آینده دیوید سانگر، تحلیلگر ارشد امور بین الملل و ستون نویس نیویورک تایمز
به گزارش به گزارش میهن تجارت به نقل از نیویورک تایمز، روز یکشنبه 18 اکتبر 2026، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، در دفاع از تصمیم خود برای کاهش فشار اقتصادی علیه روسیه، اعلام کرد که مذاکرات با کرملین برای پایان دادن به جنگ در اوکراین پیشرفت چشمگیری داشته است. وی همچنین برای اولین بار از احتمال مذاکره برای آزادی افراد دستگیر شده در چارچوب این روند صحبت کرد، اما مشخص نکرد چه کسانی می خواهند آزاد شوند.
استیون هابارد، معلمی از ایالت میشیگان، تنها شهروند آمریکایی است که در حال حاضر توسط وزارت خارجه آمریکا در روسیه به عنوان “به ناحق بازداشت” طبقه بندی شده است. هابارد چند ماه پس از شروع تهاجم روسیه در فوریه 2022 در اوکراین دستگیر شد و به بیش از شش سال در اردوگاه کیفری محکوم شد. اتهامی که دولت آمریکا آن را جعلی دانسته است. با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا اشاره ترامپ به مذاکرات بدون گروگان به طور خاص به پرونده هابارد مربوط می شود یا خیر.
ترامپ در پیامی در شبکه های اجتماعی تاکید کرد که نمی خواهد روسیه را با اقدامات غیرضروری از میز مذاکره دور کند. این اظهارات در شرایطی مطرح شد که رئیس جمهور آمریکا طی حدود ده روز تصمیماتی را اتخاذ کرده است که نشان از تغییر محسوس در برخورد واشنگتن با مسکو دارد.
از تحریم های چند ساله تا همکاری اقتصادی با کرملین
یکی از مهمترین اقدامات دولت ترامپ اعلام طرح خرید گازوئیل از روسیه و تصمیم برای جلوگیری از اجرای برخی تعرفه های پیش بینی شده در قانون جدید تحریم ها است. این قانون که یکی از حامیان اصلی سناتور جمهوری خواه کارولینای جنوبی لیندسی گراهام بود، پس از مرگ او در ماه ژوئیه همچنان نامگذاری شده است.
دولت آمریکا این اقدامات را در چارچوب تلاش برای فراهم کردن زمینه برای توافق صلح توجیه می کند. ترامپ مدعی شده است که روسیه میلیون ها بشکه گازوئیل را با قیمت پایین به بازار جهانی عرضه می کند و حملات اوکراین به پالایشگاه های روسیه نیز به بازار جهانی سوخت از جمله بازار آمریکا آسیب می زند.
با این حال، نیویورک تایمز گزارش داد که حجم خریدهای اعلام شده ایالات متحده از روسیه به حدی محدود است که نمی تواند به طور قابل توجهی بر قیمت ها تأثیر بگذارد. موضوعی که با ادعای ترامپ درباره ضرورت این تصمیمات برای کاهش قیمت سوخت متفاوت است.
این در حالی است که دولت آمریکا در تلاش است تا زمینه را برای خرید شرکت نفت لوک اویل، یکی از بزرگترین شرکت های انرژی روسیه فراهم کند. این رویکرد نشان دهنده تغییر در ترتیب اولویت های واشنگتن است: دولت ترامپ قبلا بر این موضع تاکید داشت که توافقات اقتصادی گسترده با روسیه باید پس از دستیابی به توافق صلح انجام شود، اما اکنون همکاری اقتصادی را به عنوان ابزاری برای اعتمادسازی و تشویق کرملین به مذاکره دنبال می کند.
مخالفت در کنگره؛ حتی جمهوری خواهان نیز نگران هستند
تصمیمات اخیر ترامپ مورد انتقاد تعدادی از قانونگذاران آمریکایی از جمله برخی جمهوری خواهان قرار گرفته است. دارلین گراهام، سناتوری که برای پر کردن صندلی برادر فقیدش در کارولینای جنوبی منصوب شد، روز شنبه با احتیاط از رویکرد رئیس جمهور فاصله گرفت و گفت که ترجیح می دهد فشار بر روسیه برای پایان دادن به جنگ و در عین حال کاهش قیمت سوخت را حفظ کند.
این اختلاف نشان میدهد که حتی در میان جمهوریخواهان، اجماع کاملی درباره رابطه امتیازات اقتصادی به مسکو و دستیابی به صلح وجود ندارد. منتقدان کاهش تحریمها نگرانند که بدون امتیازات مشخص، روسیه به منابع مالی بیشتری دسترسی خواهد داشت و انگیزه کمتری برای پذیرش یک توافق پایدار خواهد داشت.
موسسه مطالعات جنگ همچنین در ارزیابی های اخیر خود هشدار داده است که کاهش فشار اقتصادی، اگر با انگیزه های خاص برای تغییر رفتار مسکو همراه نباشد، می تواند توانایی روسیه برای تامین مالی و ادامه جنگ را تقویت کند.
شکاف بین واشنگتن و کیف؛ آینده حمایت آمریکا در حال مبهم شدن است
تحول مهم دیگر تشدید درگیری بین دونالد ترامپ و ولودیمیر زلنسکی است. ترامپ برای اولین بار علناً خواستار تغییر در رهبری اوکراین شد و زلنسکی را متهم کرد که تمایل واقعی برای پایان دادن به جنگ ندارد. در مقابل، زلنسکی تصمیمات واشنگتن را نشانه افزایش فشار بر اوکراین برای پذیرش خواسته های روسیه می داند. این اختلاف در شرایطی رخ داد که سوالات جدی در مورد ادامه کمک های اطلاعاتی و فناوری نظامی آمریکا به کی یف مطرح شده است.
دولت ترامپ تاکنون روشن نکرده است که آیا هشدارهای اطلاعاتی درباره حملات موشکی و پهپادی روسیه به اوکراین عمداً محدود شده است یا اینکه دادههای شبکه ماهوارهای استارلینک و سیستم نظامی استارشیلد کند شده است. این شبکه ها برای ارتباطات نظامی و هماهنگی عملیات اوکراین مهم هستند و هرگونه محدودیت در دسترسی به آنها می تواند بر قابلیت های عملیاتی کیف تأثیر بگذارد.
با این حال، گزارش های مربوط به محدودیت این خدمات و نقش احتمالی کاخ سفید یا شرکت اسپیس ایکس باید از یکدیگر جدا شوند. زیرا هنوز جزئیات تصمیم گیری و مسئولیت مستقیم افراد مورد بحث است.
توافق اقتصادی یا تضمین صلح؟
ترامپ و مذاکره کنندگان ارشد او، استیو ویتکاف و جرد کوشنر، در حال آزمایش رویکردی هستند که بر ایجاد انگیزه های اقتصادی برای روسیه قبل از دستیابی به توافق نهایی متمرکز است. هدف اعلام شده این است که کرملین اطمینان حاصل کند که پایان جنگ می تواند به باز شدن فرصت های اقتصادی سودآور منجر شود.
با این حال، این استراتژی با یک سوال اساسی روبرو است: آیا وعده منافع اقتصادی روسیه را مجبور به سازش می کند یا صرفاً برخی از هزینه های ادامه جنگ را در غیاب تعهدات روشن و قابل تأیید کاهش می دهد؟
این موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا می کند که آمریکا از استانداردهای متفاوت در برخورد با روسیه و ایران صحبت می کند. ترامپ در دفاع از محدودیتهای صادرات نفت ایران، پرداخت هزینههای اقتصادی توسط مصرفکنندگان آمریکایی را بهایی ضروری برای جلوگیری از دستیابی تهران به سلاح هستهای معرفی کرده است. اما برای روسیه، کاهش فشارهای اقتصادی را به عنوان ابزاری برای پیشبرد مذاکرات توجیه می کند. این تفاوت در رویکرد می تواند سوالاتی را در مورد ثبات و انسجام سیاست خارجی واشنگتن ایجاد کند.





