به گزارش میهن تجارت، بازی های پاراآسیایی 2026 ناگویا در شرایطی برگزار شد که تیم والیبال نشسته بانوان ایران با کسب مدال نقره به عنوان نایب قهرمانی این رقابت ها دست یافت. این مسابقات علاوه بر رقابت با قدرت های برتر قاره، تجربه متفاوتی را از نظر میزبانی و شرایط اسکان برای ورزشکاران ایرانی به ارمغان آورد.
زهرا نجاتی عارف کاپیتان باتجربه تیم ملی والیبال نشسته بانوان ایران چهارمین بازی پاراآسیایی خود را تجربه کرد. او سال ها در سطح ملی بازی کرده است. او اکنون علاوه بر حضور در تیم ملی، تجربه بازی در لیگ والیبال نشسته اروپا را نیز دارد و در مسیر جدیدی در فعالیت حرفه ای خود قرار گرفته است. در ادامه گفتگو با زهرا نجاتیاف کاپیتان تیم والیبال نشسته بانوان ایران ما آن را داشتیم که می توانید آن را در زیر بخوانید:
ایمنا: ارزیابی شما از این دوره از بازی های پاراآسیایی چه بود و در دوره های قبل چه تفاوت هایی دیدید؟
نجاتی عارف: این چهارمین دوره بازی های پاراآسیایی بود که من در آن شرکت کردم و یکی از تفاوت های این دوره با دوره های قبل شرایط اسکان ورزشکاران بود.
هتل ما حدود یک و نیم الی دو ساعت با سالن مسابقات فاصله داشت، رفت و آمد روزانه با توجه به اینکه باید این مسیر را می رفتیم و دوباره برمی گشتیم واقعا خسته کننده بود و فکر می کنم یکی از مشکلات این دوره بود.
شرایط هتل ها و کیفیت غذا هم یکی نبود، بعضی از تیم ها هتل های خوبی داشتند اما غذایشان زیاد مناسب نبود، بعضی تیم ها هم در کانکس ها اسکان داشتند اما کیفیت غذایشان نسبتا بهتر بود.
از نظر من جذابیت بازی های پاراآسیایی این است که همه ورزشکاران در یک روستا حضور دارند، همدیگر را می بینند و فرصت تعامل با یکدیگر را دارند. در این مدت حتی اعضای کاروان کشورمان هم در یک مکان نماندند. شاید اگر ورزشکاران هر کشوری در کنار هم قرار می گرفتند وضعیت بهتر می شد اما این اتفاق نیفتاد.
محل اسکان تیم ها متفاوت بود، هتلی که ما در آن اقامت داشتیم مخصوص تیم والیبال نشسته بانوان بود، در جای دیگری که مقر و لانه بود، تیم های بیشتری از جمله چند تیم بسکتبال با ویلچر محل اقامت داشتند، تیم والیبال نشسته مردان ایران نیز در یک منطقه کوچک روستایی اقامت داشت.
شنیده بودم ژاپنی ها می خواستند ظرفیت های ناگویا را معرفی کنند و به توسعه شهرهای دیگر توجه کنند، چون المپیک 2020 در توکیو برگزار شد و می خواستند یک شهر دیگر در ژاپن معرفی کنند. با همه این مشکلات تجربه خوبی بود و سعی کردیم نکات مثبت را ببینیم و از حضور در مسابقات لذت ببریم.
ایمنا: از عملکرد تیم والیبال نشسته بانوان ایران در این دوره از بازی ها صحبت کنید، ارزیابی شما از کسب مدال نقره، شرایط تیم و چشم انداز آینده آن چیست؟
نجاتی عارف: تیم والیبال نشسته چین تیم قدرتمندی است و عناوین قهرمانی زیادی کسب کرده است. قطعا برنامه ریزی های زیادی برای این تیم انجام شده و با تجربه ای که در سال های گذشته به دست آورده اند در سطح بالایی قرار دارند. از طرفی فدراسیون ما هم برای تیم ملی هدف گذاری کرده تا در سه چهار سال آینده قهرمان آسیا شویم و حتی برای کسب سهمیه پارالمپیک برنامه ریزی کنیم.
من خودم معتقدم هیچ وقت عدالت خدا به هم نمی خورد، هر تیم یا ورزشکاری به اندازه تلاشش نتیجه می گیرد. تیم چین به دلیل سال ها حضور در سطح بالا و تجربه بیشتر توانسته به این جایگاه برسد و شاید به همین دلیل است که هنوز نتوانسته ایم از سد این تیم بگذریم.
با این حال به چین نزدیک هستیم و معتقدم با برنامه ریزی دقیق، تلاش بازیکنان و حرکت در مسیر درست می توانیم به این تیم برسیم و حتی آن را شکست دهیم. در کنار این باید به فکر کسب سهمیه پارالمپیک نیز باشیم و برای رسیدن به این هدف برنامه ریزی دقیقی انجام دهیم.
ایمنا: در رقابت با چین معمولا ایران برای رسیدن به پیروزی با مشکل مواجه می شود، به نظر شما دلیل این مشکل چیست و چگونه می توان فاصله ایران و چین را از بین برد؟
نجاتی عارف: به نظر من یکی از مهم ترین عواملی که چین را از ما بهتر می کند، تجربه فوق العاده بازیکنان این تیم است. دو سه ماه قبل از بازی های پاراآسیایی در مسابقات جهانی حضور داشتیم اما قبل از این مسابقات بازی تدارکاتی نداشتیم.
