امیر حسینی درباره پایان همکاری روبرتو پیاتزا با تیم ملی والیبال ایران گفت: پیاتزا در بین 10 تا 15 مربی برتر جهان قرار دارد و در سطح اول والیبال جهان قرار دارد. او یکی از مربیان بزرگ دنیاست که متاسفانه از دست دادیم. البته او سرش شلوغ بود و زمانی که می توانست به تیم ملی ایران اختصاص دهد محدود بود. اگر می توانست زمان بیشتری به تیم ملی بدهد، شرایط خیلی خوبی بود. به نظر من فدراسیون قبل از انتخاب باید همه این مسائل و برنامه های کاری او را بررسی می کرد.
وی ادامه داد: دو سال تیم ملی را در اختیار پیاتزا قرار دادیم. او با فکر خودش جوان شد و گروهی از بازیکنان را به تیم ملی آورد و پرورش داد. حالا اگر بخواهیم مربی دیگری انتخاب کنیم کار سختی پیش رو خواهیم داشت. چون بازیکنان باید دوباره خود را با تفکرات و سبک کاری سرمربی جدید وفق دهند. پیاتزا شناخت خوبی از فرهنگ ما، ذهنیت بازیکنان، ویژگیهای اخلاقی و رفتاری آنها در زمین داشت و میدانست که چگونه با هر بازیکنی رفتار کند. این شناخت حاصل شد و حالا سرمربی جدید باید دوباره این مسیر را طی کند و به نوعی آزمون و خطا داشته باشد. ممکن است دو سال طول بکشد و در این مدت والیبال ما دچار افت شود.
پاسور سابق تیم ملی والیبال ایران بر لزوم انتخاب مربی درجه یک خارجی برای تیم ملی تاکید کرد و گفت: من خودم یک مربی ایرانی هستم اما در شرایط فعلی به صلاح نمی دانم یک مربی ایرانی هدایت تیم ملی را برعهده بگیرد. با نسلی که الان داریم و جوانانی که به تیم ملی اضافه شده اند، بهتر است یک مربی ایرانی توانمند در کنار سرمربی خارجی داشته باشیم و اختیارات بیشتری به او داده شود تا در مسائل فنی، تاکتیکی و شناخت بازیکن به سرمربی کمک کند.
حسینی افزود: بهتر است برخی از مربیان ایرانی که فعالیت باشگاهی ندارند و علاقه مستقیمی به انتخاب بازیکنان باشگاه خود ندارند در کنار سرمربی تیم ملی باشند تا اطلاعات دقیق تری از بازیکنان به او ارائه کنند. در کنار این گروه باید یک سرمربی خارجی درجه یک حتی بالاتر از پیاتزا انتخاب شود. البته جذب چنین مربی با توجه به شرایط فعلی ایران کار ساده ای نیست اما فدراسیون و هیئت باید همه جوانب را در نظر بگیرند.
وی در پاسخ به این سوال که چرا پیاتزا در سال دوم حضورش نتوانست نتایج مشابهی بگیرد، تصریح کرد: نباید همه تقصیرها را به گردن پیاتزا بیندازیم. باید شرایطی را هم در نظر بگیریم که تیم ملی در سال دوم با آن مواجه شد. آن سال با جنگ همراه بود، لیگ برتر نیمه فعال ماند و بازیکنان دیرتر از موعد مقرر تمرینات خود را آغاز کردند. شرایط برگزاری اردوها و آماده سازی تیم بسیار سخت بود و از نظر روحی و جسمی وضعیت خوبی نداشتیم.
پاسور سابق تیم ملی خاطرنشان کرد: در گذشته بیشتر بازیکنان در لیگ ایران بازی می کردند و در کنار هم بودند اما اکنون هر بازیکن در کشور و باشگاهی متفاوت است. برخی بازیکنان فقط دو یا سه روز یا حداقل یک هفته با تیم ملی تمرین می کنند و بعد به مسابقات می روند. بنابراین باید همه این شرایط را در ارزیابی عملکرد تیم ملی در نظر بگیریم.
حسینی با اشاره به تاثیر پیاتزا در تغییر نسل والیبال ایران گفت: او نسل جدیدی را به والیبال ایران معرفی کرد و بازیکنان جوانی را به تیم ملی آورد که برای هماهنگی و رسیدن به شرایط مطلوب در مسابقات بین المللی نیاز به زمان داشتند. به نظر من پیاتزا کار خودش را کرد و سعی کرد تفکر و فرهنگ جدیدی را به تیم ملی وارد کند و تغییراتی در ویژگی های فنی و رفتاری بازیکنان ایجاد کند.
وی ادامه داد: امروز می بینیم که برخی از بازیکنان ایرانی که در لیگ های خارجی حضور دارند، عملکرد خوبی از خود نشان می دهند، بازیکنانی مانند عرشیا به نژاد، اسفندیار، گلزاده و چند ملی پوش دیگر در تیم های خارجی خود خوب بازی می کنند و نباید از زحمات پیاتزا در این رشته غافل شد، او تمام تلاش خود را کرد و در والیبال ایران تاثیرگذار بود، اما نتوانست زمان بیشتری را در اختیار تیم ملی قرار دهد.
حسینی گفت: البته محدودیت زمانی پیاتزا از ابتدا مشخص بود. وقتی مربی با باشگاهی قرارداد می بندد طبیعی است که نمی تواند آن را رها کند و تمام وقت خود را صرف تیم ملی کند. فدراسیون از ابتدا می دانست که مسابقات باشگاهی چه زمانی برگزار می شود و باید در انتخاب سرمربی به این موضوع توجه می کرد.
وی تاکید کرد: متاسفانه در استقبال از مربیان خارجی خوب هستیم اما بدرقه نمی کنیم! پیاتزا تمام تلاشش را کرد و معتقدم تاثیر لازم را داشت. حال اگر تصمیم به پایان همکاری به دلیل محدودیت زمانی و مشغله کاری او گرفته شده است، این قابل درک است اما باید از ابتدا به فکر چنین شرایطی بودیم.
پاسور سابق تیم ملی درباره انتخاب سرمربی آینده والیبال ایران گفت: باید در انتخاب مربی جدید همه این مسائل را در نظر بگیریم تا دوباره با مشکلات قبلی مواجه نشویم. به نظر من در شرایط فعلی سرمربی ایرانی نمی تواند نیازهای تیم ملی را تامین کند. همانطور که در دوره ای که عطایی هدایت تیم را بر عهده داشت، با محدودیت هایی مواجه بودیم. بنابراین باید با بررسی دقیق شرایط یک سرمربی مناسب انتخاب کنیم تا دوباره زمان و فرصت را از دست ندهیم.





