نیو عرب نوشت: اسرائیل اعلام کرده است که آماده است نقش نظامی بزرگتری علیه حوثی های یمن ایفا کند، اما عربستان سعودی احتمالا از کمک اسرائیل استقبال نخواهد کرد. به خصوص که واشنگتن از مداخله مستقیم در این درگیری خودداری کرده است.
به گزارش «میهن تجارت»؛ در ادامه این مقاله آمده است: بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، در چارچوب کارزار گسترده تر علیه حوثی ها به کشورهای شبه جزیره عربستان پیشنهاد کمک کرده است. رسانه های اسرائیلی به نقل از منابع آمریکایی این موضوع را گزارش کرده اند.
این پیشنهاد در شرایطی مطرح شد که عربستان سعودی به دنبال حمایت نظامی بیشتر از حوثیها است، اما واشنگتن تاکنون از مداخله مستقیم خودداری کرده و در عوض پیشنهاد ارائه اطلاعات و کمک برای تعیین اهداف حملات را داده است.
این تحولات پس از پیشروی های گسترده حوثی ها در امتداد سواحل دریای سرخ یمن رخ داده است. از جمله تصرف جزیره «پریم» یا «میون»، جزیره ای استراتژیک واقع در تنگه باب المندب بین یمن و جیبوتی. همچنین گفته می شود که نیروهای دولتی یمن تحت حمایت عربستان سعودی در سواحل دریای سرخ در برابر حملات حوثی ها “سقوط” کرده اند.
دکتر آندریاس کریگ، کارشناس امنیت خاورمیانه در کینگز کالج لندن، به العربی الجدید گفت که عدم تمایل آمریکا به ورود مستقیم به مناقشه، فرصتی را برای اسرائیل از «دیدگاه صرفاً نظامی» ایجاد کرده است، اما هشدار داد که این تحول نباید به عنوان آغازی برای همگرایی امنیتی جدید بین عربستان سعودی و اسرائیل تلقی شود.
کریگ گفت: ریاض نمیخواهد وابستگی خود به واشنگتن را با ساختار امنیتی اسرائیل جایگزین کند.
وی افزود: عربستان سعودی به طور فزاینده اسرائیل را یکی از بازیگرانی می داند که باعث بی ثباتی در منطقه می شود، ریاض ممکن است شاهد همگرایی تاکتیکی علیه ایران یا حوثی ها باشد، اما این با اعتماد به اسرائیل برای دفاع از پادشاهی عربستان سعودی کاملا متفاوت است.
اسرائیل منافع مستقیمی در جلوگیری از تحکیم موقعیت حوثی ها در اطراف باب المندب دارد.
باب المندب; یک گلوگاه بحرانی
تنگه باب المندب که در باریک ترین نقطه آن کمتر از 30 کیلومتر عرض دارد، دریای سرخ را به خلیج عدن و اقیانوس هند متصل می کند و یکی از مهم ترین گلوگاه های کشتیرانی در جهان به شمار می رود.
این تنگه برای اسرائیل نیز از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا مسیر دریایی بندر جنوبی ایلات را به اقیانوس هند متصل می کند.
حملات حوثیها به کشتیهای تجاری پس از آغاز جنگ اسرائیل در غزه، تردد کشتیها در دریای سرخ را به شدت مختل کرده بود. اسرائیل بارها مواضع یمن را در پاسخ به حملات موشکی و پهپادی حوثی هدف قرار داده است.
کریگ گفت که اسرائیل به طور بالقوه می تواند قابلیت های پیشرفته ای در زمینه اطلاعات، نظارت و شناسایی، جنگ الکترونیک، عملیات سایبری و هدف گیری و همچنین تجربه خود در حمله به زیرساخت های موشکی حوثی ها، پهپادها و مراکز فرماندهی به ارمغان بیاورد.
اما به گفته وی، مشکل اصلی عربستان کمبود قدرت آتش نظامی نیست.
کریگ گفت: بنابراین مشکل عربستان سعودی اساساً کمبود هواپیما یا بمب نیست. مشکل سیاسی و راهبردی است.
وی افزود: حملات هوایی می تواند پرتابگرها، انبارها و مراکز فرماندهی را نابود کند، اما نمی تواند حوثی ها را برای همیشه از باب المندب بیرون کند یا بر سرزمین های یمن حکومت کند. عربستان سعودی در مداخله قبلی خود به طرز دردناکی این واقعیت را تجربه کرد.
