حد زیادی به لمینه یامال نسبت داده شد که تنها در 15 دقیقه پایانی بازی بازی کرد. بازگشت او به ترکیب اصلی با پیروزی 4 بر صفر مقابل عربستان همراه بود.

با این حال، حتی زمانی که یامال 76 دقیقه در بازی سوم مقابل اروگوئه بازی کرد و اسپانیا با پیروزی 1-0 در صدر گروه H قرار گرفت، این تیم هنوز دقیقاً شبیه نسخه غالب قهرمان یورو 2024 نبود. یامال و نیکو ویلیامز هر دو از آسیب دیدگی همسترینگ رنج می بردند و پدری هنوز در اوج آمادگی جسمانی قرار نداشت. اما دلافونته کمترین نگرانی را نداشت.

وی پس از سومین کلین شیت متوالی تیمش گفت: راه طولانی است و تیم ما به سختی گل می زند. این تیم شکست ناپذیر است.

رالف رانگنیک نیز پس از شکست 3-0 اتریش مقابل اسپانیا در مرحله یک هشتم نهایی به همین نتیجه رسید. سرمربی سابق منچستریونایتد یادآور شد: واقعا چیز زیادی برای پیشرفت این تیم باقی نمانده است. آنها مانند ساعت کار می کنند. حتی یک اشتباه انفرادی از آنها به خاطر ندارم… اسپانیا بهترین عملکرد خود را امروز ارائه داد. به جرات می توانم بگویم که ما نه تنها مقابل قهرمان اروپا، بلکه مقابل قهرمان بعدی جهان بازی کردیم.

لاروخای بی امان

اسپانیا تبدیل به معمایی شد که هیچ تیمی نتوانست آن را حل کند. حتی پرتغال هم با حضور ویتنیا، ژائو نوس و برونو فرناندز در میانه میدان نتوانست توپ را از رودری و یارانش بگیرد. در نتیجه فشارهای همیشگی اسپانیا ادامه پیدا کرد تا اینکه سرانجام میکل مرینو در وقت های تلف شده گل برتری را به ثمر رساند.

مرینو بار دیگر در مرحله یک چهارم نهایی مقابل بلژیک نقش قهرمان را بازی کرد. این بار در دقیقه 88. اگرچه بلژیکی ها برای اولین بار توانستند خط دفاع اسپانیا را باز کنند و چارلز دی کتلار گل تساوی را به ثمر رساند، اما پائو کوبارسی که در آن مرحله مقصر بود، روحیه خود را از دست نداد و ضربه خود را به سمت مرینو ادامه داد تا دروازه اسپانیا به نیمه نهایی برسد. جایی که قرار بود سخت ترین آزمون این تیم در کل جام باشد. اما در عمل، اسپانیا آنقدر بر بازی مسلط بود که توقف حمله پر ستاره فرانسوی ها کار ساده ای به نظر می رسید.

“همه می دانند چه کار کنند”

تقریبا همه از برتری اسپانیا در نیمه نهایی بر فرانسه شگفت زده شدند، اما تیری آنری این کار را نکرد.

اسطوره فوتبال فرانسه در مصاحبه با فاکس اسپورت گفت: من هم به عنوان بازیکن و هم به عنوان مربی مقابل اسپانیا بازی کرده ام. همچنین، من دوران حضورم در بارسلونا را تجربه کرده ام و به خوبی می دانم که ماجرا از چه قرار است. توپ همیشه در گردش است، هر بازیکن باید در جای خود بماند، به هم تیمی هایش اعتماد کند و اجازه دهد توپ کار خودش را بکند.

وی در ادامه افزود: شاید ساده به نظر برسد اما اصلا ساده نیست. آنها طوری توپ را مقابل فرانسه حرکت دادند که انگار اصلاً حریفی در زمین وجود ندارد. مهم نیست چه کسی بازی می کند. همه از 9 سالگی این سیستم را یاد گرفته اند. فرقی نمی کند اولین بازی ملی آنها باشد یا دهمین بازی آنها. همه دقیقاً می دانند که چه وظایفی دارند. برای همین همیشه می پرسم هویت فوتبالی شما چیست؟ فلسفه شما چیست؟ وقتی بازیکن جدیدی وارد تیم می شود، چون همیشه به همین سبک بازی کرده است، دقیقا می داند که باید چه کار کند. ممکن است ساده به نظر برسد، اما باید عمیق تر به آن فکر کنید.

“بهترین تیم فوتبال جهان”

لیونل اسکالونی قبل از فینال زمان زیادی را صرف یافتن راهی برای متوقف کردن اسپانیا کرد، اما در نهایت بهترین برنامه ای که داشت این بود که بازی را با خطاهای متوالی متوقف کند. زلاتان ابراهیموویچ نیز پس از پایان بازی اعتراف کرد که می تواند خشم و خشونت بازیکنان آرژانتین را تا حدودی درک کند.

