به گزارش میهن تجارت و به نقل از GOAL، شاید شکست آرژانتین مقابل اسپانیا در فینال جام جهانی 2026 پایانی بر رویای دفاع از عنوان قهرمانی جهان بود، اما اشک های لیونل مسی پس از سوت پایان بازی چیزی فراتر از یک شکست ساده بود. ستاره 39 ساله فوتبال جهان که بار دیگر تیمش را به فینال بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان رساند، حالا بیش از هر زمان دیگری به پایان دوران حضورش در تیم ملی نزدیک شده است.
تصاویری از چهره اشکبار مسی در ورزشگاه نیویورک/نیوجرسی بسیاری را به این نتیجه رساند که شاید این آخرین حضور او در یک رقابت بزرگ با پیراهن آلبیون باشد. با این حال، حتی اگر این پایان راه باشد، چیزی از میراث فوتبالی او کم نخواهد شد. میراثی که سالها پیش برپا شد.
مسی در این دیدار برخلاف بسیاری از دیدارهای قبلی، نقش برجسته همیشگی را نداشت. هم تیمی های او بیش از آنکه شرایطی را برای درخشش شماره 10 خود ایجاد کنند، روی بدنسازی و توقف جریان بازی متمرکز بودند. همین موضوع باعث شد کاپیتان آرژانتین برای اولین بار در این جام از متن مسابقه دور بماند.
با وجود تلخی این شکست، این پایان احتمالی چیزی از ارزش رابطه ای که طی دو دهه بین مسی و مردم آرژانتین شکل گرفت، کم نمی کند. اگرچه پایان این ماجرا می تواند غم انگیز باشد، اما با مروری بر کارهایی که او برای فوتبال کشورش انجام داده، به زودی غرور جای این غم را خواهد گرفت.
دردی که با صبر درمان شد
دوران ملی لیونل مسی بیش از هر چیز، داستان استقامت و بازگشت است. همان ویژگی که تیم تحت رهبری لیونل اسکالونی در سال های اخیر از خود نشان داده است. کمتر کسی به یاد دارد که مسی حدود 10 سال پیش در آستانه بازنشستگی از تیم ملی بود، اما تصمیم گرفت ادامه دهد و در نهایت پس از 34 سالگی هر سه جام مهم ملی احتمالی را با آرژانتین به دست آورد.
شکست مقابل اسپانیا در فینال جام جهانی 2026 بدون شک برای او بسیار سنگین بود. خود مسی بعد از بازی گفت: این شکست بسیار دردناک است و مدت زیادی طول می کشد تا این زخم خوب شود. با این حال، هر تصمیمی که برای آینده بگیرم، میتوانم با خیال راحت به گذشته نگاه کنم زیرا جایگاه من در تاریخ فوتبال مدتهاست که تثبیت شده است.
او قبل از شروع جام جهانی هم جمله ای گفت که حالا بیشتر از همیشه معنا پیدا کرده است: فوتبال را در جام جهانی قطر کامل کردم.
دورانی پر از فراز و نشیب
همیشه باید به خاطر داشت که مسیر ملی لیونل مسی می توانست کاملاً متفاوت باشد. حتی این احتمال وجود داشت که داستان او با تیم ملی آرژانتین یک دهه پیش به پایان برسد.
پس از اینکه مسی در اواخر دهه 2000 به یک فوق ستاره جهانی تبدیل شد، آرژانتین تصمیم گرفت کل ساختار تیم ملی را حول او بسازد، اما در سال های اولیه، او نتوانست انتظارات را در بزرگترین تورنمنت ها برآورده کند.
مسی در جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی و همچنین در کوپا آمریکا 2011 موفق به گلزنی نشد و آرژانتین در هر دو رقابت در مرحله یک چهارم نهایی حذف شد.
این ناکامی ها آغاز سخت ترین دوران دوران ملی او بود. دورانی که پس از واگذاری بازوبند کاپیتانی در 24 سالگی، سه شکست متوالی در فینال را تجربه کرد. اتفاقی که بالاخره تصمیم گرفت از فوتبال ملی خداحافظی کند.
اول، شکست در وقت اضافه مقابل آلمان در فینال جام جهانی 2014. پس از آن آرژانتین در فینال کوپا آمریکا 2015 مغلوب شیلی شد و یک سال بعد دوباره در همان تورنمنت مقابل همان حریف شکست خورد. ناکامی که به نظر می رسید مسی را برای همیشه از تیم ملی دور کند.
