از «سید عزیز» تا «امیر قهرمان عرب»

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، برخی پیوندها با دوری شکل نمی گیرد و به شهادت ختم نمی شود. بین دو نفر گاهی عشقی شکل می گیرد که ریشه در ایمان و آرمان دارد; عشقی که سال ها در میدان مبارزه، در روزهای سخت و در لحظات پیروزی و گرما خودنمایی می کند و در نهایت بخشی از تاریخ یک ملت و یک جبهه می شود.

رابطه رهبر شهيد انقلاب اسلامي حضرت آيت الله سيد علي خامنه اي با شهيد سيد حسن نصرالله نيز از همين نوع بود. رابطه ای که «مقاومت عزیز» نه تنها فرمانده و رهبر سیاسی جبهه مقاومت بود و سید حسن نصرالله تنها یکی از فرماندهان میدانی رهبر شهید نبود. زبان مشترکی بین این دو وجود داشت. زبان ایمان، مقاومت، مبارزه و عشق به آرمانی که هر دو جان خود را برای آن دادند.

امروز دو سال از شهادت سید حسن نصرالله می گذرد، این پیوند همچنان در گفتار و رفتار سران جبهه مقاومت دیده می شود. این بار در نسل جدید رهبری انقلابی. حضرت آیت الله سید جطبی خامنه ای رهبر جوان انقلاب اسلامی در پیام اخیر خود به مناسبت دومین سالگرد شهادت سید حسن نصرالله، وی را «امیر قهرمان عرب و نماد بزرگ جبهه مقاومت» و «شهید بزرگ» نامیدند. تعبیری که نشان می دهد نام سید حسن همچنان با همان مقام و منزلت در یاد رهبر انقلاب زنده است.

“مقاومت سید عزیز”; نامی که برخاسته از دل رهبر شهید بود

رهبر شهيد انقلاب نيز در سال‌هاي مختلف از سيد حسن نصرالله ياد كرده بودند. «مجاهد کبیر»، «پرچم دار مقاومت در منطقه»، «علم با فضیلت دینی»، «رهبر سیاسی راهبردی»، «شخصیت باشکوه» و «سید عزیز مقاومت».

اما شاید هیچ بیانی به اندازه «سید عزیز» نتواند عمق این رابطه را نشان دهد.

سید حسن نصرالله برای رهبر شهید، فرماندهی بود که سال ها در خط مقدم مقاومت ایستاد و لبنان را به یکی از نمادهای مقاومت در برابر رژیم صهیونیستی تبدیل کرد. او بارها از زحمات سید حسن تمجید کرد و برای او و رزمندگان حزب الله دعا کرد.

در یکی از پیام های رهبر شهید پس از شهادت سید حسن نصرالله تاکید شده بود که بنیادی که در لبنان بنا کرد و سایر مراکز مقاومت را هدایت کرد با شهادت وی از بین نمی رود و خون او و سایر شهدا موجب تقویت جبهه مقاومت خواهد شد.

این نگاه شاید خلاصه ای از تصویری باشد که رهبر شهید از سید حسن داشت; فرماندهی که شهادتش پایان راه نبود، اما خونش می تواند فصل جدیدی از حماسه مقاومت را رقم بزند.

سید حسن; شاگردی که «استاد» را می شناخت.

ارادت سید حسن نصرالله به رهبر شهید چیزی نبود که فقط در سخنرانی های رسمی دیده شود.

یکی از مسئولان در روایت خاطره ای از دیدار خود با سید حسن نصرالله در لبنان گفته بود که دبیرکل حزب الله از شخصیتی صحبت کرده که او را «استاد» می داند و همه چیز را از او آموخته است. شخصیتی که آیت الله سیدعلی خامنه ای بود.

تصویری قدیمی از دیدار سید حسن نصرالله با رهبر انقلاب - خبرآنلاین

جلسات فراتر از جلسات رسمی

ارتباط رهبر شهید با سید حسن نصرالله تنها به جلسات و سخنرانی های رسمی محدود نمی شد. در سال های اخیر، سید حسن نصرالله چندین بار به تهران سفر کرده است. سفرهایی که همیشه رسما اعلام نمی شد. گاه خود او به دیدار می آمد و گاه مقامات ایرانی از او دعوت می کردند تا در مورد مسائل مهم منطقه با او گفتگو کنند. این جلسات خصوصی تصویر متفاوتی از رابطه این دو به دست می دهد. رابطه ای که علاوه بر تصمیم گیری های مهم و بحث های پیچیده میدانی، جایی برای گفت وگوهای نزدیک و بی تکلف نیز داشت. سید حسن نصرالله در یکی از این روایات به مهمترین راهبرد رهبر شهید در دوران رهبری پرداخت و بارزترین نمونه آن را مدیریت بحران سوریه در یک دیدار خصوصی دانست.

