معاریو نوشت: وحشت بنیامین نتانیاهو که در سخنرانی نفرت انگیز و تحریک آمیز وی در مراسم تحلیف نمایندگان کنست فاش شد، ناشی از دیدار وی با یعقوب آشر، رئیس حزب آگودات اسرائیل و یکی از اعضای کنست است.
به گزارش «میهن تجارت»؛ در ادامه این مطلب آمده است: این جلسه یک جلسه طولانی و شبانه بود. گزارش های روز بعد نشان داد که نتانیاهو موفق شده است از نزدیک شدن احزاب حریدی به دولت آیسنکوت جلوگیری کند. اما تنها کسی که این گزارش ها را باور نکرد، خود نتانیاهو بود.
نتانیاهو یک روباه سیاسی با حواس حیوانی است و اکنون خود را حیوان شکار شده می بیند. او از زبان بدن اشر، ادبیات دیپلماتیک و پاسخ های مبهم و گریزان او متوجه شده است که آتشی فروزان پشت این پرده دود نهفته است.
اگر این واقعیت را هم اضافه کنید که با وجود مخالفت لیبرمن گزینه تشکیل دولت با حمایت احزاب عربی همچنان زنده و قابل اجراست، دلیل وحشت نتانیاهو را متوجه خواهید شد.
همچنین باید اشاره کرد که نتانیاهو در خانه و خانواده نزدیک خود به معنای واقعی با چه چیزی مواجه است.
شانس موفقیت آیسنکوت در جلب حمایت هاردی چقدر است؟
نظریه ای وجود دارد که رفیف دراکر آن را قانع کننده ارائه کرده است. بر اساس این نظریه نباید وقت خود را با حریدی ها تلف کرد زیرا آنها همیشه بی بی (نتانیاهو) و حق را ترجیح می دهند.
رای دهندگان شاس، یا آنچه از آنها باقی مانده است، از بی بی بیشتر از ینون مغول حمایت می کنند و دستگاه زهر بقیه کارها را انجام خواهد داد. بنابراین، شما نباید روی آنها حساب کنید.
اما یک نظریه مخالف هم وجود دارد: حریدی ها تا آخرین لحظه در کنار نتانیاهو ماندند اما به نتیجه ای نرسیدند و جایگاه آنها در افکار عمومی اسرائیل به پایین ترین سطح خود رسیده است.
آنها در حال حاضر در پایین ترین سطح خود قرار دارند. البته اگر لحظه ای از اقدامات سخت گیرانه سال 2003 که وزیر دارایی به نام نتانیاهو علیه آنها اعمال کرد، چشم پوشی کنیم.
به قول لیبرمن: “هیچ چیز خوبی آنها را تهدید نمی کند.”
حتی اگر آنها موفق شوند مأموریت آیسنکوت را برای تشکیل دولت تلف کنند و میهن تجارتات جدیدی را تحمیل کنند، باز هم در شش ماه آینده چیزی به دست نخواهند آورد.
بازداشت فراریان ادامه خواهد داشت، انتقال وجوهی که متوقف شده است از سر گرفته نمی شود و شبکه های آموزشی و مدارس دینی آنها در ماه های آینده فرو می ریزد.
آنها به یک راه حل نیاز دارند و باید هر چه زودتر به آن دست یابند. برای اولین بار در تاریخ، تنها جریانی که قادر به ارائه این راه حل است، اردوگاه تغییر است.
من به رهبران اردوگاه تغییر توضیح داده ام که اگر از فرصتی که برای نجات اسرائیل به آنها داده شده است استفاده نکنند، برای همیشه شرمنده امضای گواهی فوت جمعی همه ما خواهند بود.
از این لحظه به بعد، هر یک از آنها باید نفرت، حسادت، انتقام و اختلافات را کنار بگذارند و فقط روی یک چیز تمرکز کنند: چگونه خانواده نتانیاهو را از قدرت کنار بزنند؟ چگونه می‌توانیم درب بطری پوسیده‌ای را که همه در آن می‌جوشیم، قبل از اینکه منفجر شود، برداریم؟
اگر این امر مستلزم این باشد که آیزنکوت به طور جدی و عمیق لیبرمن، بنت، لاپید و جولان را در مذاکرات درگیر کند، باید این کار را انجام دهد. اگر این بدان معناست که لیبرمن باید آرام باشد و مانند یک عضو تیم عمل کند، پس آرام باشید.
بنت که به گفته نزدیکانش اظهار نظر چندانی نمی کند، به آیزنکوت فضایی برای مانور در مورد سربازی اجباری و هاردیس داده است. اما باید موضع خود را در مورد اعراب به ویژه منصور عباس نیز روشن کند.
اگر من وضعیت را به درستی درک کنم و تنها مانع برای پیوستن منصور عباس به ائتلاف آینده، به رسمیت شناختن حماس به عنوان یک سازمان تروریستی باشد، این اتفاق خواهد افتاد.
کمپ تغییر با منصور عباس 56 کرسی دارد. یعنی سه کرسی بیشتر از اردوگاه نتانیاهو. این اکثریت واضح است. اگر آنها با حزب آگودات اسرائیل به تفاهم برسند و این حزب از رای دادن در رای گیری امتناع کند، اکثریت یهودی نیز تشکیل می شود.
هیچ چیز متعادل تر و بهتر از ائتلافی نیست که یک حزب عربی در یک طرف و یک حزب حریدی در طرف دیگر داشته باشد. اعراب و حردی ها از نسل های گذشته تاکنون در کنست و تقریباً در همه زمینه ها با یکدیگر همکاری داشته اند.
این دو دو اقلیت هستند که در مسائل و مطالبات خود به یکدیگر کمک می کنند و دلیلی ندارد که در یک حکومت با هم نباشند.
