ایجاد یک روند «نفتکش در برابر نفتکش» ایران را وادار به عقب‌نشینی نخواهد کرد / چنین اقدامی تقریباً به‌طور قطع واکنش تلافی‌جویانه بیشتر تهران را در پی خواهد داشت و در نهایت، ترامپ را مجبور می‌کند تصمیم دشواری بگیرد / بدون وجود یک مسیر دیپلماتیک معتبر برای خروج از بحران، این اقدامات خطر آن را به همراه دارد که فشار و اجبار به چرخه‌ای از تشدید تنش تبدیل شود

ایجاد یک روند «نفتکش در برابر نفتکش» ایران را وادار به عقب‌نشینی نخواهد کرد / چنین اقدامی تقریباً به‌طور قطع واکنش تلافی‌جویانه بیشتر تهران را در پی خواهد داشت و در نهایت، ترامپ را مجبور می‌کند تصمیم دشواری بگیرد / بدون وجود یک مسیر دیپلماتیک معتبر برای خروج از بحران، این اقدامات خطر آن را به همراه دارد که فشار و اجبار به چرخه‌ای از تشدید تنش تبدیل شود
پایگاه خبری تحلیلی میهن تجارت (mihantejarat.com):

دنیس سیترونویچ، یکی از اعضای اندیشکده شورای آتلانتیک، در مقاله ای با عنوان «گامی دیگر در نردبان تشدید تنش» نوشت که هیچ راه حل نظامی یا قهری برای حل مسئله تنگه هرمز وجود ندارد. هر گونه تلاش برای تحمیل چنین راه حلی، واشنگتن و تهران را بیشتر به سمت تشدید تنش سوق خواهد داد که ممکن است مهار آن روز به روز دشوارتر شود.

به گزارش «میهن تجارت»؛ در ادامه این مقاله آمده است: ایجاد فرآیند «نفتکش علیه نفتکش» ایران را مجبور به عقب نشینی نمی کند. چنین اقدامی تقریباً به طور قطع موجب تلافی بیشتر ایران می‌شود و در نهایت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا را مجبور به اتخاذ یک تصمیم دشوار می‌کند: یا تنش‌ها را به میزان قابل توجهی تشدید کند یا راهی برای خروج پیدا کند.

مشکل اساسی این است که وضعیت موجود ذاتاً ناپایدار است. این فرض که فشار اقتصادی می تواند به طور نامحدود ادامه یابد در حالی که به ایالات متحده اجازه می دهد از یک رویارویی نظامی گسترده تر اجتناب کند، به سادگی با آنچه ما در میدان شاهد هستیم سازگار نیست.

ایران به فشارهای مستمر پاسخ خواهد داد و هر دور جدید اقدامات تلافی جویانه و متقابل، خطرات بازارهای جهانی انرژی را افزایش می دهد. حتی اگر آمریکا به حمله یا غرق کردن نفتکش های ایرانی ادامه دهد، قیمت نفت افزایش خواهد یافت.

اقدام نظامی ممکن است هزینه هایی را به تهران تحمیل کند، اما مشکل تنگه هرمز را حل نخواهد کرد. بدون یک مسیر دیپلماتیک معتبر برای خروج از بحران، این اقدامات خطر تبدیل فشار و اجبار را به چرخه تشدید می‌کند. چرخه ای که هیچ چشم انداز روشنی برای پایان ندارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *