به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، المیادین انگلیسی نوشت: نیروی دریایی آمریکا ممکن است طی پنج دهه بیش از 200 میلیارد دلار برای بازسازی چهار مرکز قدیمی کشتی سازی خود هزینه کند. در حالی که نهاد نظارتی دولت آمریکا هشدار داده است که ضعف در برنامه ریزی بلندمدت این طرح می تواند زمینه را برای افزایش بیشتر هزینه ها فراهم کند.
بر اساس گزارش منتشر شده توسط نشریه نظامی آمریکایی Task and Props، دفتر پاسخگویی دولت ایالات متحده (GAO) نسبت به برنامه بهینه سازی زیرساخت کشتی سازی نیروی دریایی ایالات متحده (SIOP) ابراز نگرانی کرده است. آژانس اعلام کرد که برنامه فعلی فاقد مکانیسم های کافی برای بررسی و ارزیابی مجدد طرح ها برای تعیین اینکه آیا اهداف تعیین شده هنوز مناسب هستند، زیرا نیازهای ناوگان و الزامات نگهداری تغییر می کند.
این برنامه که در سال 2018 آغاز شد، در ابتدا برای رسیدگی به وضعیت بد زیرساخت ها در چهار کارخانه کشتی سازی دولتی نیروی دریایی ایالات متحده طراحی شده بود، اما اکنون به پروژه ای چند میلیارد دلاری تبدیل شده است که تکمیل آن حدود 50 سال طول می کشد.
دفتر پاسخگویی دولت ایالات متحده اعلام کرده است که برآورد هزینه این برنامه از زمان شروع آن افزایش یافته است، اما نیروی دریایی هنوز سازوکاری برای بررسی منظم اهداف و منابع مورد نیاز در مراحل مختلف اجرای طرح ایجاد نکرده است.
در گزارش GAO آمده است: «نیروی دریایی در برنامه خود برای ارزیابی مجدد اهداف و منابع طی دهههای آینده قدمهایی را تعیین نکرده است. بدون گنجاندن چنین بررسیهایی در نقاط کلیدی در تصمیمگیریهای آینده، توانایی نیروی دریایی برای اطمینان از اینکه قابلیتهای پیشبینیشده در برنامه فعلی مطابق با نیازهای ناوگان و الزامات عملیاتی آینده باقی میماند یا در صورت لزوم اصلاح میشود.»
چهار کارخانه کشتی سازی در مرکز طرح نوسازی
طرح نوسازی شامل کارخانه های کشتی سازی در پرل هاربر، هاوایی، نورفولک، ویرجینیا، پوگت ساوند، واشنگتن، و کیتری، مین است.
این مراکز وظیفه نگهداری بخش مهمی از ناوگان نیروی دریایی آمریکا از جمله ناوهای هواپیمابر و زیردریایی ها را بر عهده دارند. GAO اعلام کرده است که زیرساختهای این تأسیسات قدیمی و فرسوده است و نیروی دریایی را بر آن داشته تا نوسازی و ارتقاء تجهیزات گستردهای را انجام دهد.
برنامه SIOP شامل جایگزینی تجهیزات، ساخت اسکله های خشک جدید و ارتقاء اسکله های موجود است تا این امکانات بتوانند به انجام عملیات تعمیر و نگهداری ناوگان ادامه دهند.
با این حال، بخش مهمی از مبلغ این سرمایه گذاری بر اساس پیش بینی ها در مورد آینده نیروی دریایی ایالات متحده تعیین می شود. از جمله تعداد مورد انتظار کشتی ها و زیردریایی ها، الزامات نگهداری آنها و الگوی استقرار این تجهیزات.
GAO هشدار داده است که این عوامل می توانند به طور قابل توجهی در طول این برنامه تغییر کنند که انتظار می رود چندین دهه طول بکشد.
هشدار در مورد سرمایه گذاری های بلند مدت
دیانا مولداوسکی، که رهبری بررسی GAO را بر عهده داشت، گفت: رویکرد فعلی نیروی دریایی ممکن است منجر به سرمایه گذاری های بزرگی شود که ممکن است دیگر با نیازهای واقعی آن مطابقت نداشته باشد زیرا نیازهای ناوگان تغییر می کند.
او به Task & Props گفت: «نگرانی ما این است که بدون بررسیهای دورهای، نیروی دریایی خطر سرمایهگذاریهای بسیار بزرگ و بلندمدت در کشتیسازی را دارد که ممکن است با نیازهای در حال تغییر آن سازگار نباشد».
مولداوسکی افزود که توصیه GAO انجام بازبینی در نقاط تصمیم گیری کلیدی برای ارزیابی مجدد مبنای اقتصادی، دوام مالی و پایداری برنامه SIOP است.
این نگرانی ها در شرایطی مطرح می شود که صنعت کشتی سازی نیروی دریایی آمریکا نیز با مشکلات گسترده تری مواجه است. یک ارزیابی GAO که سال گذشته منتشر شد نشان داد که با وجود افزایش قابل توجه بودجه، تعداد کشتیهای ناوگان نیروی دریایی ایالات متحده افزایش نیافته است.
ظرفیت محدود کارخانههای کشتیسازی موجود و کمبود نیروی کار ماهر نیز بر روند ساخت کشتیهای جدید تأثیر گذاشته و فشار بیشتری را بر تأسیساتی که وظیفه نگهداری ناوگان فعلی را نیز بر عهده دارند، وارد کرده است.
سه توصیه برای نیروی دریایی ایالات متحده
دفتر پاسخگویی دولت ایالات متحده در مجموع سه توصیه به نیروی دریایی ارائه کرده است. از جمله ایجاد مکانیسم های خاص برای نظارت بر برنامه، انجام ارزیابی های دوره ای SIOP، و مشخص کردن نقش ها و مسئولیت های سازمان های مشارکت کننده در اجرای آن.
هدف از این توصیه ها این است که نیروی دریایی ایالات متحده را قادر سازد تا برنامه نوسازی زیرساخت های کشتی سازی خود را در دهه های آینده با تغییر نیازهای عملیاتی، برنامه های ناوگان و محدودیت های مالی تنظیم کند.
منبع : به گزارش میهن تجارت
