به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، گاهی مهم ترین نشانه ها چیزهایی است که در هیاهوی روزانه دیده نمی شود; سکوتی که بیشتر از همیشه طول کشیده است، دوستی که آرام آرام از جمعیت فاصله گرفته است یا کسی که دیگر در مورد چیزهایی که در گذشته دوست داشته اند صحبت نمی کند و در بسیاری از مواقع اطرافیان ممکن است این تغییرات را فقط به خستگی، فشار تحصیل و کار یا گذراندن یک دوره سخت نسبت دهند، در حالی که این تغییرات می تواند دلیلی برای توجه بیشتر به وضعیت روحی فرد باشد.
سلامت روان تنها زمانی مهم نمی شود که یک بحران آشکار وجود داشته باشد. مراقبت واقعی زمانی آغاز می شود که جامعه یاد بگیرد که مردم را نه با کنجکاوی و مداخله، بلکه با توجه، احترام و مسئولیت پذیری جدی بگیرد. گاهی اوقات چیزی که یک فرد بیش از همه به آن نیاز دارد این است که احساس کند کسی متوجه تغییر خلق و خوی او شده و برای گوش دادن به او وقت می گذارد.
در موضوع خودآزاری، دیدگاه دیگران نیز می تواند نقش مهمی داشته باشد و دانستن علائم هشدار دهنده، حساس بودن به تغییرات قابل توجه و دانستن زمان کمک گرفتن از یک بزرگسال یا متخصص مورد اعتماد بخشی از سواد سلامت روان است. این مسئولیت به معنای تشخیص یا درمان دیگران نیست، بلکه درک این موضوع است که بی تفاوتی همیشه بهترین پاسخ نیست.
صحبت در مورد سلامت روان صحبت در مورد ایجاد محیط هایی است که افراد برای بیان مشکلات خود احساس امنیت بیشتری کنند. خانواده، مدرسه، دوستان و رسانه ها هر کدام بخشی از این فضا را تشکیل می دهند. شاید نتوانیم همه رنج های پنهان اطرافمان را ببینیم، اما می توانیم جامعه ای بسازیم که در آن دیدن، شنیدن و درخواست کمک طبیعی و پذیرفته شده باشد.
فرصتی برای جلوگیری از یک بحران و ایجاد احساس امنیت در میان عجله زندگی روزمره
ریحانه صادقی، روانشناس و مشاور خانواده و عضو سازمان نظام روانشناسی کشور وی با بیان اینکه در بحبوحه هجوم زندگی روزمره، گاهی افراد با هم زندگی می کنند، با هم درس می خوانند، با هم کار می کنند، صحبت می کنند و حتی لبخند می زنند، اما از اتفاقات درون یکدیگر بی خبر می مانند، به خبرنگار به گزارش میهن تجارت گفت: سلامت روان یک مسئله شخصی است، اما توجه به آن تنها یک مسئولیت فردی نیست. هر جامعهای که اعضای آن نسبت به شرایط یکدیگر حساستر باشند، فرصت بیشتری برای جلوگیری از بحران و ایجاد احساس امنیت فراهم میکند و گاهی یک گفتگوی ساده، یک سوال صمیمانه یا حتی چند دقیقه گوش دادن بدون قضاوت میتواند نقطه شروع دریافت کمک باشد.
وی می افزاید: خودآزاری همیشه با یک علامت آشکار و قابل تشخیص همراه نیست و تغییر ناگهانی رفتار، دوری از دوستان و خانواده، از دست دادن علاقه به فعالیت های معمول، افت محسوس عملکرد تحصیلی یا روزانه یا صحبت هایی که نشان دهنده خستگی مفرط و احساس ناتوانی است، می تواند زنگ خطری باشد که نباید نادیده گرفته شود. تداوم این تغییرات.
یک روانشناس و مشاور خانواده و یکی از اعضای سازمان نظام روانشناسی کشور با بیان اینکه مسئولیت اجتماعی به این معنا نیست که هر فردی باید نقش یک متخصص سلامت روان را ایفا کند و برعکس یکی از مهمترین وظایف ما این است که بدانیم چه زمانی گوش کنیم و چه زمانی از یک بزرگسال، مشاور یا متخصص قابل اعتماد کمک بگیریم. دریافت حمایت را تنها نگذارید.
