انتخابات اسرائیل | احزاب، احتمال پیروزی رقبای نتانیاهو و تأثیر نتیجه بر جنگ ایران

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، انتخابات اسرائیل در شرایطی برگزار می شود که جنگ با ایران، پیامدهای جنگ غزه و لبنان، بحران اعتماد به دولت بنیامین نتانیاهو و اختلاف بر سر خدمت سربازی و هزینه های زندگی، فضای سیاسی این رژیم را تحت فشار قرار داده است. رقابت اصلی بین نتانیاهو و مخالفانش است. اما نتیجه انتخابات و ائتلاف دولت آینده می تواند بر نحوه رویارویی با ایران تاثیرگذار باشد، هرچند تغییر نخست وزیر به تنهایی به معنای تغییر اساسی در سیاست های امنیتی اسرائیل نیست.

انتخابات 2026 اسرائیل چه زمانی برگزار می شود؟

انتخابات سراسری اسرائیل در 27 اکتبر 2026 برگزار می شود. در این انتخابات شهروندان به انتخاب 120 نماینده کنست، پارلمان اسرائیل رأی می دهند. هر حزب برای ورود به کنست باید حداقل 3.25 درصد آرا را کسب کند و تشکیل دولت نیازمند حمایت حداقل 61 نماینده است.

این انتخابات اولین انتخابات ملی پس از حمله حماس در 7 اکتبر 2023 و جنگ های بعدی غزه، لبنان و ایران است. بنابراین رقابت پیش رو تنها بر سر ترکیب مجلس نیست و عملکرد دولت نتانیاهو در مدیریت جنگ، مسئولیت شکست امنیتی 7 اکتبر و نحوه پاسخگویی به پیامدهای آن نیز در کانون بحث های انتخاباتی قرار دارد.

نظرسنجی ها از رقابت تنگاتنگ بین احزاب خبر می دهند و هیچ یک از دو طرف اصلی رقابت به اکثریت مطلق 61 کرسی در همه برآوردها دست پیدا نکرده اند. بنابراین ائتلاف های پس از انتخابات و جایگاه احزاب کوچک می تواند نقش مهمی در تعیین نخست وزیر آینده داشته باشد.

رقبای اصلی نتانیاهو در انتخابات اسرائیل چه کسانی هستند؟

بنیامین نتانیاهو و حزب لیکود: نتانیاهو با تکیه بر حزب لیکود به دنبال حفظ قدرت است. وی در این انتخابات با پرسش هایی درباره عملکرد دولت در برابر حمله 16 مهر، مدیریت جنگ های منطقه ای و پرونده های فساد مواجه است. با این حال، پایگاه جناح راست و انجمن احزاب مذهبی و راست افراطی هنوز بخشی از ظرفیت سیاسی او را تشکیل می دهد.

پارتی گادی آیزنکوت و یاشار: آیزنکوت، رئیس سابق ستاد ارتش اسرائیل، یکی از مهم ترین رقبای نتانیاهو به حساب می آید. وی بر پاسخگویی به شکست امنیتی 16 مهر و تشکیل کمیسیون مستقل برای بررسی این رویداد تاکید می کند. مواضع امنیتی او نیز سختگیرانه است و بر جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای، رسیدگی به ذخایر اورانیوم غنی شده این کشور و کاهش حمایت ایران از حزب الله تمرکز دارد.

نفتالی بنت و یایر لاپید: ائتلاف «با هم» به رهبری نخست وزیر سابق بنت، یکی دیگر از گزینه های اصلی مخالفان نتانیاهو است. لاپید نیز یکی از چهره های مطرح علیه دولت است. این جریان ها نقاط مشترکی در انتقاد از عملکرد نتانیاهو دارند، اما اختلاف بر سر رهبری و ترکیب دولت آینده می تواند توانایی آنها را برای تشکیل ائتلاف محدود کند.

یایر گولان و آویگدور لیبرمن: حزب دمکرات به رهبری جولان و حزب خانه اسرائیل به رهبری لیبرمن نیز در اردوگاه مخالفان نتانیاهو هستند. جایگاه این احزاب و تعداد کرسی هایی که به دست می آورند می تواند در تشکیل دولت آینده موثر باشد.

بنگویر و اسموتریچ; نقش جنبش راست افراطی در دولت آینده

ایتامار بنگویر، رهبر حزب قدرت یهود، و بتسالل اسموتریچ، رهبر جنبش مذهبی صهیونیستی، از چهره های تاثیرگذار در اردوگاه راست گرایان اسرائیل هستند. این احزاب به همراه لیکود و احزاب مذهبی بخشی از ائتلاف کنونی نتانیاهو را تشکیل می دهند.

با این حال، اختلافات بر سر معافیت گروه های مذهبی از خدمت سربازی و نحوه مدیریت جنگ، ائتلاف حاکم را تحت فشار قرار داده است. موضوع سربازی در شرایط کمبود نیروی انسانی ارتش اهمیت بیشتری یافته و به یکی از محورهای اصلی رقابت های انتخاباتی تبدیل شده است.

نتیجه رقابت این احزاب تنها تعداد کرسی های آنها را تعیین نمی کند. بلکه نشان می دهد که جریان های رادیکال چگونه می توانند بر تصمیمات امنیتی و سیاسی دولت آینده تأثیر بگذارند.

