به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، ذهن انسان برای تجزیه و تحلیل تجربیات، یافتن پاسخ پرسش ها و تصمیم گیری در شرایط سخت به گذشته بازمی گردد، اما گاهی این بازگشت به جای اینکه راه را روشن کند، به چرخه ای تکراری تبدیل می شود که خروج از آن دشوار است. در چنین شرایطی تفکر نه تنها راهی برای حل مشکل است، بلکه می تواند بر آرامش روانی نیز تأثیر بگذارد.
بسیاری از مردم لحظاتی را تجربه کرده اند که یک رویداد ناخوشایند، یک مکالمه تمام شده یا نگرانی در مورد آینده بارها و بارها در ذهنشان تکرار می شود. هر بار ممکن است سؤالات جدیدی مطرح شود، اما نتیجه همچنان همان احساس نگرانی، ناراحتی یا شک است. گویی ذهن در یک مسیر دایره ای حرکت می کند و به نقطه شروع باز می گردد.
مرز بین فکر کردن و گیر افتادن در افکار تکراری همیشه به راحتی قابل تشخیص نیست. تأمل در مشکلات می تواند به درک بهتر موقعیت ها کمک کند، اما زمانی که این روند به تکرار بی پایان نگرانی ها و سرزنش خود منجر شود، فرصت دیدن راه حل های جدید کاهش می یابد و توجه فرد از زندگی فعلی حذف می شود.
شناخت مکانیسم های ذهنی و آگاهی از نحوه برخورد با افکار می تواند اولین قدم برای تغییر این وضعیت باشد. توجه به آنچه در دسترس ماست، بازاندیشی در ادراکات شخصی و بازگشت تمرکز به لحظه حال، راه هایی برای رهایی از چرخه های ذهنی طاقت فرسا و حرکت به سوی آرامش بیشتر است.
از مرور بی پایان گذشته تا آرامش اکنون؛ راه از طریق نشخوار فکری
الناز بنکدار کارشناس ارشد روانشناسی عمومی فرماندهی انتظامی استان اصفهان وی در گفت و گو با خبرنگار به گزارش میهن تجارت اظهار داشت: نشخوار فکری زمانی اتفاق می افتد که ذهن از فکر کردن باز نمی ماند و بارها و بارها به همان اتفاق، نگرانی یا تجربه ناخوشایند باز می گردد. در این صورت فرد بدون رسیدن به راه حل جدیدی آن را در ذهن خود تکرار می کند و یا نیاز به بررسی مستمر موضوع است و در نتیجه موضوع حل نشده باقی می ماند و تنها افکار مربوط به آن تکرار می شود.
وی با بیان اینکه نکته مهم این است که تفکر همیشه منفی نیست، افزود: برای حل مشکلات زندگی نیاز به تفکر داریم، اما بین تفکر سازنده و نشخوار فکری تفاوت اساسی وجود دارد. تفکر سازنده ما را به تصمیم گیری و یافتن راه حل سوق می دهد، در حالی که نشخوار فکری فرد را در چرخه نگرانی، سرزنش و افکار تکراری گیر می کند.
کارشناس ارشد روانشناسی عمومی فرماندهی انتظامی استان اصفهان بیان کرد: اولین قدم برای رهایی از نشخوار فکری شناخت الگوهای ذهنی است. وقتی متوجه می شویم که یک فکر را بارها و بارها در ذهن خود تکرار می کنیم، باید از خود بپرسیم که آیا این تفکر به ما کمک می کند یا خیر. به عنوان مثال، باید در نظر داشته باشیم که آیا مرور مداوم یک رویداد یا تجربه مشکل را حل می کند یا فقط روحیه ما را بدتر می کند. شناخت این الگوها اولین قدم برای خروج از چرخه نشخوار است.