چگونه از یکدیگر حمایت کنیم؟
صادقی ادامه می دهد: در چنین مواقعی نوع واکنش بسیار مهم است و سرزنش، تحقیر احساسات، مقایسه فرد با دیگران یا گفتن جملاتی مانند «چیزی نیست» ممکن است باعث افزایش فاصله فرد با اطرافیان شود و از سوی دیگر گوش دادن آرام، جدی گرفتن احساسات و نشان دادن اهمیت فرد برای دیگران می تواند فضای امن تری ایجاد کند. بیایید بشنویم
وی با بیان اینکه مدرسه، خانواده، گروه دوستان و حتی محیط های مجازی همگی می توانند بخشی از یک شبکه حمایت اجتماعی باشند، می گوید: ساخت چنین شبکه ای نیازمند آموزش نحوه تشخیص علائم نگرانی، نحوه صحبت در مورد سلامت روان بدون ایجاد شرم و نحوه ارتباط فردی که نیاز به کمک دارد به منابع حمایتی مناسب نیاز دارد. هرچه صحبت در مورد سلامت روان عادی تر و محترمانه تر شود، احتمال اینکه افراد در زمان های سخت زودتر به دنبال کمک باشند، بیشتر می شود.
این روانشناس و مشاور خانواده و عضو سازمان نظام روانشناسی کشور می افزاید: مراقبت از یکدیگر زندگی را عاری از همه سختی ها نمی کند، اما می تواند مانع از احساس تنهایی در سختی ها شود. مسئولیت اجتماعی با توجه کوچک و گوش دادن بدون قضاوت، جدی گرفتن تغییرات نگران کننده و درخواست کمک در زمان مناسب آغاز می شود و جامعه ای که دیدن، شنیدن و همراهی را می آموزد، در واقع بخشی از مسئولیت خود را در قبال سلامت روان اعضای خود پذیرفته است.
دنیایی از احساسات و تجربیات نادیده پشت رفتار هر انسانی
زهرا سادات کاظمی، روانشناس و مشاور آموزشی به گزارش میهن تجارت با بیان اینکه همیشه هیچکس نمی تواند از وضعیت واقعی اطرافیانش مطلع شود، به خبرنگار می گوید: ممکن است فردی در جمع شاد به نظر برسد، سر کلاس فعال باشد یا در مکالمات روزمره رفتاری معمول داشته باشد، اما در درون با فشار و آشفتگی زیادی مواجه است. این فاصله بین آنچه دیده می شود و آنچه تجربه می شود، اهمیت همدلی و توجه به سلامت روان را افزایش می دهد. مراقبت از یکدیگر از پذیرش این نکته شروع می شود که پشت هر رفتار انسانی دنیایی از احساسات و تجربیات نادیده نهفته است.
با بیان اینکه در بحث خودآزاری توجه اطرافیان می تواند از اهمیت ویژه ای برخوردار باشد، افزود: نه به این دلیل که دوستان یا اعضای خانواده باید همه مشکلات را تشخیص دهند، بلکه گاهی تغییرات رفتاری اولین چیزی است که اطرافیان شما متوجه آن می شوند. کناره گیری، بی انگیزگی، تغییر محسوس در خلق و خوی یا کاهش ارتباط با دیگران می تواند دلیلی برای پرسش در مورد رفاه یک فرد باشد. مهم است که این نشانه ها را با برچسب زدن یا نتیجه گیری سریع تفسیر نکنید، بلکه آنها را فرصتی برای نزدیک شدن و گفتگوی محترمانه تلقی کنید.
این روانشناس و مشاور آموزشی بیان می کند که همدلی در ساده ترین شکل خود به معنای حضور در مقابل طرف مقابل است و حتی گاهی نیازی به پاسخ پیچیده یا ارائه راه حل فوری نداریم. وی تصریح می کند: گوش دادن، قطع نکردن گفتگو، پذیرش احساسات فرد و دوری از نصیحت های عجولانه می تواند نشان دهنده اهمیت او برای ما باشد. یک جمله ساده مانند «اگر دوست داری، میتوانی با من صحبت کن» لزوماً مشکل را حل نمیکند، اما میتواند باعث شود کمتر احساس تنهایی کنید و راه را برای حمایت بیشتر باز کنید.