قرار بود دیدارهای تدارکاتی با تیم روسیه برگزار شود که به دلیل شرایط جنگی این برنامه ها به هم خورد. یک بار قرار بود تیم روسیه به ایران بیاید که نشد و یک بار دیگر قرار بود به روسیه برویم که آن هم لغو شد.
به نظر من کمبود تجربه یکی از مسائلی است که همیشه در رقابت با چین به ضرر ما تمام می شود. برای حل این مشکل نیاز به تمرین، تکرار و برنامه ریزی داریم. این مسیر کوتاه نیست و نمی توان انتظار داشت تا چند ماه دیگر به سطح چین برسیم.
به نظر من حدود دو تا سه سال تمرین مستمر و مسابقات تدارکاتی لازم است. تیمی که می خواهد به نتیجه برسد باید حرفه ای کار کند. من همیشه می گویم تیم چین مانند تیم والیبال نشسته مردان ایران است. تیم قدرتمندی که برای رسیدن به جایگاه خود تلاش زیادی کرده است.
چین در حال حاضر از ما جلوتر است و برای رسیدن به سطح این تیم باید بیشتر از گذشته تلاش کنیم، اما این فاصله دور از دسترس نیست، با توجه به غیرت دختران ایرانی و توانایی هایی که در آنها می بینم، معتقدم در آینده ای نه چندان دور می توانیم قهرمان آسیا شویم و چین را هم شکست دهیم.
ایمنا: ملی پوشان در شرایطی به مدال نقره بازی های پاراآسیایی دست یافتند که کشور دوران سختی را پشت سر گذاشته بود، شرایط امنیتی سخت بود و مدتی اعزام این تیم قطعی به نظر نمی رسید. بعد از تحمل این سختی ها کسب مدال نقره چه حسی برای شما داشت؟
نجاتی عارف: من خودم همیشه دوست دارم بهترین نتیجه را بگیرم، وقتی برای کسب مدال طلا تلاش می کنی، کسب آن با پیروزی در مسابقه فینال بسیار لذت بخش است، به همین دلیل وقتی شکست می خوری، طبیعتا ناراحت می شوی چون همیشه می خواهی بهترین نتیجه را بگیری.
اما همین که پرچم کشور عزیزمان در مسابقات بین المللی به اهتزاز در می آید و می توانیم برای ایران مدال بگیریم، حس بسیار خوشایندی است.
اردوهای زیادی را پشت سر گذاشتیم و همه این مسیر سختی های خودش را داشت، ورزش های تیمی هم سختی های خودش را دارد، بعضی از همبازی های ما مادر هستند و بچه هایشان را رها کرده و برای شرکت در اردوها و مسابقات آمده اند، تقریبا 20 روز از خانواده دور بودیم و همه این سختی ها را تحمل کردیم.
از طرفی کشور ما جنگ را پشت سر گذاشته بود و عزیزانی، فرزندان میناب و شهدای عزیزمان را از دست داده بودیم، افرادی بودند که جان خود را برای این کشور از دست دادند و خانواده هایشان داغدار بودند.
با تمام این شرایط با جان و دل در مسابقات شرکت کردیم و همه بازیکنان غیرت داشتند، هدف ما کسب مدال طلا بود اما مدال نقره هم برای ما ارزشمند است. امیدوارم توانسته باشیم حتی برای لحظه ای دل مردم کشورمان را شاد کنیم.
ایمنا: شما اکنون تجربه حضور در لیگ والیبال نشسته اروپا را کسب کرده اید و این اتفاق مسیر جدیدی را برای حضور بانوان ایرانی در سطح باشگاهی خارج از کشور رقم زده است.
نجاتی عارف: این اتفاق برای اولین بار در ایران رخ داد. قبلا تجربه حضور در لیگ های خارجی در والیبال نشسته را نداشتیم اما این اتفاق مهمی است. من و فاطمه جهانی در تیم بتمن امپیکه ترکیه بازی می کنیم. لیگ آنها لیگ اروپا است و به نوعی لیگ طلایی اروپا، فکر می کنم تیم هایی از ایتالیا، آلمان، فرانسه، ترکیه و کرواسی در این مسابقات حضور دارند.
یکی از تفاوت های این مسابقات با لیگ های ما این است که دو بازیکن والیبال ایستاده نیز حضور دارند، در واقع والیبال نشسته و والیبال ایستاده در این مسابقات با هم ادغام شده اند، هرچند این دو بازیکن در حالت نشسته بازی می کنند، اما محدودیت های معمول بازیکنان این رشته را ندارند.
حضور در این لیگ برای من تجربه بسیار خوبی است، تمام هدفم این است که نماینده شایسته ای برای کشورمان ایران باشم و بتوانم به عنوان یک دختر ایرانی در اروپا عملکرد خوبی داشته باشم، در نهایت امیدوارم این تجربه به من کمک کند تا بتوانم بیشتر برای تیم ملی کشورمان مفید باشم.
