علی نصری، پژوهشگر ارشد اتاق فکر پایاب و تحلیلگر مسائل بین‌الملل، با انتقاد از محاسبات نامتعادل و سوگیری‌های شناختی در تحلیل قدرت دشمن، مفهوم «پیروزی در دفاع»، نسبت قدرت نظامی متعارف را به طور واقع‌بینانه تبیین کرد و فرض شکنندگی آنی ساختار اقتصاد و حاکمیت آمریکا را رد کرد.
نصری با اشاره به تفاوت اساسی در مقیاس های مادی قدرت متعارف، تصریح کرد: وقتی با ابرقدرتی مواجه می شوید که بودجه نظامی آن نزدیک به 129 برابر کشور ما است، دارای یک «مجتمع صنعتی- نظامی» (مجتمع نظامی-صنعتی) عظیم و پیچیده است و بیش از 800 پایگاه نظامی در سرتاسر جهان دارد، از «قابلیت دفاعی مجدد» صحبت می شود. فاقد عقلانیت استراتژیک است.
وی در خصوص دستاورد دفاعی ایران تصریح کرد: ما در این نبرد اخیر پیروز شدیم اما تعریف این پیروزی کاملا مشخص است. ما توانستیم در برابر یک ماشین جنگی وحشتناک از خود دفاع کنیم و از “بقا و حاکمیت کشور” محافظت کنیم. واقعیت میدانی این است که ما حتی یک موشک به خاک آمریکا شلیک نکردیم و در منطق نظامی چنین اقدامی تاثیر اساسی بر ساختار سرزمینی آنها نداشت. معنای بازدارندگی و پیروزی برای ما دفاع موثر از تمامیت ارضی و بقا است نه فروپاشی موجودیت طرف مقابل.
این کارشناس ارشد روابط بین الملل با اشاره به آسیب شناسی روش شناسی برخی تحلیل گران داخلی خاطرنشان کرد: یک خطای بسیار بزرگ نظری و راهبردی که در میان گروهی از تحلیلگران به چشم می خورد، اعتقاد به «بازدارندگی و تاب آوری بی نهایت» برای جامعه و اقتصاد ایران است. این تفکر مدعی است که حتی اگر اقتصاد ما به ورطه‌ای بیفتد یا وضعیت اجتماعی تحت هر فشاری قرار گیرد، چون ملت مقاومی هستیم، باز هم ظرفیت ایستادن نامحدود داریم و نیازی به ارزیابی دقیق هزینه‌ها نیست.
وی افزود: پارادوکس خطرناک این است که از سوی دیگر همین تحلیلگران آسیب‌پذیری زودرس و کاغذی را برای دشمن تصور می‌کنند. یعنی فکر می کنند اگر چند سرباز آمریکایی کشته شوند یا موشکی به یک پایگاه اصابت کند و قیمت بنزین کمی نوسان کند، کل اقتصاد و ارکان سیاسی آمریکا یک شبه فرو می ریزد. همین سادگی در درک روانشناسی و ساختار دشمن منشأ برآوردهای اشتباه است.
پژوهشگر ارشد اندیشکده پایاب با اشاره به شاخص های اقتصادی دوران پسا کرونا گفت: در دوره ریاست جمهوری بایدن و در نتیجه بحران کووید 19، نرخ تورم در آمریکا برای مدت کوتاهی به 9 درصد رسید. اما ساختار اقتصادی آنها به سرعت مکانیسم‌های کنترلی را فعال کرد و بدون فروپاشی نظام اقتصادی آنها را به کانال ۳ تا ۴ درصدی بازگرداند.
نصری در پایان تاکید کرد: این تصور که اگر قیمت سوخت یا کالا در بازارهای جهانی متزلزل شود و تورم آمریکا از مثلاً 4 درصد به 5 درصد برسد، کل نظام حاکمیتی واشنگتن فرو خواهد ریخت، تصوری کاملا غیرواقعی است. اداره کشور و مدیریت دیپلماسی در شرایط بحرانی به جای افراط در تئوری های فروپاشی اجتناب ناپذیر و فوری رقیب در اثر تکانه های جزئی، نیازمند ارزیابی دقیق و بی طرفانه از ظرفیت های تاب آوری طرفین است.