عربستان سعودی از سال 2015 مداخله نظامی علیه حوثی ها را رهبری می کند، اما سال ها حملات هوایی و درگیری های نظامی نتوانسته حوثی ها را شکست دهد. این گروه در نهایت کنترل خود را بر بخش بزرگی از شمال یمن تثبیت کرد و در عین حال به طور قابل توجهی قابلیت های موشکی و پهپادی خود را توسعه داد.
پیشروی های جدید حوثی ها اکنون ریاض را با یک معضل استراتژیک دشوار مواجه کرده است. زیرا ناامنی هر دو مسیر اصلی دریایی انتقال انرژی خلیج فارس به بازارهای جهانی را تحت تأثیر قرار می دهد.
ایران از یک سو کشتیرانی را در تنگه هرمز تهدید می کند و از سوی دیگر کنترل حوثی ها بر مناطق اطراف باب المندب فشار مضاعفی بر مسیر دریای سرخ وارد می کند. خط لوله نفت شرق به غرب عربستان سعودی که برای دور زدن تنگه هرمز و انتقال نفت به سواحل دریای سرخ طراحی شده بود، پس از هدف قرار گرفتن در یک حمله پهپادی، آسیب پذیری خود را نشان داده است.
مداخله اسرائیل می تواند وضعیت عربستان سعودی را دشوارتر کند
با این حال، دخالت مستقیم اسرائیل می تواند اوضاع را برای عربستان سعودی پیچیده کند.
کریگ گفت که کمک های آشکار اسرائیل ممکن است ادعای حوثی ها را تقویت کند که ریاض به عنوان بخشی از ائتلاف اسرائیلی-آمریکایی می جنگد. موضوعی که می تواند هزینه های سیاسی داخلی و منطقه ای عربستان را افزایش دهد.
به گفته وی، چنین اقدامی ممکن است باعث شود که زیرساخت های عربستان از منظر ایران و متحدان منطقه ای آن به عنوان اهداف مشروع تلقی شود.
کریگ گفت که هنوز نوعی همکاری غیرمستقیم به ویژه در زمینه انتقال اطلاعات از طریق کانال های آمریکایی قابل تصور است. همچنین نیروهای سعودی و اسرائیلی می توانند به طور جداگانه علیه یک تهدید مشترک عملیات انجام دهند.
با این حال، او هشدار داد که عملیات موازی “نباید به طور خودکار به عنوان ائتلاف یا حتی هماهنگی نزدیک تفسیر شود.”
در عوض، به نظر می رسد که ریاض در تلاش است تا معماری امنیتی متنوع تری ایجاد کند. به ویژه در شرایطی که تردیدها در مورد آمادگی واشنگتن برای پرداخت هزینه دفاع از شرکای خود در خلیج فارس افزایش یافته است.
کریگ به پاکستان، ترکیه و مصر به همراه شرکای دریایی اروپایی و افزایش همکاری های امنیتی در خلیج فارس و جهان عرب و اسلام به عنوان مولفه های محتمل تر تلاش های عربستان سعودی برای کاهش وابستگی به واشنگتن اشاره کرد.
وی گفت: درسی که به نظر می رسد ریاض از این وضعیت آموخته این نیست که اسرائیل باید جایگزین آمریکا شود.
کریگ افزود: درس این است که عربستان سعودی به سیستم امنیتی بسیار متنوع تری نیاز دارد؛ نظامی که در آن نقش و اقتدار بیشتری داشته باشد.
بنابراین آمادگی اسرائیل برای مداخله علیه حوثی ها نشان دهنده همگرایی منافع اسرائیل و عربستان به ویژه در زمینه امنیت دریای سرخ است، اما لزوماً به معنای نزدیک شدن راهبردی دو کشور نیست.
کریگ در پایان گفت: جایگزینی وابستگی به آمریکا به جای وابستگی به اسرائیل به معنای دستیابی به استقلال استراتژیک نیست.
وی افزود: از دیدگاه عربستان، چنین اقدامی صرفاً به معنای جایگزینی یک آسیبپذیری با آسیبپذیری دیگر است؛ احتمالاً آسیبپذیری از نظر سیاسی بسیار خطرناکتر است.
