تیم ملی فوتبال ایران برای انجام دو بازی تدارکاتی مقابل فلسطین و کشور میزبان راهی بصره عراق شده است. پیش از این گفته شده بود که ایران قرار است در مسابقات 4جانبه بصره برای فیفادی آبان به میدان برود و عراق به عنوان میزبان رسمی این مسابقات از تیم ملی ایران برای حضور در این مسابقات دعوت کرد. پس از آن اما با تغییراتی که انجام شد، این رقابت ها از حالت 4 جانبه و تورنمنت خارج شد و مقرر شد ایران در اولین دیدار که قرار است فردا برگزار شود به مصاف فلسطین برود و سپس در دومین دیدار این مسابقات به مصاف عراق برود.
بی احترامی عراق به تیم ملی ایران
آنچه در بالا به اختصار بیان شد، تشریح این واقعیت بود که حضور ایران در بصره به دعوت این کشور و فدراسیون فوتبال عراق انجام شده است. مشکل اینجاست که در آستانه پرواز تیم ملی به بصره اجازه فرود هواپیمای ایرانی در این شهر را ندادند و با اشاره به محدودیت های اعمال شده توسط دولت دونالد ترامپ برای پروازهای ایران، اعلام کردند که نمی توانند مجوز پرواز تیم ملی برای فرود در عراق را صادر کنند. در تصمیمی عجیب در ایران که هنوز برای خیلی ها به جز مسئولان ورزش و البته فدراسیون فوتبال قفل است، تیم ملی به آبادان پرواز کرد تا از آنجا با اتوبوس راهی بصره شود!
چنین بی احترامی در سطح ملی، آن هم از کشوری که تعدادی از مسئولان توییت دوست اطراف تیم ملی در صدد سفیدپوش کردن آن هستند، مشهود است و جای هیچ تردیدی باقی نمی گذارد. مشخص نیست دیدار مقابل تیم های رده پایینی که قرار است ایران به عنوان دیدارهای تدارکاتی به مصاف آنها برود و افتخار تیم ملی برای آن زیر سوال رفته چقدر بوده است.
خیلی دیر است آقای قلانوی
اقدام مسئولان فدراسیون فوتبال و مسئولان تیم ملی برای اعزام این گروه به عراق در زمینی در شرایطی رخ داد که مسئولان عالی رتبه ورزش از جمله احمد دنیامالی وزیر ورزش روزه سکوت گرفته و واکنشی نسبت به آن نشان ندادند. سوال اصلی اینجاست که چرا مسئولان فدراسیون فوتبال چنین بی احترامی را پذیرفتند و به این سفر رفتند؟ بدتر از آن، مدیران این تیم چگونه تلاش کردند تا عراقی ها را سفید کنند؟ آیا سفر به بصره و بازی با تیمی مثل فلسطین آنقدر ارزش دارد که بی احترامی نادیده گرفته شود؟
عجیب تر از همه توجیه امیر قلعه نویی سرمربی تیم ملی ایران است. او در کنفرانس خبری در عراق زمانی که متوجه شدند اقدام آنها برای رفتن زمینی به این کشور چقدر اعتبار ایران را خدشه دار کرده است، سعی کرد چنین رفتاری را توجیه کند. قالنویی می‌گوید: یادآوری می‌کنم که قرار بود پرواز ما از تهران به بصره انجام شود، اما به ما اطلاع دادند که پرواز مستقیم امکان‌پذیر نیست، فکر می‌کردیم به دلیل مسائل امنیتی این اتفاق افتاده است، زیرا جان انسان‌ها برای ما مهم است، اما اگر فکر می‌کردیم مسائل سیاسی در میان است و هنوز نمی‌دانیم، هرگز به بصره نمی‌آمدیم، زیرا برای ما، عزت شما مردم بصره مهم‌تر از مردم ایران و مردم ایران است. که از ما پذیرایی کرد و پذیرایی کرد.»
عجیب است که قلعه نویی هنوز در دنیای دیگری زندگی می کند. او چطور سرمربی تیم ملی است که نمی داند باشگاه های ایرانی در ماه های اخیر برای سفر هوایی به کشورهای همسایه برای حضور در لیگ برتر آسیا با مشکلات زیادی مواجه شده اند؟ آیا اعلام بی اطلاعی در این زمینه بهانه ای بدتر از گناه نیست؟ در ضمن کدام عقل سلیم قبول می کند که پرواز به دلیل مشکل امنیتی لغو شود اما تیم ملی به همان کشوری سفر کند که به دلیل مشکل امنیتی امکان پرواز وجود ندارد؟
این نوع توجیهات با بهانه جویی و البته با تقدیر و تشکر از مسئولان عراقی، نه تنها از بار این بی احترامی نمی کاهد، بلکه برای چندمین بار آشکار می کند که مسئولان ورزش و فدراسیون فوتبال ایران این گونه موارد را پیش پا افتاده نمی دانند و نیازی به حفظ آن و جایگاه تیم ملی احساس نمی کنند.