مهاجم سابق سوئد گفت: زمانی که خودم بازی می کردم، اگر حریف به من اجازه نمی داد توپ را لمس کنم و مالکیت توپ را حفظ کنم، دیوانه می شدم، صبرم را از دست می دادم و فقط می خواستم به آنها برسم و به آنها ضربه بزنم. اسپانیا در حال حاضر بهترین تیم فوتبال جهان است. و نکته نگران کننده برای رقبای این تیم این است که به نظر نمی رسد این برتری به این زودی ها از بین برود.

دلافونته; معمار موفقیت

در حالی که برزیل هنوز تحت رهبری کارلو آنچلوتی هویت خود را پیدا نکرده است، انگلیس هنوز با سوالات زیادی در مورد کیفیت فنی و تصمیمات توماس توخل مواجه است، آرژانتین ممکن است به زودی لیونل مسی و لیونل اسکالونی را از دست بدهد، فرانسه با زین الدین زیدان در آستانه یک دوره جدید است و یورگن کلوپ کار دشواری برای بازسازی آلمان دارد.

در مقابل، اسپانیا تحت رهبری لوئیس دلافونته تصویری از ثبات مطلق ارائه کرده است. از زمان جانشینی لوئیز انریکه پس از جام جهانی 2022، او تنها دو شکست را در رقابت های رسمی تجربه کرده است که یکی از آنها در ضربات پنالتی مقابل پرتغال در فینال لیگ ملت های یوفا بود.

در ابتدای حضور دلافونته، بسیاری بر این باور بودند که او انتخاب درستی برای هدایت اسپانیا نیست، زیرا او هیچ افتخار بزرگی در سطح بزرگسالان نداشت. اما او با همان روش هایی که اسپانیا را به قهرمانی اروپا در رده های زیر 19 و زیر 21 سال رساند، لاروخا را به قهرمانی جهان رساند. آن هم با ششمین تیم جوان 48 تیمی جام جهانی.

فقط تصور کنید لمینه یامال و پائو کوبارسی که هر دو فقط 19 سال سن دارند، چهار سال دیگر و در جام جهانی بعدی در چه سطحی خواهند بود.

“آنها امید را از حریف می گیرند”

با این حال، تمرکز صرف بر روی ستاره ها ممکن است داستان را مبهم کند. همانطور که دلافونته بارها تاکید کرده است، راز موفقیت اسپانیا در همبستگی تیمی است، نه درخشش فردی. حتی لمینه یامال حاضر است برای موفقیت تیم از عملکرد فردی خود دست بکشد.

زلاتان ابراهیموویچ در این باره گفت: یامال در بهترین شرایط بدنی قرار نداشت و شاید بهترین جام عمرش را نداشت اما با این وجود اسپانیا تقریبا تمام بازی ها را در اختیار داشت. این نشان می دهد که آنها چه تیم بزرگی هستند. آنها جام جهانی را بدون درخشش همیشگی یامال بردند، زیرا وقتی اسپانیا شروع به پاس دادن می کند، روحیه حریف را تضعیف می کند و امید را از آنها سلب می کند.

همانطور که تیری آنری گفت، بازیکنان تغییر می کنند، اما فلسفه فوتبال اسپانیا ثابت می ماند. لاروخا ایده خاصی برای بازی دارد و همین اعتقاد به سبک فوتبالی او آنها را بار دیگر به قله فوتبال جهان رساند.

دلافونته پس از قهرمانی گفت: این بازیکنان لیاقت همه چیز را دارند. آنها هر روز تعهد، اتحاد، فداکاری و استعداد خود را نشان داده اند.

“تیم برای آینده”

اما شاید ترسناک ترین چیز برای رقبای اسپانیا این باشد که این تیم هنوز راضی نشده است. بازیکنان لاروخا نشانی از رضایت و توقف ندارند.

دلافونته پس از قهرمانی فاش کرد: «بازیکنان از من پرسیدند چه چیزی برای بردن باقی مانده است. با هم تصمیم گرفتیم که هدف بعدی بازی سپتامبر برابر انگلیس در لیگ ملت‌های یوفا باشد، زیرا این تیم هرگز از تلاش دست نمی‌کشد.

همه تیم هایی که در جام جهانی مقابل اسپانیا قرار گرفتند این را به خوبی درک کردند.

دیدیه دشان نیز پس از شکست فرانسه گفت: برای رقابت با تیمی مانند اسپانیا باید در بالاترین سطح ممکن حضور داشت اما فرانسه به آن سطح نرسید. واقعیت این است که در حال حاضر هیچ تیمی به سطح اسپانیا نزدیک نیست و شاید تا مدت ها اینطور نباشد. چون این تیم هنوز ظرفیت پیشرفت را دارد.

خوان ماتا همچنین در گفت و گو با بی بی سی اسپورت تاکید کرد: این فقط تیم امروز اسپانیا نیست. این تیم همچنین تیم آینده فوتبال جهان است.» به همین دلیل، قهرمانی در فینال جام جهانی 2026 را نباید پایان سفر شاگردان دلافونته دانست؛ اما شاید این تازه آغاز یک امپراتوری جدید فوتبال اسپانیا باشد.