داستانی که خانواده سید حسن از این عشق دارند

شاید برای پی بردن به عمق رابطه رهبر شهید انقلاب با سید حسن نصرالله، هیچ داستانی به اندازه سرگذشت خانواده سیدحسن شنیده نشود. آنها این رابطه را از خارج از عرصه سیاسی ندیده اند. آن را در زندگی پدرشان، در نگاه و کلامش و در سال هایی که با نام و راه رهبر شهید زندگی کرده اند، لمس کرده اند.

زینب نصرالله دختر شهید سید حسن نصرالله درباره جایگاه ولایت فقیه در اندیشه پدرش گفته است که سید حسن ولایت را اولین خط قرمز خود می دانست و معتقد بود که جبهه مقاومت محصول ولایت فقیه است. به گفته او، پدرش همیشه منتظر نیست تا دستوری به او برسد. هر وقت احساس می کرد کاری رضایت رهبر شهید را جلب می کند، از انجام آن ابایی نداشت. برای سید حسن این رابطه یک ملاحظات سیاسی و تشکیلاتی نبود. از یک باور عمیق مذهبی سرچشمه می گرفت. وی پیشوای شهید را نائب حضرت ولی عصر (عج) می دانست.

اما شاید مهمترین چیز توصیفی باشد که زینب نصرالله از آن ارائه کرد عشق بین این دو شهید فرموده است که این محبت بر همگان آشکار بود; عشقی که از جانب خدا و ایمان و اخلاص و رضایت الهی بود. این تعبیر رابطه رهبر شهید با سید حسن را از چارچوب یک رابطه فرماندهی و سیاسی خارج می کند. دو مجاهدی که در میدان‌های سخت مقاومت در کنار یکدیگر ایستادند و پیوندی را میان آنها ایجاد کردند که ریشه در اعتقاد داشت.

فرزند شهید سید حسن نصرالله در مطلبی دیگر از دیدارش با حضرت آیت الله سیدجطبی خامنه ای قبل از مراسم ختم پدرش گفت و جمله ای دارد که شاید بتواند همین ماجرا را ادامه دهد. وی درباره رهبر جدید انقلاب گفت: قبل از تشییع جنازه پدرش در بهمن ماه افتخار ملاقات با ایشان را داشتم و سخنانی که ایشان در مورد آقا سید فرمودند باید با طلا نوشته شود. او فقط عاشق سید نیست، عاشق سید است. او عاشق پدرش بود.»

خبر ذخیره شده توسط 12:20-14050705

این جمله تصویر متفاوتی از یک رابطه تاریخی به دست می دهد. پس از شهادت سید حسن که بسیاری از مردم جهان با تصاویری از میدان نبرد و سخنرانی و پرچم های مقاومت از وی یاد کردند، برای خانواده اش آنچه در دیدار با رهبر جدید انقلاب مشاهده شد رنگ دیگری داشت. رنگ دلبستگی به فردی که سال ها با رهبر شهید به نام «سید عزیز» بود.

این عشق اکنون از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. رهبر شهید انقلاب سالها سید حسن را «رهبر عزیز مقاومت»، «مجاهد بزرگ» و «پرچمدار مقاومت منطقه» خطاب می کرد و پس از شهادت نیز تأکید می کرد که سید مقاومت یک شخص نیست، بلکه «راه و مکتب» است.

دو سال بعد، آیت‌الله سیدجطبی خامنه‌ای در پیامی به مناسبت دومین سالگرد شهادت سید حسن، از وی یاد کرد: “امیر قهرمان عرب و نماد بزرگ جبهه مقاومت” یادی کرد و نوشت: «شهید بزرگوار آقا سید حسن نصرالله» و مقاومت و مجاهدت عاشورایی شیخ نعیم قاسم و رزمندگان حزب الله لبنان را گرامی داشت.

این پیام تنها یادآور رسمی سالگرد شهادت یک فرمانده نیست. پشت این چند کلمه تصویری از ادامه یک عشق به چشم می خورد. عشقی که یک نسل تجربه کرد و نسل بعد با همان احترام و ارادت از سید حسن یاد می کند.

خبر ذخیره شده توسط 12:20-14050705

بین این دو تعبیر، فاصله ای از سالها مجاهدت و شهادت بزرگ است. اما بین این عشق فاصله ای نیست. یک نسل سید حسن را «سید عزیز» و نسل بعد او را «امیر قهرمان عرب» و نماد بزرگ جبهه مقاومت می نامند. در اینجا ما فقط در مورد یک نام صحبت نمی کنیم. از حماسه ای صحبت می کنیم که با شهادت دو دوست قدیمی متوقف نشد و عشق بین آنها در خاطره نسل بعد ادامه یافت.

سید حسن نصرالله شهید شد اما مکتبی که از آن صحبت می شد باقی ماند. چنانکه در مجموعه بیانات رهبر شهید درباره ایشان آمده است: «سید مقاومت یک نفر نبود، راه و مکتب بود». و شاید به همین دلیل است که دو سال پس از شهادتش، وقتی از او صحبت می شود، سخنانش بوی فقدان نمی دهد. از حماسه می گویند، از راهی که ادامه دارد و از پرچمی که بر زمین نماند.

منبع : به گزارش میهن تجارت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *