نجمه امیرخانی در گفت وگو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت با بیان اینکه بی تفاوتی در زندگی زناشویی یکی از چالش های پیچیده و گاه دردناک در روابط عاطفی است، اظهار داشت: بر خلاف تنش که نشان دهنده وجود انرژی هر چند منفی در یک رابطه است، بی تفاوتی اغلب نشان دهنده خاموشی بعد عاطفی یک رابطه زناشویی است و می تواند پیش درآمدی برای عاطفی باشد.
وی افزود: بی تفاوتی در زندگی زناشویی را نباید یک احساس ساده ناشی از سرد شدن رابطه دانست. بی تفاوتی معمولا یک علامت است، نه خود مشکل. در بسیاری از موارد، بی تفاوتی آخرین حلقه در چرخه ای است که شامل نیاز برآورده نشده، اعتراض و شکایت، ناامیدی، کناره گیری، کرختی عاطفی و در نهایت بی تفاوتی است.
این روانشناس و مشاور خانواده گفت: در بسیاری از موارد بی تفاوتی ناشی از بی مهری نیست، بلکه ناشی از احساس ناخوشایند بی پاسخ ماندن مکرر است. سیستم روانشناختی فرد برای محافظت از خود، میزان ابراز هیجان و انتظار را کاهش می دهد تا کمتر آسیب ببیند. از این منظر، سوال درمانی این نیست که “چرا دیگر علاقه ای وجود ندارد؟” بلکه این است که «این بی حسی از چه چیزی محافظت می کند؟
امیرخانی ادامه داد: جداسازی فاصله سالم از بی تفاوتی مضر بسیار مهم است. فاصله سالم معمولاً موقتی، قابل مذاکره و محترمانه است، اما بیتفاوتی آسیبزا دائمی، عمومیت یافته و با کاهش واکنش عاطفی همراه است.
وی تصریح کرد: یکی دیگر از الگوهای رایج در روابط زوجین، الگوی «تعقیب-کناره گیری» است. به این معنا که یکی از زوجین تمایل بیشتری به صمیمی بودن و صحبت کردن دارد و طرف مقابل مدام کناره گیری می کند. اگر این چرخه ریشه دار شود، در نهایت می تواند منجر به بی تفاوتی عاطفی شود.
این روانشناس و مشاور خانواده درباره بی تفاوتی متقابل گفت: گاهی روابط بین زوجین به نوعی «ازدواج موازی» یا «طلاق عاطفی» تبدیل می شود؛ این روابط بین زوجین به نوعی «ازدواج موازی» یا «طلاق عاطفی» تبدیل می شود. یعنی دو نفر زیر یک سقف زندگی می کنند، اما هیچ رابطه عاطفی واقعی بین آنها وجود ندارد.
وی افزود: بی تفاوتی در زوجین عوامل متعددی دارد و می تواند شامل آسیب های دلبستگی، تحقیر و انتقاد مزمن، فرسودگی شغلی ناشی از چند نقش آفرینی، افسردگی، اضطراب، ضربه، اعتیاد، مشکلات جنسی و اختلافات حل نشده زوجین باشد.
امیرخانی با بیان اینکه قبل از هر مداخله و ارزیابی بالینی باید چند فاکتور مهم مورد بررسی قرار گیرد، گفت: قبل از هر مداخله ای باید مواردی از جمله امنیت روابط، خشونت، خیانت، اعتیاد و سلامت روان فردی بررسی شود. همچنین باید توجه داشت که گاهی اوقات بی تفاوتی می تواند نقابی برای افسردگی یا فرسودگی ذهنی باشد.
وی در خصوص روش های مداخله و درمان این مشکل اظهار داشت: زوج درمانی هیجان مدار، رویکرد گاتمن، درمان تلفیقی رفتاری- عاطفی (IBCT) و CBT زوجی می تواند در درمان این مشکل موثر باشد. با این حال، پیش آگهی درمان به عواملی مانند مدت زمان بی تفاوتی، میزان انگیزه هر دو طرف برای تغییر، ایمنی رابطه و وجود یا عدم وجود ضربه عمیق بستگی دارد.
منبع : به گزارش میهن تجارت