این بانکدار با بیان اینکه گام دوم تمایز بین واقعیت و ادراک شخصی است، ادامه داد: به عنوان مثال اگر فردی در مورد ظاهر ما نظر می دهد، این نظر همیشه به معنای بیان یک واقعیت نیست، بلکه به معنای دیدگاه آن شخص است و لازم است نظرات دیگران را نظر شخصی آنها بدانیم و اجازه ندهیم تضاد ذهنی دائمی با این عقاید بر آرامش و احساس ما نسبت به خودمان تأثیر بگذارد.
رهایی از نشخوار فکری به معنای متوقف کردن کامل افکار نیست
وی بیان کرد: گام سوم تمرکز بر زمان حال است و زمانی که افکار تکراری به ذهن هجوم می آورند و باعث افزایش نگرانی و ناراحتی می شوند می توان از راهکارهایی مانند نوشتن افکار روی کاغذ، راه رفتن و توجه به محیط اطراف استفاده کرد. این اقدامات می تواند به تغییر توجه از افکار تکراری به تجربیات زمان حال کمک کند.
کارشناس ارشد روانشناسی عمومی فرماندهی انتظامی استان اصفهان با بیان اینکه گاهی اوقات آرامش زمانی آغاز می شود که بپذیریم برخی از اتفاقات گذشته قابل تغییر نیست، افزود: در چنین شرایطی بهتر است به جای صرف انرژی برای مرور مستمر وقایع غیرقابل تغییر، توجه خود را به موضوعاتی معطوف کنیم که در زمان حال در اختیار ماست و بتوانیم برای حل آنها اقدام کنیم.
بنکدار افزود: رهایی از نشخوار فکری به معنای توقف کامل افکار نیست، بلکه به معنای شناخت افکار تکرار شونده، بررسی سودمندی آنها و انتخاب آگاهانه روش سازنده تری برای رویارویی با مسائل زندگی است. با تمرکز بر زمان حال و صرف انرژی برای امور قابل کنترل می توانید گام های موثری در جهت رسیدن به آرامش روانی بردارید.
ذهن همیشه در جستجوی معنا، پاسخ و اطمینان است. با این حال، همه سؤالات پاسخ فوری ندارند، و همه رویدادهای گذشته فرصتی برای جبران ندارند. گاهی تلاش مداوم برای رسیدن به یک پاسخ قطعی انسان را از کاری که اکنون می تواند انجام دهد دور می کند و انرژی ذهنی خود را صرف مسائلی می کند که در نتیجه آنها تغییری نمی کند.
پذیرش این واقعیت که برخی موقعیت ها خارج از کنترل ما هستند به معنای بی تفاوتی یا کنار گذاشتن مسئولیت نیست، بلکه فرصتی است برای تشخیص مرز بین چیزهایی که می توان تغییر کرد و شرایطی که باید با آنها برخورد کرد. چنین دیدگاهی به تخصیص انرژی و توجه خود به تصمیمات و اقدامات مؤثر در زمان حال به جای مبارزه مداوم با گذشته کمک می کند.
از سوی دیگر، توجه به افکار بدون قضاوت عجولانه در مورد خود می تواند زمینه ای برای درک بهتر احساسات و واکنش ها فراهم کند. فعالیتهای ساده مانند نوشتن نگرانیها، پیادهروی، توجه به محیط اطراف و صحبت با افراد مورد اعتماد، همراه با تمرین آگاهی از لحظه حال، میتواند به ایجاد فاصله بین فرد و افکار تکراری کمک کند.
آرامش روانی از رفع نگرانی ها یا پاسخ به همه سوالات حاصل نمی شود. گاهی در توانایی انتخاب، واکنش متفاوتی به افکاری که بارها به ذهن باز می گردند، شکل می گیرد. با افزایش دانش فرد از الگوهای ذهنی خود، امکان حرکت از تکرار طاقت فرسا به تصمیم گیری آگاهانه و زندگی در زمان حال نیز افزایش می یابد.
منبع : به گزارش میهن تجارت






