به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت و به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دولت، متن یادداشت شینا انصاری معاون رئیس جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست به شرح زیر است:
وی افزود: هفته گذشته در اختتامیه «جشنواره ملی استدلال» که به همت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری با هدف تقویت فرهنگ گفتگو، آزاد اندیشی، مسئله محوری و استفاده از ظرفیت دانشجویان برای رویارویی با مسائل و چالش های کشور برگزار شد، شرکت کردم. اقدامی ارزشمند که تلاش کرد دانشجویان را از جایگاه مخاطب به جایگاه پرسشگر، صاحب ایده در جامعه و مشارکت کننده در جامعه تبدیل کند. چالشهای اجتماعی و فرهنگی، بازخوانی ابعاد نظری و عملی کرسیهای گفتوگومحور و آزاداندیشی و ارتباط آن با مسئلهگرایی، ضرورتی انکارناپذیر است.
در حوزه محیط زیست با توجه به مسائل و مشکلات متعدد کشور از آلودگی هوا و تغییرات اقلیمی گرفته تا بحران کم آبی، فرونشست زمین، تخریب اکوسیستم ها، کاهش تنوع زیستی، آلودگی دریاها و سواحل و تضاد حفاظت و توسعه، بیش از هر زمان دیگری نیازمند گفت وگو و بحث هستیم، زیرا مسائل زیست محیطی را نمی توان با یک تصمیم تک بعدی، کارشناسی و پیچیده حل کرد. هیچ شخص، سازمان یا حتی هیچ رشته علمی نمی تواند ادعا کند که به تنهایی پاسخ کاملی برای مسائل پیچیده زیست محیطی دارد.
اقتصاددانان، جامعه شناسان، حقوقدانان، مهندسان، زیست شناسان، برنامه ریزان، متخصصان منابع طبیعی، فعالان اجتماعی، صنعت گران، کشاورزان و جوامع محلی هر کدام بخشی از واقعیت را می بینند.
«دیالوگ» فرصتی است تا این قسمت های پراکنده را کنار هم بگذاریم و به تصویر کامل تری از مشکل برسیم. از سوی دیگر، محیط زیست منطقه ای است که در آن تضاد جدی بین منافع کوتاه مدت و بلندمدت، منافع محلی و ملی، توسعه و حفاظت، بخش های مختلف اقتصادی و حتی نسل فعلی و آینده وجود دارد.
یکی از ضروریات مهم در مدیریت زیست محیطی، حرکت از موضوع محوری به مسئله محوری است. موضوع می تواند «آلودگی هوا»، «خشکسالی»، «تالاب ها»، «تنوع زیستی» یا «ضایعات» باشد. اما مشکل زمانی پیش میآید که بتوانیم دقیقاً مشخص کنیم چه اتفاقی افتاده، کجا، چه کسی، به چه دلیل و با چه پیامدهایی و چه گزینههایی برای مقابله با آن وجود دارد.
مشکل ساز بودن به این معناست که درست قبل از پاسخ دادن به آن سوال بپرسید. به عنوان مثال، در مواجهه با بحران کم آبی، اگر مشکل را صرفاً «کمبود آب» بدانیم، ممکن است راه حل را در افزایش عرضه و ایجاد زیرساخت های جدید جستجو کنیم. اما اگر موضوع را در قالب جامع تری ببینیم، باید الگوهای مصرف، بهره وری، اقتصاد آب، حاکمیت منابع، حقوق محیط زیست، الگوهای کشت، توسعه شهری و صنعتی و ظرفیت اکولوژیکی زمین را نیز مورد بحث قرار دهیم.
موضوع محیط زیست نه تنها موضوع طبیعت و نه تنها موضوع یک سازمان است، بلکه موضوعی چندوجهی با بازخوردهای غیرقابل پیش بینی است. آلودگی هوا با حمل و نقل، انرژی، صنعت، شهرنشینی و اقتصاد مرتبط است. بحران کم آبی با کشاورزی، اقتصاد، توسعه منطقه ای و الگوی سکونت گاه مرتبط است. حفاظت از تنوع زیستی با معیشت جوامع محلی، گردشگری، کشاورزی و برنامه ریزی زمین مرتبط است. بنابراین، در مورد گفت و گوی محوری، اگر بین رشته ای، بین بخشی و تا حد امکان بین نسلی باشند، به حل مشکل کمک می کنند.
در کنار استاد دانشگاه و محقق، صدای مدیر اجرایی، صنعتگر، کشاورز، جامعه محلی، سازمان مردم نهاد و جوانان نیز شنیده شود. نسل جوان به ویژه دانشجویان باید در این بحث ها حضور جدی داشته باشند چرا که بسیاری از پیامدهای تصمیمات زیست محیطی امروزی در سال های آینده زندگی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. محیط زیست ایران امروز با چالش هایی مواجه است که با نگاه های تک بعدی و منزوی هیچ کدام قابل حل نیست. آنچه ما نیاز داریم فقط دانش بیشتر نیست، بلکه فضایی برای گفتگوی عقلانی بین دانش های مختلف است.
اقدامی شایسته در جهت گسترش کرسی های آزاداندیشی در دانشگاه ها می تواند فضایی برای ایجاد سازوکار نهادی برای تدوین معضل، نقد سیاست ها، آشکارسازی تضاد منافع و کمک به تصمیم گیری باشد، سپس اهداف جشنواره ملی برهان از جمله «آزاد اندیشی و گفت وگو»، «مسئله محوری» و «تعهد به جامعه» و تحقق چالش های بیشتر با موضوعات مختلف محیطی با یک کشور نزدیکتر محقق شود.
منبع : به گزارش میهن تجارت