سلامت روان دیگران را موضوعی بی ربط تلقی نکنید
کاظمی ادامه می دهد: البته همراهی فرد در شرایط سخت به معنای مسئولیت کامل شرایط او نیست و حفظ مرزهای سالم و کمک گرفتن از بزرگسال، مشاور یا متخصص قابل اعتماد بخشی از مراقبت مسئولانه است. سکوت به نام حفظ یک راز همیشه انتخاب درستی نیست، به خصوص زمانی که نگرانی برای ایمنی یا سلامتی یک فرد جدی باشد. در چنین شرایطی، هدف اصلی باید این باشد که فرد را به حمایت قابل اعتماد و حرفه ای برسانیم، نه اینکه یک دوست نوجوان سعی کند به تنهایی شرایط را مدیریت کند.
وی با بیان اینکه فرهنگ توجه از خانواده و مدرسه شروع می شود اما در آنجا محدود نمی شود، می گوید: رسانه ها، شبکه های اجتماعی و گروه های دوستان نیز در شکل گیری نگرش جامعه به سلامت روان نقش دارند. وقتی در مورد مسائل بهداشت روانی با احترام صحبت می کنیم، مردم را به خاطر درخواست کمک شرمنده نمی کنیم، و به جای قضاوت، راه را برای حمایت نشان می دهیم، در ساختن محیطی مشارکت می کنیم که در آن کمک خواستن به عنوان نشانه ضعف تلقی نشود.
این روانشناس و مشاور تربیتی می افزاید: همدلی رفتار بزرگ و دوری نیست; این مجموعه ای از انتخاب های کوچک روزمره است، اینکه از یک دوست بپرسیم حالش چطور است، تغییرات رفتاری او را نادیده نگیریم، با دقت به حرف های او گوش دهیم و وقتی شرایط خارج از کنترل ما است از فرد مناسب کمک بگیریم. مسئولیت اجتماعی از اینجا شروع می شود که سلامت روانی دیگران را موضوعی بی ربط به خود ندانیم و یاد بگیریم که گاهی مهم ترین کاری که می توانیم انجام دهیم دیدن یک نفر، گوش دادن به او و کمک به او برای تنها نبودن است.
هیچ کس نمی تواند مسئول تمام اتفاقاتی باشد که برای دیگران اتفاق می افتد، اما هر یک از ما مسئول نحوه برخورد با رنج دیگران هستیم و بین بی تفاوتی و مداخله، راه سومی وجود دارد که در نهایت توجه، پرسیدن، گوش دادن و در صورت نیاز رساندن فرد به فردی که توانایی ارائه کمک تخصصی را دارد، می شود و این مرز باریک جایی است که مسئولیت اجتماعی معنا پیدا می کند.
مهم است که از مردم انتظار نداشته باشیم که نقش درمانگر یا ناجی را برای دوستان و خانواده خود بازی کنند. حمایت سالم به این معنی است که بدانیم چه کاری می توانیم انجام دهیم و چه زمانی مسئولیت را به یک بزرگسال حرفه ای یا مورد اعتماد بسپاریم. رفاقت زمانی مؤثرتر است که در کنار عشق، آگاهی و شناخت محدودیت های خودمان نیز وجود داشته باشد.
جامعه ای که از سلامت روان صحبت می کند، جامعه ای بدون مشکل نیست، بلکه جامعه ای است که مشکلات را کتمان نمی کند و برای آنها زبان و راه حمایت دارد. کاهش قضاوت، جدی گرفتن احساسات، آموزش مهارت های ارتباطی و دسترسی بهتر به خدمات تخصصی اقداماتی هستند که می توانند فرهنگ مراقبت از یکدیگر را از یک شعار به یک رفتار روزمره تبدیل کنند.
شاید مسئولیت اجتماعی همیشه با یک اتفاق بزرگ و یک تصمیم سرنوشت ساز شروع نمی شود و گاهی از همان لحظه ای شروع می شود که متوجه می شویم حال یک نفر مثل قبل نیست و تصمیم می گیریم بی تفاوت از کنارش نگذریم. یک یادداشت ساده ممکن است کل مشکل را حل نکند، اما می تواند این پیام واضح را ارسال کند که رنج شما دیده می شود و جایی برای شنیدن شما وجود دارد.
منبع : به گزارش میهن تجارت