نقش احزاب عربی در انتخابات اسرائیل چیست؟

احزاب عربی نیز می توانند نقش تعیین کننده ای در رقابت نزدیک بین دو اردو داشته باشند. لیست مشترک و حزب رام از جمله جریان هایی هستند که بخشی از آرای شهروندان عرب اسرائیل را نمایندگی می کنند.

با توجه به اینکه هیچ یک از اردوگاه های اصلی در برخی از نظرسنجی ها به اکثریت لازم نخواهند رسید، تعداد کرسی های احزاب عربی و تصمیم آنها برای حمایت از دولت آینده مهم می شود. اما همراهی این احزاب با ائتلاف های اصلی با موانع سیاسی مواجه است و نمی توان نقش آنها را در تشکیل دولت از قبل مشخص کرد.

انتخاب اسرائیل چه تأثیری بر جنگ ایران دارد؟

یکی از پرسش‌های اصلی درباره انتخابات اسرائیل این است که آیا خروج نتانیاهو می‌تواند به تغییر رویکرد این رژیم در قبال ایران منجر شود؟ بررسی مواضع رقبای اصلی نشان می دهد که اختلاف بر سر شخص نتانیاهو و نحوه مدیریت جنگ به معنای اختلاف نظر اساسی بر سر ایران نیست.

نتانیاهو و رقبای اصلی او ایران را یک تهدید امنیتی می دانند. بنت بر استفاده از همه ابزارها برای تغییر حکومت ایران تاکید کرده است. آیزنکوت همچنین بر جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای، مقابله با ذخایر اورانیوم غنی شده و محدود کردن حمایت ایران از حزب الله تمرکز می کند.

بنابراین، تغییر حکومت در اسرائیل ممکن است بر نحوه تصمیم‌گیری، زمان‌بندی اقدامات نظامی و میزان هماهنگی با آمریکا تأثیر بگذارد. اما شواهد موجود نشان نمی دهد که پیروزی صرف مخالفان نتانیاهو منجر به کنار گذاشتن رویکرد تقابلی علیه ایران شود.

سه سناریو برای آینده جنگ ایران پس از انتخابات اسرائیل

سناریوی اول؛ ادامه رویکرد تقابلی: اگر احزاب تندرو در دولت آینده دست بالا را داشته باشند، امکان ادامه سیاست فشار امنیتی و نظامی علیه ایران وجود دارد. در این صورت تغییر نخست وزیر بیشتر به تغییر روش مدیریت بحران محدود می شود.

سناریوی دوم؛ تغییر در روش مدیریت استرس: دولت آینده همچنین ممکن است مسیرهای دیپلماتیک را برای کاهش هزینه های جنگ و مدیریت روابط با ایالات متحده دنبال کند. چنین رویکردی قطعاً به معنای کنار گذاشتن اهداف امنیتی اسرائیل نخواهد بود.

سناریوی سوم؛ تشدید اختلافات داخلی و منطقه ای: در صورتی که تشکیل دولت دشوار شود یا اختلافات میان احزاب ائتلافی افزایش یابد، ممکن است تصمیم گیری در مورد جنگ و سیاست منطقه ای نیز پیچیده تر شود. اما نتیجه انتخابات به تنهایی برای پیش بینی روند جنگ کافی نیست.

نقش آمریکا در تصمیمات دولت آینده اسرائیل

روابط با آمریکا یکی دیگر از عوامل مؤثر بر سیاست امنیتی دولت آینده اسرائیل است. جنگ با ایران و پیامدهای آن، هزینه های نظامی و اقتصادی و اختلاف بر سر مدیریت جبهه های مختلف، تصمیمات واشنگتن و تل آویو را به هم پیوند می دهد.

دولت آینده اسرائیل صرف نظر از اینکه تحت رهبری نتانیاهو یا مخالفانش تشکیل شود، باید تصمیم بگیرد که تا چه اندازه با آمریکا هماهنگ شود و تنش های منطقه ای را مدیریت کند. اما تفاوت در نحوه تعامل با واشنگتن یا پیشبرد جنگ را نباید نشانه تغییر در اهداف امنیتی اسرائیل دانست.

خلاصه انتخابات اسرائیل فراتر از رقابت حزبی

انتخابات 27 اکتبر اسرائیل در شرایطی برگزار می شود که دولت نتانیاهو با پرسش های جدی در مورد عملکرد امنیتی و مدیریت جنگ خود مواجه است. آیزنکوت، بنت، لاپید و دیگر مخالفان او در تلاش برای تقویت موقعیت خود هستند، اما اختلاف احزاب و عدم کسب اکثریت واضح در نظرسنجی ها، تشکیل دولت آینده را به ائتلاف های پس از انتخابات وابسته کرده است.

برای بررسی تاثیر این انتخابات بر جنگ ایران باید بین تغییر دولت و تغییر استراتژی تمایز قائل شد. مواضع اعلام شده رقبای اصلی نتانیاهو نشان می دهد که نگرانی های امنیتی در مورد ایران با بخش بزرگی از جریان های سیاسی اسرائیل مشترک است. بنابراین، نتیجه انتخابات می تواند بر نحوه و دامنه تصمیم گیری ها تأثیر بگذارد، اما نشانه پایان تقابل یا تغییر اساسی در سیاست اسرائیل در قبال ایران نیست.