اما خداحافظی او تنها کمتر از دو ماه به طول انجامید. مسی به تصمیم خود برگشت و در آن زمان گفت: ما باید بسیاری از مشکلات فوتبال آرژانتین را حل کنیم، اما ترجیح می دهم این کار را از درون انجام دهم نه اینکه از بیرون انتقاد کنم.
او سپس آرژانتین را به جام جهانی 2018 رساند. اگرچه آن رقابت نیز با حذف در مرحله یک هشتم نهایی به پایان رسید، اما بعد از آن اتفاق مهم تری افتاد. جایی که لیونل اسکالونی به طور موقت هدایت تیم ملی را برعهده گرفت. تصمیمی که بعدها به یکی از مهم ترین نقاط عطف تاریخ فوتبال آرژانتین تبدیل شد.
یک پیوند ناگسستنی
بدون شک تغییر تصمیم مسی برای ادامه حضور در تیم ملی و انتصاب لیونل اسکالونی به عنوان سرمربی، دو اتفاق سرنوشت ساز در تاریخ معاصر فوتبال آرژانتین بود.
شروع حرفه اسکالونی آسان نبود. بسیاری از کارشناسان با انتخاب او مخالف بودند و پس از ناکامی در قهرمانی در کوپا آمریکا در سال 2019، انتقادها شدت گرفت، اما در سال های بعد، او به تدریج تیمی را ساخت که از مجموع اعضایش قوی تر بود. تیمی که با تکیه بر روحیه جنگندگی، انسجام تاکتیکی و البته حضور لیونل مسی در خط حمله، به یکی از موفق ترین نسل های تاریخ فوتبال آرژانتین تبدیل شد.
اسکالونی فلسفه خود را اینگونه توصیف کرد: فوتبال به معنای قلب، غریزه و هرگز تسلیم نشدن است.
آرژانتین با هدایت او در 36 بازی متوالی شکست نخورد و به همین ترتیب طلسم ناکامی 28 ساله در کسب جام شکست و با پیروزی مقابل برزیل در فینال کوپا آمریکا 2021 قهرمان شد.
در آن رقابت ها، مسی در سن 34 سالگی بار دیگر در اوج قرار گرفت و 75 درصد از گل های تیمش را تحت تاثیر مستقیم قرار داد تا اولین جام مهم ملی دوران حرفه ای خود را بالای سر ببرد.
همین روند موفقیت به جام جهانی 2022 قطر نیز کشیده شد. جایی که آرژانتین با وجود شکست غیرمنتظره مقابل عربستان در بازی اول، سرانجام با شکست فرانسه در ضربات پنالتی قهرمان جهان شد. مسی هم در آن جام نقش اصلی را داشت. او با 10 گل مستقیم و دو گل در فینال، جایگاه خود را به عنوان یکی از بهترین فوتبالیست های تمام دوران تثبیت کرد.
این ماجرای بازگشت یکی از بزرگترین روایت های تاریخ فوتبال بود. بازیکنی که در سال 2016 از تیم ملی جدا شد، تنها 6 سال بعد قهرمان جهان شد و به قول خودش «فوتبال را کامل کرد».
از آن زمان به بعد رابطه مسی با تیم ملی و مردم آرژانتین به پیوندی ناگسستنی تبدیل شد.
آغاز پایان
اگرچه آرژانتین در سال 2024 دوباره قهرمان کوپا آمریکا شد، اما از همان ابتدا این احساس وجود داشت که دفاع از عنوان قهرمانی جهان در جام جهانی 2026 کار بسیار دشواری خواهد بود. زیرا بخش زیادی از ترکیب قهرمان 2022 همچنان حفظ شده بود و روند جوانسازی با سرعت کافی پیش نمی رفت.
از طرفی وضعیت جسمانی لیونل مسی نیز بارها مطرح شد. او در سالهای اخیر با مصدومیتهای جزئی روبهرو بوده است و حتی لیونل اسکالونی در ماه مارس اعتراف کرد که ستاره اینترمیامی هنوز تصمیم نهایی در مورد بازی در جام جهانی را اتخاذ نکرده است.
سرانجام مسی در لیست آرژانتین قرار گرفت و بار دیگر تمام قدرت خود را برای کشورش به نمایش گذاشت. تورنمنتی که احتمالا آخرین جام جهانی دوران حرفه ای او خواهد بود.
او در راه رسیدن آرژانتین به فینال هشت گل و چهار پاس گل به ثمر رساند و یکی از جذاب ترین رقابت های کفش طلای تاریخ جام جهانی را رقم زد. بار دیگر مسی بارها تیمش را از آستانه حذف نجات داد اما معجزه او در دیدار پایانی کافی نبود.
