«بسیاری از مشکلات ما از آنجا ناشی می شود که آقایان در حوزه های تخصصی حرف های غیرتخصصی می زنند، همین که بخواهند متخصصان چشم بر آموخته ها و تجربیات آنها ببندند و این نگاه غیرتخصصی را به عنوان اصل تخصص بیان کنند و امور را به این شکل سامان دهند، کافی نیست.
غلامرضا بنی اسدی در یادداشتی در روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: هر سخنی را نباید «سیاسی» نامید، خواندن با این عینک در جایی معنا پیدا می کند و بر این اساس معتقدم یکی از اعضای شورای خبرگان رهبری از رئیس جمهور خواسته است که قرآن و نهج البلاغه را تفسیر نکند، زیرا ممکن است اشتباهات بزرگی رخ ندهد. من سیاست بلد نیستم به هر حال، این یک “ضرورت استراتژیک” است. هم رئیس جمهور باید به آن متعهد باشد و هم آن دسته از نمایندگان خبرگان و دیگران که در منصب خطبه قرار می گیرند.
همه باید خود را ملزم به اظهار نظر تنها در حوزه تخصصی خود بدانند. اتفاقا خیلی از مشکلات ما از همین جا می آید که آقایان در حوزه های تخصصی حرف های غیر تخصصی می زنند. این که بخواهند متخصصان چشم بر آموخته ها و تجربیات آنها ببندند و این نگاه غیرتخصصی را به عنوان اصل کارشناسی بیان کنند و امور را به این شکل سامان دهند کافی نیست. البته تا آنجایی که من شنیده ام، رئیس سازمان نظام پزشکی اظهار نظری نمی کند که از نهج البلاغه نقل می کند و گاهی آیه ای به سخنانش اضافه می کند. اما برخی از آقایان با اینکه خودشان در همه امور هستند، می توان گفت و نوشت که در «کلیه مسائل» اظهار نظر می کنند، اما اگر دیگری به حوزه ای که خود را در آن صاحب نظر می دانند نزدیک شود، واکنش نشان می دهد.
البته خوب است که انسان به تخصص او غبطه بخورد و بین نظر عام و گفتار و نظر و گفتار تخصصی فرق بگذارد، اما دائماً به خود یادآوری کند که جز در زمینه ای که علم و تجربه کسب کرده نباید «نظر کارشناسی» بدهد. فکر می کنم اگر این نگاه به رفتار استاندارد ما تبدیل شود بیشتر مشکلات حل می شود. به خصوص در سیاست خارجی و نگاه جهانی که گاهی همه چیز تحت تاثیر یک کلمه غیرتخصصی قرار می گیرد. در شرایط نه جنگ و نه صلح که در عین حال صلح و جنگ است، باید کلمات را با دقت انتخاب کرد تا دقیقاً همان معنایی را تولید کرد که معنای مورد نظر را می رساند.
این یک واقعیت است که ما در همه امور به ویژه در حوزه حکمرانی و به طور خاص در حوزه عمومی و اجتماعی حکمرانی نیاز به تخصص داریم. به ادبیاتی که سازنده و امیدبخش است. لااقل اگر امیدی را اضافه نکند باعث توسعه یاس نمی شود. درست و دقیق بگوییم تا جامعه به درستی خود را با واقعیات همسو کند. حرف زدن افراد غیرمتخصص با توجه به عوارضش خیلی بهتر است که جای خود را به سکوت بدهند!»
