سر و ته یک کرباس

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، رقابت میان دموکرات ها و جمهوری خواهان در انتخابات ریاست جمهوری و میان دوره ای آمریکا همواره با وعده هایی برای تغییر سیاست های داخلی و خارجی این کشور همراه بوده است. در این میان، سیاست واشنگتن در قبال جمهوری اسلامی ایران نیز از موضوعاتی است که در تبلیغات انتخاباتی نامزدهای دو حزب مورد توجه قرار گرفته است. اما بررسی عملکرد دولت های مختلف آمریکا نشان می دهد که تغییر حزب حاکم به معنای کنار گذاشتن سیاست های فشار علیه ایران نبوده است.

تجربه چهار دهه گذشته نشان می‌دهد که دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان علی‌رغم تفاوت‌هایی که در نحوه برخورد با ایران دارند، یک هدف راهبردی مشترک دارند که آن محدود کردن قدرت و توانایی‌های جمهوری اسلامی است. دموکرات ها بیشتر از مسیر دیپلماسی، ائتلاف سازی و تحریم های چندجانبه می آیند و جمهوری خواهان بیشتر به تهدیدات نظامی، فشار حداکثری و اقدامات یکجانبه تمایل دارند. اما نتیجه هر دو رویکرد، ادامه فشار بر ایران بوده است.

این موضوع پیش از این در بیانات شهید حاج قاسم سلیمانی و رهبر شهید انقلاب نیز مورد توجه قرار گرفته بود. اکنون حضرت آیت‌الله سیدجطبی خامنه‌ای بر بی‌اثر بودن نقل و انتقالات حزبی در تغییر ماهیت نظام سلطه تأکید کرده و بر اجتناب از هرگونه امید به تغییر رفتار آمریکا از مسیر امتیازدهی تأکید کرده‌اند.

شهید سلیمانی؛ ساختار دو حزبی آمریکا با حزب بعث عراق تفاوتی ندارد

شهید حاج قاسم سلیمانی در تبیین ساختار سیاسی آمریکا تفاوت دو حزب اصلی این کشور را در شرایط رقابت واقعی بر سر قدرت ارزیابی نکرد و معتقد بود که هر دو حزب تحت تأثیر جریان های اقتصادی و ثروتمند هستند.

وی در این خصوص گفت: تفاوت آمریکا با نظام حزبی بعث عراق در نظام های سیاسی جهان چیست؟ در عراق به آن حزب بعث و در آمریکا حزب جمهوری خواه و حزب دموکرات می گفتند. در عراق، هیچ کس خارج از حزب بعث نمی تواند رئیس جمهور شود، و در آمریکا، قدرت بین احزاب جمهوری خواه و دموکرات دست به دست می شود.

فرمانده شهید نیروی قدس سپاه در ادامه به نقش صاحبان ثروت و قدرت در ساختار سیاسی آمریکا اشاره کرد و افزود: کارتل های نفتی و ثروتمندان بر این احزاب حکومت می کنند، دیکتاتوری در قالب حزب بعث بود و در اینجا شکل دیگری از دیکتاتوری حاکم است، نظام هایی که امروز به کانون اصلی انحطاط بشری تبدیل شده اند، ما را به عنوان کانون اصلی حقوق بشر نامیده اند.

شهید سلیمانی تصریح کرد: آنها اصرار دارند و ما را تحت فشار قرار می دهند تا شبیه آنها شویم.

این دیدگاه نشان می دهد که از دیدگاه شهید سلیمانی، رقابت حزبی در آمریکا را نباید با تغییر اساسی در ساختار قدرت و سیاست های کلان این کشور اشتباه گرفت. در واقع، تغییر قدرت بین دو حزب به تنهایی نشانه تغییر رویکرد واشنگتن در قبال کشورهایی نیست که در برابر سیاست های هژمونیک آن مقاومت می کنند.

شهید رهبر انقلاب: هیچ فرقی بین قدرت شیطانی کارتر و ریگان نیست

این دیدگاه در مناصب رهبر انقلاب نیز سابقه طولانی دارد. حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای در خطبه‌های نماز جمعه ۲۶ آبان ۱۳۵۹ پس از پیروزی رونالد ریگان در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، با اشاره به اینکه سیاست‌های دو رئیس‌جمهور آمریکا در آن زمان تفاوتی نداشتند، گفتند: از نظر مردم ایران تفاوتی بین قدرت شیطانی کارتر و قدرت شیطان پرستی وجود ندارد.

