برگر که می‌خواست ریشه ایران را برکند کجاست؟

برگر که می‌خواست ریشه ایران را برکند کجاست؟

سیدمصطفی هاشمی طبا در سرمقاله روزنامه شرق نوشت: کجاست وزیر دفاع زیبای آمریکایی آقای واینبرگر که می خواست ایران را از ریشه کنده کند؟ کجایند بعثی هایی مثل صدام حسین که می خواستند خوزستان را به خاک خود ضمیمه کنند و به تهران بروند؟ کجاست آرین شارون قصاب صبرا و شتیلا که می خواست سر مار (ایران) بزند.

همه رفتند، اما ایران مثل همیشه می ماند. حتی در بدترین شرایط که ایران از هر سو توسط شغال ها اشغال شده بود، نجیب زاده خراسانی به نام نادر قلینم همه را سرکوب و بیرون کرد. این ماجرا به جایی رسیده است که نتانیاهو را مجبور کرده است اعتراف کند که یا ایران را نابود می کنیم یا ایران ما را نابود خواهد کرد. تاریخ نشان داده است که ایران فنا ناپذیر نیست. پس نابودی اسرائیل در وجود و ذهن او تثبیت شده است.

نقل قولی به نویسنده معروف یهودی یوئل نوح هراری که کمی صهیونیست است نسبت داده می شود که می گوید: تاریخ اجساد انباشته امپراتوری هایی است که قدرت نظامی را با برتری تمدنی اشتباه گرفته اند. ایران یک «کشور-ملت» به معنای امروزی کلمه نیست، بلکه یک «کشور-تمدن» است که از تمام امپراتوری هایی که تلاش کردند آن را دفن کنند، عمری را پشت سر گذاشته است. شما نمی توانید فرهنگی را که در تار و پود شناخت انسان تنیده شده است مجدداً تنظیم کنید (یعنی کاری کنید همه چیز از صفر شروع شود). ویران کردن ایران مانند انجام «لوبوتومی» (جراحی تخریب مغز) حافظه جمعی نوع بشر است. قدرت زودگذر است، اما داستان سه هزار ساله شکست ناپذیر است. البته این جمله منسوب به نوح هراری برای ما بسیار زیبا و جذاب است، اما شاید شیطنت هایی مشابه شیطنت های همکاران او باشد; مانند آنچه در مورد قدرت ایران و قدرت چهارم جهان توسط برخی آمریکایی ها گفته می شود. تکیه درست بر تمدن و اندیشه های متعالی در این نوشته به چشم می خورد.

اما قدرت یکی از مولفه های تمدن است و البته تمدن ایرانی هم قدرت های مهاجم را هضم کرده است، اما اگر شاه سلطان حسین صفوی در کنار تمدن ایرانی، قدرت خود را اسیر شن و جادو و حدس و خیال و خرافات نمی کرد، آیا این همه بلاها به دست محمود افغان می افتاد؟ بنیان تمدن ایران بر حقوق بشر و عدالت و حقوق مردم استوار بود و این پایداری را با قدرت نظامی تقویت کرده بودند و پیامبر رحمت که دینش بر تمدن ایرانی پیوندی بلندپایه زده است با همه رحمت هایش و دستور به قسط و عدل حتی برای غیر متجاوزان به اسلام و سفارش هُوَلُّ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ الْأَمْرِفُ الْأَمْرِفُ الْأَمْرِفِ. ماستتتم بقوا»، توانمندی مسلمانان را به مرحله عمل رساند.

سخنان نوح هراری واقعی، خوب و زیبا و مایه مباهات ایرانیان در سراسر جهان است، اما نگذارید فریب مار زیبا را بخوریم. درست است که در دنیا ما را مولوی می‌شناسند و نه گوهری چون نادر، درست است که خیام را مظهر ریاضی تاریخ و ایران می‌دانند نه ابومسلم، درست است که ابوریحان مظهر حکمت ایرانی است و نه آرش، اما در کنار فردوسی، حافظ، نیستی، سعدی، سعدی، راضی و دیگران به عنوان مظهر تمدن ایرانی و راضی شناخته می‌شوند. حافظان مرزها و سرزمین ها یعنی آریو برزن، ابومسلم، اسماعیل، نادر و بایندر نشانه ها ماندگار بوده است.

اکنون وقت آن است که فریب تمدن علمی را نخوریم و غرور قدرت بر ما حاکم نشود. حیا در فرهنگ ایران اسلامی همواره جایگاهی قوی داشته است. در حالی که ما تحت انقیاد قدرت نیستیم و نباید، قدرت قاهره ما نیز باید متواضعانه در کنار تمدن های برتر بایستد و انسان محور باشد و در برابر ایده های کودک کشی، پاکسازی قومی، برتری نژادی، نابودی مادران و کشتار انسان ها که به صراحت در تلمودهای یهودی ستایش می شود، دفاع کند.

قدرت ایران در کنار تمدن ما باید حافظ و نگهبان انسان ها باشد و قوی تر، فروتن تر و قوی تر ظهور کند. برخلاف آنچه برخی از دولت‌ها قدرت خود را تنها در ایجاد و قدرت نظامی می‌دانند و محدودیتی برای گسترش آن قائل نمی‌شوند، در تمدن‌های بزرگ قدرت علاوه بر وجود نیروی نظامی کارآمد و فداکار باید در وجود مردم آن نیز متجلی شود.

این قدرت یعنی ایمان، اعتماد به نفس، چشم و دل راضی بودن و حریص دنیاپرستی، راضی نبودن به مصرف و راضی نبودن به تلاش مردم و زندگی عادی و جاری. این اتفاق می افتد که تمدن حفظ می شود و از دشمنان محافظت می شود. این تمدن ماندگار، عادلانه و خیرخواه مردم جهان است. در واقع تمدن ایران اسلامی باید وارث اخلاق پیامبر باشد که همیشه غم امت را در دل داشت و هیچ گاه این غم را از خود بروز نداد، بلکه برعکس همیشه چهره اش مزین به لبخند بود.

چنین تمدنی که آراسته به پادشاهی های اخلاقی و مجهز به قدرت عدالت خواهی است، همیشه ماندگار خواهد بود و افرادی مانند واینبرگر، صدام، شارون، نتانیاهو، ترامپ و دیگران نمی توانند بر آن تأثیر بگذارند. این است تمدن دیرپای ایران اسلامی».

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *