متلک سنگین ستاره والیبال به قلعه‌نویی و بیرانوند

تیم ملی والیبال نشسته ایران را می‌توان نمونه بارز یک تیم موفق در ورزش ایران دانست. تیمی که ۱۲ سال از آخرین باختش می‌گذرد و در سه دوره بعدی پارالمپیک و سه دوره مسابقات قهرمانی جهان به مدال طلا رسیده است. لقب پرافتخارترین تیم ورزش ایران مدت‌هاست در کنار نام والیبال نشسته دیده می‌شود، اما این القاب باعث نشد تا این تیم و ستاره‌هایش بیش از پیش دیده شوند یا مورد توجه قرار گیرند.

اندکی پس از نهمین قهرمانی این تیم در جهان، مرتضی مهرزاد، مرد ۲۴۳ سانتی‌متری تیم ملی والیبال نشسته سخنان غم‌انگیز در مورد بی‌مهری علیه همبازیانش به زبان آورده است. مهرزاد به سایت ورزش‌ها می‌گوید: «ما سال قبل تا دی و بهمن اردو داشتیم، اما وقتی جنگ شد، مدتی تعطیل بود. دوباره از اردیبهشت ماه استارت زدیم و تمرینات را آغاز کردیم. واقعا در شرایط جنگی کار سخت بود و شاید در مجموع ۶، ۷ اردو برای مسابقات جهانی داشتیم. واقعاً به شما اینطور بگویید که از پارالمپیک پاریس تا مسابقات جهانی امسال ما هیچ تورنمنت رسمی یا بازی تدارکاتی نداشتیم!

این دوره از مسابقات هم سخت بود و ما با تلاش زیاد و غیرت بچه‌ها می‌توانند قهرمان شوند. مثل همیشه که تیم‌ها جلوی ما صد نه هزار نفر را می‌گذارند، این بار هم همین بود. بالاخره ما سال‌هاست قهرمان جهان و پارالمپیک هستیم و این کار ما را خیلی سخت‌تر هم می‌کند. به هر حال تیم‌های دیگر هر سال می‌روند و می‌آیند تا ما را شکست دهیم.»

مهرزاد در ادامه به مقایسه والیبال نشسته با فوتبال می‌رسد: «اصلا دوست ندارم والیبال نشسته را با تیم‌های دیگر مقایسه کنم، اما فرق ما با بقیه رشته‌ها این است که همیشه روی سکو هستیم. از سال ۲۰۱۴ تا به حال حتی یک باخت هم نداشتیم و در تمام دوره‌های پارالمپیک و مسابقات جهانی روی سکوی قهرمانی بوده‌ایم. واقعاً در حق بچه‌های این تیم کم‌لطفی فکر می‌کنم. دیدید که در جام‌جهانی تیم ملی فوتبال سه مساوی گرفت و چه تجلیلی از آنها شد؟ اما ما قهرمان شدیم، آیا خبری از تجلیل از تیم ملی والیبال نشسته کجا دیدید؟»

این ستاره بلند قامت به داستان درخواست‌ها برای ساختن قلعه‌نویی هم طعنه می‌زند: «ما نمی‌خواهیم کسی مجسمه‌مان را بسازد. فقط می‌گوییم بیشتر به این تیم می‌دهند که همیشه قهرمان است. هر زمان هم که مسابقات نزدیک می‌شود، همه می‌گویند طلا را برای شما کنار گذاشته‌ایم! مگر طلا همین‌طور راحت به دست می‌آید؟ رشته های تیمی دیگر شاید نهایت افتخارشان باشد که به جام جهانی بروند، اما همه از ما فقط طلا می‌خواهند. اما من طرفدار فوتبال هستم و پرسپولیسی هم هستم. فوتبال را دنبال می‌کنم و دوستان فوتبالیست هم دارم.

البته که تا به حال حتی یک فوتبالیست از قهرمانی ما یک پیام تبریک بعد از آن را بدهید. حرف من این است که یک درصد آن فوتبالیست‌ها را هم برای والیبال نشسته، کافی است. کاش یک بار هم تیم ما در جهانی و پارالمپیک ببازد و مثلا هشتم شود! باید بگویم ما همیشه قهرمان می‌شویم و همه به این عادت کرده‌اند. نیاز به یک تلنگر هست.»