جواد مجابی شاعر، نویسنده، منتقد ادبی و هنرهای تجسمی، نقاش، طنزپرداز و روزنامه نگار ایرانی امروز شنبه چهاردهم شهریور ماه پس از یک دوره بیماری دار فانی را وداع گفت.
خانواده مجابی با اعلام این خبر گفتند فعلا فقط مراسم تشییع برگزار می شود و پس از آن خانه این هنرمند و منتقد ادبی به مدت هفت روز پذیرای دوستانش است و علاقه مندان می توانند به منزل وی مراجعه کنند. جواد مجابی در سال 1318 در قزوین متولد شد و آثار زیادی در زمینه شعر، رمان، طنز و نقد هنری منتشر کرد.
در اوایل دهه چهل در رشته حقوق و دکترای اقتصاد از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد. در همین دوره کارشناس وزارت فرهنگ و هنر بود و به طور حرفه ای و مستمر به روزنامه نگاری و نویسندگی می پرداخت.
مجابی مدتی دبیر بخش فرهنگ و هنر روزنامه بود و با مجلات ادبی مهمی چون فردوسی، جهان نو، خوشه، آدینا و دنیای سخن همکاری داشت. این نویسنده پس از مدتی وقت خود را وقف ادبیات و خلق رمان کرد و می توان گفت در چهل سال گذشته آثاری که خلق کرده بیشتر در حوزه رمان و شعر بوده است.
جواد مجابی یکی از منتقدان مطرح در حوزه تجسم است و آثار زیادی در این زمینه نوشته است. علاوه بر این آثار بسیاری در نقاشی و کاریکاتور از خود به جای گذاشته است. جواد مجابی به دلیل محتوای برخی از آثارش به عنوان طنزپرداز ایرانی نیز شناخته می شود.
جواد مجابی در سال 1354 برای روزنامه نگاری و فعالیت در این عرصه جایزه فروغ را دریافت کرد و سپس در سال 1382 جایزه بیژن جلالی را برای نقد دریافت کرد.
جایزه آرش جشنواره تیرگان در سال 2008 تورنتو از دیگر جوایز این نویسنده و منتقد هنری است.
از جمله آثار او می توان به «خاطرات نسل آخر»، «شب ملخ ها»، «عبید برمی گردد»، «تاریخ طنز ادبی»، «در این هوا»، «نیشخند ایرانی»، «بنفشه های سراشیبی»، «مومیایی»، «سفرهای ملوان رویا»، «روزنامه های گوشه نشین»، «روزنامه های منزوی»، «روزنامه بدون کاغذ»، «در این هوا» جهان»، «باغ گمشده» و «آقای ذوزنقه».
