تحلیل الجزیره: سه قدرت بزرگ در آستانه برگزاری نشستی تاریخی؛ آیا رهبران جهان نقشه نظم جهانی را از نو ترسیم می‌کنند؟ / ترامپ با دو پرونده اصلی به این نشست می‌آید: ایران و تسلیحات هسته‌ای / نقش‌آفرینی گسترده‌تر پکن در پرونده ایران ممکن است مستلزم دریافت امتیازات سیاسی در مقابل باشد

تحلیل الجزیره: سه قدرت بزرگ در آستانه برگزاری نشستی تاریخی؛ آیا رهبران جهان نقشه نظم جهانی را از نو ترسیم می‌کنند؟ / ترامپ با دو پرونده اصلی به این نشست می‌آید: ایران و تسلیحات هسته‌ای / نقش‌آفرینی گسترده‌تر پکن در پرونده ایران ممکن است مستلزم دریافت امتیازات سیاسی در مقابل باشد
پایگاه خبری تحلیلی میهن تجارت (mihantejarat.com):

الجزیره نوشت: دیدار سه جانبه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و همتایان روسی و چینی اش، ولادیمیر پوتین و شی جین پینگ، در شنژن چین، یادآور صحنه ای تاریخی است که بیش از هشت دهه پیش رخ داده است. هنگامی که رهبران ایالات متحده، اتحاد جماهیر شوروی و بریتانیا در کنفرانس یالتا گرد هم آمدند تا چارچوب نظم جهانی پس از جنگ جهانی دوم را ترسیم کنند.

به گزارش «میهن تجارت»؛ این مقاله ادامه می دهد: با این حال، نشست جدید که رهبران سه قدرت نظامی و اقتصادی پیشرو جهان را گرد هم می آورد، در شرایط کاملا متفاوتی برگزار می شود. شرایط مرتبط با جنگ های جاری، بحران های هسته ای و تجاری و رقابت بر سر مناطق تحت نفوذ. این موضوع سؤالاتی را در مورد امکان دستیابی به تفاهماتی که می تواند توازن قدرت بین المللی را تغییر دهد، ایجاد می کند.

گزارشی از شبکه الجزیره به تحلیل شباهت ها و تفاوت های این دو دیدار، موضوعاتی که هر یک از رهبران بر سر میز مذاکره می آورند و تبادلات سیاسی و راهبردی احتمالی در این مذاکرات پرداخته است.

از یالتا تا شنژن

در فوریه 1945، فرانکلین روزولت رئیس جمهور ایالات متحده، جوزف استالین رهبر اتحاد جماهیر شوروی و وینستون چرچیل نخست وزیر بریتانیا در کنفرانس یالتا در آستانه پایان جنگ جهانی دوم با یکدیگر ملاقات کردند.

تصویر این سه رهبر به نماد یک تحول تاریخی تبدیل شد. تحولی که با کاهش نفوذ انگلیس و ظهور آمریکا و شوروی به عنوان دو قدرت مسلط در نظام بین الملل همراه شد.

در حالی که رهبران نشست یالتا پس از پیروزی بر آلمان نازی برای تصمیم گیری در مورد نظم جهانی پس از جنگ گرد هم آمده بودند، رهبران نشست شنژن با چندین اختلاف هنوز حل نشده وارد مذاکرات شدند.

مهمترین این درگیری ها جنگ در اوکراین، تنش با ایران و همچنین اختلافات تجاری و تکنولوژیکی واشنگتن و پکن است.

ایران و سلاح های هسته ای

ترامپ با دو مورد اصلی به این جلسه می آید. اولین مورد، آینده کنترل تسلیحات هسته ای پس از انقضای توافقنامه “شروع جدید” بین واشنگتن و مسکو است. چه چیزی باعث شده است که دو کشور دارای بزرگترین زرادخانه های هسته ای جهان بدون آخرین چارچوب معاهده ای که سلاح های هسته ای راهبردی مستقر آنها را محدود می کند، باقی بمانند.

در حالی که واشنگتن به دنبال از سرگیری مذاکرات در مورد سلاح های هسته ای است، پکن تمایلی به پیوستن به یک توافق سه جانبه ندارد. زیرا بین اندازه زرادخانه هسته ای چین و زرادخانه آمریکا و روسیه تفاوت قابل توجهی وجود دارد.

از سوی دیگر، مسکو بر این موضع پافشاری می کند که در هر توافق جدید، مجموعه موازنه های هسته ای کشورهای غربی نیز در نظر گرفته شود.

پرونده ایران نیز در شرایطی که پیامدهای رویارویی با تهران همچنان ادامه دارد و سرنوشت نهایی آن در هاله ای از بلاتکلیفی قرار دارد، به یکی از مهم ترین موضوعات پیش روی ترامپ تبدیل شده است.

علیرغم تلاش‌های گذشته چین برای میانجیگری، هر نقش گسترده‌ای برای پکن ممکن است در ازای آن مستلزم امتیازات سیاسی باشد.

در همین حال، مسکو روی ابتکار خود برای میزبانی از اورانیوم بسیار غنی شده ایران حساب باز کرده است تا موقعیت چانه زنی خود را در برابر واشنگتن، به ویژه در مورد اوکراین، تقویت کند.

روسیه همچنین امیدوار است پس از میزبانی از نمایندگان آمریکا در آستانه این نشست، مذاکرات دوجانبه بیشتری در مورد جنگ در اوکراین انجام دهد. با این حال ترامپ تاکید کرده است که پرونده اوکراین در دستور کار مذاکرات چین نیست.

تایوان و جنگ تجاری

رئیس جمهور چین با موضعی متفاوت از دو همتای خود وارد این نشست می شود. برخلاف روسیه، چین درگیر یک جنگ تمام عیار نیست، اما با چالش های استراتژیک مرتبط با تایوان و رقابت اقتصادی و فناوری با ایالات متحده مواجه است.

تایوان همچنان یکی از حساس ترین موضوعات در روابط آمریکا و چین است و سوال اینجاست که آیا می توان این موضوع را در چارچوب تفاهمات گسترده تر از جمله موضع پکن در قبال ایران مورد مذاکره قرار داد؟

از نظر اقتصادی، چین همچنان با پیامدهای جنگ تجاری با واشنگتن دست و پنجه نرم می کند. با این حال، آتش بس موقت تجاری بدون دستیابی به توافق جامع، از شدت تعرفه های گمرکی کاسته است.

این رقابت به حوزه فناوری های پیشرفته نیز کشیده شده است. به طوری که ایالات متحده محدودیت هایی را برای صادرات تراشه های الکترونیکی پیشرفته و چین نیز صادرات برخی مواد معدنی استراتژیک را محدود کرده است.

کیم جونگ اون؛ حاضر غایب

در پس زمینه این تحولات نام کیم جونگ اون رهبر کره شمالی نیز به چشم می خورد. ترامپ به احتمال حضورش در نشست های چین اشاره کرد اما هنوز حضورش در این نشست سه جانبه تایید نشده است.

احتمال حضور کیم ابعاد جدیدی به این مذاکرات می دهد. چرا که پرونده هسته ای کره شمالی ارتباط مستقیمی با موازنه های امنیتی در شرق آسیا دارد.

مقایسه یالتا و شنژن هنوز یک سوال اساسی را برای جهان مطرح می کند: آیا این سه رهبر می توانند در مورد حوزه های نفوذ و مهمترین مسائل امنیتی و اقتصادی به تفاهم برسند یا اینکه منافع متضاد آنها مانع از تکرار لحظه ای تاریخی می شود که نظم جهانی را دوباره ترسیم می کند؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *