عبدالله جوادی آملی از مراجع عظام تقلید گفت: 70 سال پیش از مدرسه پربرکت تهران یعنی مدرسه مراوی به مدرسه فیضیه منتقل شدم. همان روزی بود که اسرائیل به مصر حمله کرد. جلوی کتابخانه مدرسه فیضیه راه می رفتم، ببینم چه می گویند، آقای بروجردی چه می خواهد بکند!
وی افزود: همه تعجب می کردند که آیا آقای بروجردی اجازه دارد مجلس نماز – یعنی نماز – برگزار کند، نه سیاست، نه کنگره؛ مجلس دعا برای مسلمانان مصری که گرفتار اسراییل نشوند چه اجاره داشته باشند چه نداشته باشند! و بالاخره معلوم شد که جایز نیست; این وضعیت هفتاد سال پیش ما بود!
جوادی عاملی تصریح کرد: مرحوم آقای بروجردی آنقدر شبیه دیگر بزرگان نبود که وارد عرصه سیاست شود، مثل آقای کاشانی و دیگران. آنها می خواستند برای مردم مصر علیه اسرائیل مجلس دعا برگزار کنند تا اسرائیل آنها را نابود نکند، اما نتوانستند. ما اینجوری بودیم!
وی تاکید کرد: پس الان باید شبانه روز شکرگزار باشیم که به جایی رسیده ایم که دو ابرقدرت حمله کرده و مانده اند! آیا این یک معجزه نیست؟ معجزه باید این باشد که یک سنگ حرف بزند؟!
وی در ادامه گفت: آیا تا به حال فکر می کردیم دو ابرقدرت را شکست دهیم؟ آیا دنیا فکر کرد؟ خودشان فکر کردند؟ این آقای بروجردی بیچاره می خواست مجلس نماز برپا کند که نشد! حالا این است! اینجوری پیدا شد؟! خیلی بی انصافی است اگر حق را نشناخته باشیم!
دیدار با ائمه جمعه و جماعات استان تهران. دماوند 24/04/1405
