به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت و به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دولت، مسعود بیزیکیان در نشست سران کشورهای عضو، ناظران و شرکای سازمان همکاری شانگهای (شانگهای پلاس) با تاکید بر تحولات جاری در نظام بین الملل، بر ضرورت وجود جهانی چند قطبی مبتنی بر چندجانبه گرایی، برابری قانون و حاکمیت قانون تاکید کرد.
مدیان با اشاره به افزایش تمایل کشورهای مختلف برای ایفای نقش در تصمیم گیری های بین المللی، تصریح کرد: تغییر موازنه قوا نباید به جایگزینی یک مرکز قدرت با مرکز قدرت دیگر و انتقال هژمونی منجر شود.
رئیس جمهوری اسلامی ایران با اشاره به ماموریت اصلی سازمان ملل متحد در حفظ صلح و امنیت بین المللی، جلوگیری از جنگ و حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات، بر لزوم بهبود عملکرد این سازمان و شورای امنیت در مواجهه با تحولات جهانی تاکید کرد.
با اشاره به تهاجم نظامی، نسل کشی، جنایات جنگی، تروریسم و تحریم های غیرقانونی، عملکرد سازمان ملل و شورای امنیت در خصوص تحولات غزه، لبنان و تجاوزات اخیر به ایران بسیار ناامیدکننده توصیف شد.
رئیس جمهوری اسلامی ایران همچنین به حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران و هدف قرار دادن مراکز غیرنظامی، زیرساخت های حیاتی و تاسیسات صلح آمیز هسته ای اشاره کرد.
پزشکان در عین حال دیپلماسی و مذاکره را اصلی ترین راه حل اختلاف دانستند و بر لزوم حسن نیت، رعایت تعهدات و پرهیز از توسل به زور برای رسیدن به صلح پایدار تاکید کردند.
شرح سخنرانی دکتر مزیکیان در اجلاس سران سازمان همکاری شانگهای پلاس به شرح زیر است:
«به نام خدا مهربان ترین
جناب آقای جباروف، رئیس جمهور محترم جمهوری قرقیزستان؛
دبیر کل محترم سازمان ملل متحد؛
دبیرکل محترم سازمان همکاری شانگهای؛
عالیجناب، سران محترم کشورها؛
خانم ها و آقایان؛
در ابتدا سالگرد استقلال جمهوری قرقیزستان را به آقای جباروف رئیس جمهور محترم جمهوری قرقیزستان و دولت و مردم این کشور به دلیل میزبانی این نشست و تلاش های ارزشمندشان در دوران ریاست سازمان همکاری شانگهای تبریک می گویم.
من از حضور کشورهای عضو، ناظران و شرکای سازمان در قالب “شانگهای پلاس” قدردانی می کنم. این قالب با گستره جغرافیایی و ظرفیت های سیاسی و اقتصادی خود می تواند به یکی از بسترهای مهم گفت و گو و همکاری بین کشورها تبدیل شود که در شکل گیری نظم بین المللی آینده موثر است.
عالیجناب؛
موضوع بحث امروز، یعنی نقش سازمان ملل به عنوان رکن اساسی نظم عادلانه جهانی و سهم کشورهای شانگهای پلاس در تحقق جهان چندقطبی، ما را با یک پرسش اساسی مواجه می کند. دنیا در حال تغییر است. توزیع قدرت اقتصادی، سیاسی و فناوری در حال تغییر است. کشورهای بیشتری خواهان ایفای نقش مؤثرتری در تصمیم گیری های بین المللی هستند و واقعیت های جدید نظام بین الملل دیگر با ساختارهای شکل گرفته در دهه های گذشته سازگاری کامل ندارد. اما سوال اساسی این است که چگونه باید این تحول را مدیریت کرد؟
از دیدگاه جمهوری اسلامی ایران، پاسخ را نباید در جایگزینی یک مرکز قدرت با مرکز دیگر جستجو کرد. هدف نباید انتقال هژمونی از یک قدرت به قدرت دیگر باشد. جهان چند قطبی زمانی می تواند به نظم عادلانه منجر شود که با چندجانبه گرایی مؤثر، برابری دولت ها و حاکمیت قانون همراه باشد.