وی در همین سخنرانی آمریکا را دشمن اصلی ملت ایران معرفی کرد و گفت: امروز دشمن اصلی قدرت های بزرگ هستند و آمریکا در رأس آنهاست که با ملت ما و اسلام و جمهوری اسلامی ما مخالف است و استکبار آمریکا از هیچ وسیله ای برای نابودی انقلاب اسلامی دریغ نخواهد کرد.

رهبر شهید انقلاب در بخشی دیگر از این بیانات بر تداوم مبارزه با سیاست های سلطه طلبانه آمریکا تاکید کردند و اظهار داشتند: تا زمانی که ظلم و استکبار و جهانی گرایی قدرت های بزرگ وجود دارد، مبارزه با این قدرت ها ادامه خواهد داشت.

وی همچنین به تفاوت ظاهری دو حزب آمریکایی اشاره کرد و گفت: این دو حزب بر اساس توسعه امپراتوری اقتصادی و سیاسی فعالیت می کنند. فرق این دو گروه، فرق منافق و کافر است; آن یکی منافق بود و این کفر آشکار است. وضعیت تغییر نکرده است. ما باید این دشمنان خدا را با آمادگی کامل بترسانیم.»

رهبر شهيد انقلاب در سالهاي بعد با اشاره به ادامه سياست خارجي آمريكا در دولتهاي مختلف تاكيد كردند كه سياست جمهوري اسلامي نبايد تابع آمد و شد مردم در كاخ سفيد باشد.

ایشان در یک سخنرانی تلویزیونی در 22 آبان 1398 درباره اوضاع سیاسی و اجتماعی آمریکا گفتند: رژیم آمریکا به شدت در انحطاط سیاسی، انحطاط مدنی و انحطاط اخلاقی است، این هم تحلیل نیست، خودشان این را می‌گویند، این سخنان سخنگویان و نویسندگان و متفکران خودشان از درون خود آمریکاست.

رهبر شهید همچنین جایگاه آمریکا در تحولات جهانی و پیامدهای سیاست های این کشور را مورد توجه قرار داد. موضوعی که در تحلیل او از رقابت احزاب آمریکایی جایگاه مهمی داشت.

کارنامه دموکرات ها؛ تحریم اقتصادی همراه با وعده مذاکره

بررسی عملکرد دولت‌های دموکراتیک نشان می‌دهد که رویکرد این حزب به ایران هرگز به معنای کنار گذاشتن ابزارهای فشار نبوده است.

در دوران ریاست جمهوری بیل کلینتون، سیاست به اصطلاح مهار دوگانه علیه ایران و عراق در دستور کار قرار گرفت. در سال 1995، کلینتون محدودیت‌های گسترده‌ای بر تجارت و سرمایه‌گذاری آمریکا در ایران اعمال کرد و یک سال بعد، قانون تحریم‌های ایران و لیبی را امضا کرد که همچنین شرکت‌های خارجی سرمایه‌گذاری در بخش انرژی ایران را در معرض تحریم قرار داد.

در دوره باراک اوباما، تحریم های اقتصادی علیه ایران نیز گسترش یافت. دولت وی با همکاری کنگره در سال ۱۳۸۹ قانون جامع تحریم‌های ایران را اجرا کرد و در سال ۱۳۹۱ با امضای فرمان اجرایی ۱۳۵۹۹ دارایی‌های دولت ایران و موسسات مالی ایرانی تحت صلاحیت ایالات متحده را مسدود کرد.

اگرچه مذاکرات هسته ای در نهایت به توافق برجام در سال 2015 منجر شد، اما همه تحریم ها برداشته نشد و محدودیت های مربوط به برنامه موشکی و سایر مسائل ادامه یافت.

علیرغم وعده بازگشت به برجام، دولت جو بایدن بیشتر تحریم های دوران ترامپ را حفظ کرد و تحریم های جدیدی را علیه افراد و موسسات ایرانی و خارجی اعمال کرد. مذاکرات برای احیای برجام نیز به توافق نهایی نرسید.

این عملکرد نشان داد که حتی در دولتی که با شعار دیپلماسی و بازگشت به توافق روی کار آمد، ساختار فشار اقتصادی علیه ایران دست نخورده باقی ماند.

جمهوری خواهان؛ حداکثر فشار و تهدید نظامی

از سوی دیگر جمهوری خواهان نیز در مقاطع مختلف سیاست تقابلی خود را با جمهوری اسلامی آشکارتر دنبال کرده اند.