هنگام مبارزه سقوط کنید
میراث لیونل مسی در فوتبال جهان خیلی قبل از فینال نیویورک تثبیت شد. موضوعی که اهمیت ویژهای پیدا کرد زیرا همتیمیهای او بیشتر به دلیل فیزیکی و درگیریهای مداوم در کانون توجه بودند تا کیفیت فنی.
در جریان بازی، آرژانتینی ها بارها سعی کردند با خطاهای خشن ریتم بازی اسپانیا را به هم بزنند و این رویکرد به ضرر آنها تمام شد.
انزو فرناندز پس از خطای سنگین روی پائو کوبارسی در وقت های اضافه، دومین کارت زرد خود را دریافت کرد و در حالی که آرژانتین در دقایق پایانی 10 نفره عقب بود، از زمین اخراج شد. سرانجام گل دقیقه 106 فران تورس سرنوشت بازی را رقم زد و این بار دیگر خبری از معجزه دیگری از لیونل مسی نشد.
کاپیتان آرژانتین برای اولین بار در این جام فقط یک تماشاگر در زمین بود. بازیکنی که بیشتر مراقب اشتباهات متوالی هم تیمی هایش بود تا پاس هایی که می توانست تفاوت را ایجاد کند.
شاید این گویای ترین آمار این مسابقه باشد. تیمی که لیونل مسی در خط حمله در آن حضور داشت در 90 دقیقه قانونی حتی یک شوت هم به سمت دروازه اسپانیا نگرفت. این اتفاق برای اولین بار در یک فینال جام جهانی از زمان آغاز آمار در سال 1966 رخ داد. اولین ضربه آرژانتین در این دیدار در دقیقه 117 به ثبت رسید.
بی صدا خداحافظ
پس از پایان بازی خبرنگاران حاضر در ورزشگاه منتظر بودند تا لیونل مسی خبر مهمی از آینده خود را اعلام کند اما این اتفاق رخ نداد. بر اساس گزارش ها، ستاره 39 ساله آرژانتینی در سکوت هم تیمی های خود را از منطقه مختلط هدایت کرد و بدون صحبت با رسانه ها ورزشگاه را ترک کرد.
تنها کسی که در مقابل خبرنگاران ایستاد لیونل اسکالونی بود. وی گفت: بازیکنان در شرایط روحی مناسبی برای صحبت نبودند و این کاملا طبیعی است.
کاروان آرژانتین ساعاتی بعد نیویورک را ترک کرد و به بوئنوس آیرس بازگشت اما هنوز موضع رسمی در خصوص آینده لیونل مسی در تیم ملی اعلام نشده است.
پایان یک عصر؛ میراثی که ماندگار شد
اسکالونی در نشست خبری بعد از بازی هم مثل همیشه احساساتی درباره کاپیتان تیمش صحبت کرد اما پاسخ قطعی درباره آینده اش نداد.
گفت: او 39 سال دارد و کاری که انجام داده شگفت انگیز است. همه مردم آرژانتین از او حمایت می کنند و امیدوارم همیشه به کارهایی که او برای فوتبال کشورمان انجام داده افتخار کنند، زیرا او بهترین بازیکنی است که تا به حال در زمین فوتبال دیده ایم.
اسکالونی همچنین درباره آینده خود صحبت کرد و اذعان داشت ادامه همکاری با تیم ملی کار آسانی نخواهد بود.
وی تصریح کرد: اگر رئیس فدراسیون بخواهد تا پایان سال می مانم اما بعد از آن ادامه کار بسیار سخت خواهد بود. برای ادامه باید دوباره گروهی مثل این نسل بسازیم و این کار آسانی نیست. این موضوع روح من را آزار می دهد.
با این حال، اگر فینال 2026 پایان دوران لیونل مسی در تیم ملی باشد، بدون شک هرگز این بازی نخواهد بود که میراث او را مشخص می کند.
چیزی که از مسی در تاریخ باقی خواهد ماند نه شکست مقابل اسپانیا، بلکه قهرمانی تاریخی در جام جهانی 2022، بازگشتی فراموش نشدنی پس از خداحافظی و دو دهه افتخار با پیراهن آلبیون. میراثی که هیچ نتیجه ای قادر به تغییر آن نخواهد بود.
شاید فقط خود مسی بداند که اشک هایش پس از دریافت مدال نقره برای پایان احتمالی داستانش با آرژانتین یا صرفاً به خاطر تلخی بود. اما همانطور که خودش قبلا گفته بود، سال ها پیش فوتبال را به کمال رسانده بود و هر موفقیت دیگری فقط یک امتیاز اضافی برای اسطوره ای بود که نامش برای همیشه در تاریخ ورزش جاودانه خواهد شد.