ما سازمان ملل را به عنوان نهادی متعلق به یک دوره تاریخی خاص نمی دانیم که باید با تغییر موازنه قوا کنار گذاشته شود. برعکس، سازمان ملل متحد باید به نهادی تبدیل شود که واقعیت های دنیای جدید را بهتر بازنمایی کند و بتواند ماموریت اصلی خود را که حفظ صلح و امنیت بین المللی، جلوگیری از جنگ و حل و فصل اختلافات را کارآمدتر انجام دهد.
برای دستیابی به این هدف، سازمان ملل متحد و شورای امنیت آن باید عملکرد عادلانه و مؤثرتری در مواجهه با تحولات جهانی داشته باشند. امروز جهان با تهاجم نظامی، نسل کشی، جنایات جنگی، تروریسم و تحریم های غیرقانونی مواجه است. عملکرد سازمان ملل متحد و شورای امنیت سازمان ملل متحد در مواجهه با این تحولات از جمله غزه، لبنان و تجاوزات اخیر علیه ایران بسیار ناامیدکننده است.
عالیجناب؛
امروزه یکی از مهم ترین تهدیدات علیه نظم بین المللی، تضعیف اصولی است که پایه های منشور ملل متحد را تشکیل می دهد.
تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران از جمله شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران، حمله به مدرسه میناب و شهادت 168 دانش آموز، حمله به ورزشگاه لامرد، حمله به مراکز درمانی و آموزشی، هدف قرار دادن غیرنظامیان و حیاتی کشور از جمله زیرساخت های مالی و بانکی زیرساخت های حمل و نقل هسته ای فوق العاده، بانکی و زیرساخت های حمل و نقل هسته ای و… آژانس انرژی اتمی و مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی، نقض آشکار منشور و اصول سازمان ملل متحد، قوانین بین المللی بود.
سوال این است که اگر چنین اقداماتی بدون پاسخ موثر جامعه جهانی عادی شود، کدام کشور می تواند مطمئن باشد که فردا حاکمیت و امنیت آن از توسل به زور مصون خواهد ماند؟
اگر تاسیسات هسته ای صلح آمیز تحت حفاظت آژانس بین المللی انرژی اتمی نیز در طول یک درگیری نظامی مورد هدف قرار گیرند، چه انگیزه ای برای کشورها وجود خواهد داشت که به مکانیسم های نظارت و راستی آزمایی بین المللی تکیه کنند؟ و اگر تهدیدات نظامی و توسل به زور همزمان با مذاکره و دیپلماسی دنبال شود، چگونه می توان اعتماد لازم برای حل مسالمت آمیز اختلافات را حفظ کرد؟
این سوالات در مورد ایران نیست، بلکه در مورد آینده نظم بین المللی است.
جمهوری اسلامی ایران آغازگر جنگ نبود. بلکه از خود دفاع کرد. در عین حال ایران همچنان دیپلماسی و مذاکره را راه اصلی حل اختلافات می داند. اما دیپلماسی بدون حسن نیت، بدون رعایت تعهدات و بدون توسل به زور، نمی تواند صلح پایدار ایجاد کند.
تجربه اخیر و نقض مکرر تعهدات مندرج در یادداشت تفاهم اسلام آباد توسط ایالات متحده نشان داد که حتی زمانی که طرفین به چارچوب سیاسی برای توقف درگیری و آغاز مذاکرات دست یابند، فقدان ضمانت اجرای موثر و بازگشت به سیاست فشار و تهدید می تواند مسیر دیپلماسی را با شکست مواجه کند.
عالیجناب؛
ما با یک انتخاب تاریخی روبرو هستیم. ما می توانیم شاهد شکل گیری جهانی باشیم که در آن رقابت بین قدرت ها به چندپارگی، درگیری و بی ثباتی بیشتر منجر شود. یا میتوانیم برای شکلگیری جهانی چندقطبی تلاش کنیم که در آن تنوع مراکز قدرت با همکاری چندجانبه، احترام به منشور ملل متحد و برابری حاکمیت دولتها همراه باشد. جمهوری اسلامی ایران گزینه دوم را انتخاب می کند.
کشورهای شانگهای پلاس با ظرفیت های سیاسی، اقتصادی، جمعیتی و جغرافیایی خود می توانند سهم مهمی در تحقق چنین جهانی داشته باشند. بیایید بیست و پنجمین سالگرد تشکیل سازمان همکاری شانگهای را نه تنها با ارج نهادن به گذشته، بلکه با تعهد به آینده جشن بگیریم.
از توجه شما متشکرم.”
منبع : به گزارش میهن تجارت
