یک تحلیل جدید از دانشگاه موناش نشان می دهد که مصرف آسپرین با دوز پایین با کاهش 70 درصدی خطر زوال عقل در افراد مسن با مشخصات ژنتیکی خاص همراه است. یافته ای که امکان اتخاذ رویکرد شخصی تر برای پیشگیری از زوال عقل را افزایش می دهد.
به گزارش وب سایت رسمی دانشگاه موناش، این مطالعه داده های ژنتیکی کارآزمایی برجسته ASPREE (آسپرین برای کاهش رویدادهای پزشکی در افراد مسن) را تجزیه و تحلیل کرد. در این مطالعه، نمرات ژنتیکی بیش از 13500 نفر مورد ارزیابی قرار گرفت تا مشخص شود که آیا ژن افراد در تأثیر آسپرین بر کاهش خطر زوال عقل نقش دارد یا خیر.
بارزترین یافته این تحقیق مربوط به عوامل ژنتیکی موثر بر تعداد پلاکت های خون بود.
محققان شرکت کنندگان را بر اساس امتیاز ژنتیکی مرتبط با تعداد پلاکت ها رتبه بندی کردند.
در میان شرکت کنندگان در بالاترین رده (20 درصد بالا) برای نمره ژنتیکی تعداد پلاکت، تنها 1 درصد از مصرف کنندگان آسپرین دچار زوال عقل شدند. در همین حال، این رقم برای دریافت کنندگان دارونما 3.3 درصد بود.
این تفاوت نشان دهنده کاهش نسبی حدود 70 درصدی خطر عفونت مرتبط با مصرف آسپرین است.
با این حال، مصرف آسپرین نیز خطر خونریزی جدی را در این گروه افزایش داد.
خونریزی عمده در 4.4 درصد از مصرف کنندگان آسپرین رخ داد، در حالی که این میزان در گروه دارونما 2.1 درصد بود.
پیتر فرانسکت، نویسنده اصلی مقاله و محقق دانشکده بهداشت عمومی و پزشکی پیشگیرانه دانشگاه موناش، گفت: یافتهها میتواند راه را برای رویکرد شخصیتر برای پیشگیری از زوال عقل هموار کند.
فرانسکت گفت: مطالعات قبلی نشان دادهاند که آسپرین از زوال عقل جلوگیری نمیکند، وقتی همه افراد به عنوان یک کل در نظر گرفته شوند. یافته های ما نشان می دهد که ممکن است جنبه های دیگری نیز در این داستان دخیل باشد. در افرادی با این مشخصات ژنتیکی خاص، موارد کمتری از زوال عقل را در میان مصرف کنندگان آسپرین مشاهده کردیم. این احتمال را افزایش میدهد که ژنتیک میتواند روزی به ما کمک کند تا به جای اتخاذ یک رویکرد مناسب برای همه، تشخیص دهیم چه کسانی ممکن است از درمان پیشگیرانه سود ببرند.
دمانس استرالیا تخمین می زند که در سال 2026، 446500 استرالیایی با زوال عقل زندگی می کنند. پیش بینی می شود که این رقم تا سال 2065 به بیش از یک میلیون نفر افزایش یابد.
اگرچه دانشمندان قبلاً ارتباطی بین فعال شدن پلاکت و تجمع با زوال عقل پیدا کرده بودند، نقش تعداد کلی پلاکت یک فرد کمتر مشخص بود.
فرانچسکی گفت: «آنچه که به ویژه جالب است این است که این سیگنال با عوامل خطر ژنتیکی شناخته شده برای بیماری آلزایمر و زوال عقل مرتبط نبود. در عوض، این یافته ما را به زیست شناسی پلاکت ها هدایت می کند و راه جدیدی را برای تحقیق باز می کند. اکنون باید این یافته را در مطالعات دیگر تأیید کنیم و در نهایت آن را در یک کارآزمایی بالینی که به طور خاص برای افرادی با این مشخصات ژنتیکی طراحی شده است آزمایش کنیم.
وی افزود: افراد برای پیشگیری از زوال عقل صرفا بر اساس این مطالعه و بدون مشورت با پزشک مصرف آسپرین را آغاز نکنند. به خصوص با توجه به افزایش خطر خونریزی جدی. اگر این یافته تأیید شود، ارزان بودن و در دسترس بودن آسپرین می تواند پیشگیری شخصی از زوال عقل را کاملاً امکان پذیر کند.