جورج بوش جونیور در سال 2002 ایران را همراه با عراق و کره شمالی در فهرست به اصطلاح محور شرارت قرار داد. پس از آن، در 8 می 2018، دونالد ترامپ به طور یکجانبه از برجام خارج شد و تحریم های تعلیق شده را بازگرداند.

دولت ترامپ با اعلام سیاست فشار حداکثری تلاش کرد تا صادرات نفت ایران را به حداقل برساند و دسترسی این کشور به سیستم بانکی بین المللی را محدود کند. قرار دادن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فهرست سازمان های تروریستی خارجی آمریکا در سال 2019 و شهادت سردار قاسم سلیمانی در حمله پهپادی آمریکا به بغداد در ژانویه 2020 نیز از دیگر اقدامات این دولت بود.

مجموع این اقدامات نشان می دهد که تفاوت دو طرف آمریکایی بیشتر در نحوه اجرای سیاست های ضد ایرانی است تا در اهداف و جهت گیری های آنها.

آیت الله سیدجطبی خامنه ای; امید به تغییر رفتار آمریکا با تغییر احزاب اشتباه است

در همین راستا، حضرت آیت‌الله سید جطبی خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیام اخیر خود با اشاره به انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و تحولات منطقه‌ای، نسبت به هرگونه امید به تغییر رویکرد واشنگتن در قبال جمهوری اسلامی هشدار دادند.

وی تصریح کرد: اگر هنوز کسانی هستند که امید چندانی به تغییر رفتار یا تحرکات حزبی و جناحی در نظام حاکم ندارند و یا فکر می کنند با امتیاز دادن می توانند آمریکا را از دشمنی با ملت ایران منصرف کنند، سخت در اشتباه هستند.

این موضع بر یک واقعیت تاریخی تأکید دارد. دشمنی آمریکا با جمهوری اسلامی را نمی توان تنها به عملکرد یک رئیس جمهور یا یک حزب نسبت داد و تغییر دولت ها به تنهایی این رویکرد را تغییر نمی دهد.

رهبر انقلاب همچنین با اشاره به تحولات نظامی منطقه و نقش راهبردی ایران در خلیج فارس و تنگه هرمز، درباره واکنش جمهوری اسلامی ایران به اقدامات آمریکا گفتند: مدیریت ایران بر تنگه هرمز و انهدام پایگاه‌های نظامی آمریکا در کشورهای منطقه، اگرچه واکنشی بود به تجاوز و جنایت آمریکا در زمان سوم. جهاد بدوی علیه استکبار در مقیاس منطقه ای که در صورت تکرار تجاوز ابعاد بسیار گسترده تری به خود می گیرد».

وی همچنین بر تقویت دوستان و حامیان جمهوری اسلامی در منطقه تاکید کرد و حضور ایران را عاملی برای ثبات دانست. این رویکرد نشان می‌دهد که سیاست منطقه‌ای ایران نیز مستقل از تغییر دولت‌ها و جابه‌جایی‌های سیاسی در آمریکا دنبال می‌شود.

دولت ها تغییر می کنند، اما سیاست هژمونیک آمریکا ادامه دارد

مروری بر مواضع شهید حاج قاسم سلیمانی، رهبر معظم انقلاب و حضرت آیت الله سیدجطبی خامنه ای در کنار سوابق دولت های مختلف آمریکا، یک ویژگی مشترک را آشکار می کند، رقابت های انتخاباتی آمریکا را نباید با تغییر ماهیت سیاست خارجی این کشور اشتباه گرفت.

از دولت کلینتون گرفته تا اوباما، بایدن و ترامپ، ابزارهای فشار علیه ایران به اشکال مختلف ادامه داشته است. گاهی تحریم ها و مذاکرات در کنار هم قرار گرفته و گاهی تهدید نظامی و فشار حداکثری در اولویت قرار گرفته است. اما هدف محدود کردن قدرت جمهوری اسلامی در سیاست‌های هر دو حزب وجود داشته است.

آنچه برای جمهوری اسلامی مهم است نه پیروزی دموکرات ها و نه شکست جمهوری خواهان، حفظ استقلال تصمیم گیری، تقویت قدرت دفاعی و اقتصادی و تکیه بر ظرفیت های داخلی و بی اعتمادی به آمریکاست. تجربه نشان داده است که در آمریکا ممکن است نام رئیس جمهور و رنگ حزب حاکم تغییر کند، اما این تغییرات به معنای تغییر رفتار واشنگتن در قبال ایران نیست.