شاگردان اسکوچیچ آنقدر موفق بودند که تراکتورسازی خیلی زودتر از هفته پایانی لیگ برتر قهرمان شد. برای فصل قبل، این ترکیب تا حد زیادی حفظ شد. تیمی که علاوه بر چند ستاره داخلی، از چندین ستاره خارجی و بازیکنان باکیفیت نیز بهره می برد، با وجود اینکه بازیکنی مانند ریکاردو آلوز برای فصل ناتمام لیگ برتر از تراکتور رفت، اما همچنان اکثر بازیکنان خارجی تراکتورسازی، بازیکنان اصلی و موثر آن ها بودند.
بازیکنانی مانند دوماگوی دروژدک، تومیسلاو اشترکالی، تیبور هالیلوویچ، اودیل خمروکوب و… در ترکیب این تیم حضور داشتند تا تراکتورسازی در جمع مدعیان قرار بگیرد اما حالا شرایط کاملا تغییر کرده و در یک کلام ساختار تراکتورسازی به هم ریخته است و نه تنها خبری از حضور بازیکنان مطرح و تاثیرگذار خارجی نیست، بلکه حضور یک ستاره خارجی غیرمنتظره نیز در تراکتورسازی به چشم می خورد. این اتفاق به معنای تغییر اساسی در تراکتور است در حالی که دراگان اسکوچیچ هم دیگر جایی روی نیمکت تراکتور ندارد و محمد ربیعی باید فصل آینده هدایت تراکتور را بر عهده بگیرد.
تراکتورسازی در غیاب بازیکنان موثر خارجی و داخلی ممکن است بار دیگر به یک تیم معمولی تبدیل شود که در تمام سال های گذشته شاهد آن بوده ایم. بازیکنانی مانند الکساندر سدلار، دوماگوی دروژدک، رژی لوشکیا، مارکو یوهانس و… تراکتورسازی را ترک کرده اند و احتمالا با نقل و انتقالاتی که تاکنون در تراکتورسازی دیده ایم جای خالی آنها پر نمی شود به خصوص اینکه اسکوچیچ دیگر در این تیم نیست که می تواند بازیکنان باکیفیتی را به تبریز بفرستد. همانطور که گفته شد چارچوب تراکتورسازی با این شرایط به هم ریخته و ربیعی کار سختی برای مونتاژ تراکتور بیست و ششمین دوره لیگ برتر فوتبال کشورمان دارد.
با حضور ربیعی در تراکتور بازیکنانی چون محمدمهدی محبی، رضا قندی پور، شهریار مقانلو، محمد دانشگر، هادی حبیبی نژاد و… راهی تبریز شده اند اما نه تنها خبری از بازیکنان خارجی نیست، بلکه بازیکنانی مانند امیرحسین حسین زاده، مهدی هاشم نژاد که دو سال نقش بسیار خوبی در تراکتور داشتند و… نیز حضور داشتند. البته باید توجه داشت که وضعیت سایر تیم ها و باشگاه ها بهتر از تراکتور نیست و احتمالا باید سال آینده منتظر یک لیگ عادی فوتبال باشیم.
شجاع، دوست وفادار تراکتور
کمتر کسی فکر می کرد شجاع خلیل زاده یکی از ارکان اصلی فوتبال ایران در سال هایی باشد که بسیاری از هم تیمی هایش از فوتبال خداحافظی کرده اند یا آخرین روزهای خود را در فوتبال سپری می کنند، اما مدافع باتجربه تراکتورسازی بار دیگر ثابت کرد که سن برای او فقط یک عدد است. شجاع در سال های اخیر همواره سعی کرده است علیرغم افزایش سن، خود را در بالاترین سطح تناسب اندام نگه دارد. همین تداوم و انگیزه باعث شد بالاخره به یکی از بزرگترین آرزوهای فوتبالی اش برسد. بازی در جام جهانی. آرزویی که سال ها برایش جنگید و در نهایت در جام جهانی گذشته محقق شد.
از طرفی او طی دو فصل گذشته یکی از ارکان اصلی تراکتورسازی در لیگ برتر بوده و اولین کاپیتان تاریخ تی تی است که با پیراهن این تیم به جام قهرمانی دست یافت. حالا خلیل زاده با ماجرای دیگری روبروست. او در 37 سالگی آماده است تا فصل جدیدی را آغاز کند. فصلی که انگیزه او بیش از هر زمان دیگری زیر ذره بین خواهد رفت. خلیل زاده همچنان تراکتور را برای ادامه فوتبال خود انتخاب کرد و به احتمال زیاد در فصل آینده یکی از مهره های ثابت تراکتور خواهد بود.
