به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، نوجوانی با تغییر نیازها، مسئولیت ها و نحوه ارتباط با خانواده همراه است. دوره ای که نوجوانان بیش از گذشته به استقلال، اعتماد و فرصت تصمیم گیری نیاز دارند. در این سال‌ها، همزمان با افزایش مسئولیت‌های تحصیلی، ابزارهای دیجیتالی نیز جزء لاینفک زندگی روزمره می‌شوند و مرز بین فعالیت آموزشی، ارتباطات اجتماعی و سرگرمی گاهی دشوارتر از گذشته تشخیص داده می‌شود.
در چنین شرایطی خانواده ها با یک سوال مهم روبرو هستند که چگونه می توان بین نظارت والدین و استقلال نوجوان تعادل برقرار کرد؟ حساسیت بیش از حد و کنترل مداوم ممکن است منجر به تنش و پنهان کاری شود و غفلت کامل نیز همراهی و حمایت خانواده را سلب می کند. آنچه مهم است ایجاد فضایی است که نوجوان بتواند در مورد نیازها و مشکلات خود بدون ترس از قضاوت صحبت کند.
از سوی دیگر موفقیت تحصیلی تنها به میزان ساعات مطالعه بستگی ندارد. توانایی برنامه ریزی، مدیریت فشار روانی، استراحت کافی و حفظ تعادل در فعالیت های روزانه، همگی در کیفیت یادگیری نقش دارند. نادیده گرفتن این عوامل می تواند آمادگی برای امتحانات مهم را دشوارتر کند.
همراهی نوجوان در سال های حساس تحصیلی نیازمند نگاهی فراتر از کنترل رفتارهای روزمره است. تقویت مسئولیت پذیری، احترام متقابل و فراهم کردن شرایط مناسب برای رشد و یادگیری می تواند علاوه بر پیشرفت تحصیلی، به نوجوان در کسب مهارت های مدیریت زندگی کمک کند.
اما و اگر نوجوانان در آستانه کنکور از تلفن همراه استفاده کنند
عاطفه سادات هاتف حسینی، روانشناس و مشاور خانواده وی در گفت و گو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت با اشاره به اینکه مدیریت استفاده از تلفن همراه در سنین نوجوانی به ویژه در سال های آمادگی برای کنکور تفاوت هایی با دوران کودکی دارد، اظهار کرد: در دوران نوجوانی به ویژه در سال های پایانی دبیرستان و دوران آمادگی برای کنکور، مدیریت استفاده از تلفن همراه حساس تر می شود. بسیاری از نوجوانان برای مشاهده بسته های آموزشی، شرکت در کلاس های آنلاین و دسترسی به منابع آموزشی به گوشی یا کامپیوتر نیاز دارند و در چنین شرایطی تنها دیدن تلفن همراه در دست نوجوان به معنای استفاده تفریحی یا اتلاف وقت نیست.
وی با بیان اینکه والدین باید حریم خصوصی نوجوان را رعایت کنند و از وضعیت فعالیت های آموزشی او آگاه باشند، افزود: به عنوان مثال می توانند با کسب اجازه و پس از زدن در اتاق وارد اتاق شوند و در فرصتی مناسب روند مطالعه و نیازهای آموزشی او را مطرح کنند. ورود ناگهانی، سرزنش و متهم کردن نوجوان به درس نخواندن می تواند اعتماد بین اعضای خانواده را کاهش دهد.
این روانشناس و مشاور خانواده تصریح کرد: هنگام استفاده از تلفن همراه برای آموزش بهتر است اعلان های برنامه ها و شبکه های اجتماعی مختلف را غیرفعال کنید تا پیام ها و صداها تمرکز نوجوان را بر هم نزند. همچنین می توان در مورد زمان های استراحت و استفاده تفریحی از تلفن توافق کرد تا نوجوان فرصت ارتباط با دوستان و استراحت را داشته باشد و بتواند برنامه مطالعاتی خود را دنبال کند.
استفاده از تلفن همراه تا لحظه خواب روند طبیعی آماده سازی مغز را برای خواب مختل می کند
هاتف الحسینی با بیان اینکه استفاده از منابع آموزشی نیز باید هدفمند باشد، ادامه داد: قرار نیست نوجوان تمام جلسات یک دوره آموزشی را بدون توجه به نیاز واقعی خود تماشا کند. بهتر است دروسی را که در آنها ضعیف است شناسایی کرده و برای یادگیری همان قسمت ها از مطالب آموزشی کمک بگیرید. بحث در مورد روش مطالعه و اولویت بندی دروس می تواند از اتلاف وقت و افزایش فشار روحی جلوگیری کند.
وی با بیان اینکه استفاده از تلفن همراه تا لحظه خواب می تواند روند طبیعی آماده سازی مغز را برای خواب مختل کند، اظهار داشت: نور صفحه نمایش و درگیری ذهنی ناشی از مشاهده محتوا یا مکالمات آنلاین ممکن است هوشیاری را افزایش داده و به خواب رفتن را دشوارتر کند. به همین دلیل توصیه می شود هنگام خواب تلفن همراه در دسترس نباشد و قبل از خواب استفاده از آن قطع شود.
روانشناس و مشاور خانواده افزود: ایجاد نظم در زمان خواب و بیداری، خاموش کردن صفحه نمایش و اختصاص زمانی برای آرامش ذهن قبل از خواب می تواند به بهبود کیفیت خواب کمک کند. نوجوانان ممکن است در هنگام آمادگی برای کنکور به دلیل فشار تحصیلی و اضطراب با خواب نامنظم مواجه شوند، بنابراین لازم است والدین به آنها کمک کنند تا بدون سرزنش و با گفت و گو برنامه روزانه خود را تنظیم کنند.
آمادگی برای آزمون های حیاتی نباید به معنای توقف زندگی روزمره نوجوان یا رفع تمام نیازهای عاطفی و اجتماعی او باشد. در کنار تلاش برای رسیدن به اهداف تحصیلی، نوجوانان همچنان به ارتباط با دوستان، تفریح، استراحت و احساس حمایت خانواده نیاز دارند. نادیده گرفتن این نیازها ممکن است فشار روانی را افزایش داده و کیفیت عملکرد او را کاهش دهد.
در این میان، نقش والدین باید مبتنی بر ایجاد شرایط برای تصمیم گیری آگاهانه و مسئولانه باشد نه تمرکز بر کنترل لحظه به لحظه رفتار کودک. نوجوانی که در تنظیم برنامه های خود مشارکت می کند، فرصت بیشتری برای شناخت توانایی ها و محدودیت های خود پیدا می کند و به تدریج مسئولیت انتخاب های خود را می پذیرد.
تفاوت های فردی نوجوانان را نباید نادیده گرفت. میزان تمرکز، نحوه یادگیری، نیاز به استراحت و واکنش به فشارهای تحصیلی در افراد یکسان نیست، بنابراین مقایسه مداوم با دیگران یا تحمیل الگوی ثابت نمی تواند پاسخگوی نیاز همه نوجوانان باشد.
آنچه می تواند گذر از سال های تحصیلی پر استرس را هموارتر کند، همراهی با خانواده، گفت و گوی بدون قضاوت و توجه به سلامت روحی و جسمی است. موفقیت واقعی زمانی معنادار می شود که نوجوان فرصت رشد شخصی و تجربه یک زندگی متعادل را در مسیر دستیابی به اهداف آموزشی داشته باشد.
منبع : به گزارش میهن تجارت
