اوقات فراغت؛ مسیری به سوی توانمندی‌ برای آینده

به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، اختصاص زمان هر چند کوتاه برای تفریح ​​و سرگرمی از دیرباز در زندگی امری مهم و ضروری بوده و با توسعه زندگی مدرن شهری در عصر امروز، داشتن اوقات فراغت هدفمند و داوطلبانه اهمیت بیشتری یافته است. به طور حتم منجر به ارتقای فردی و تمرین مهارت های اجتماعی خواهد شد و لذا آگاه سازی والدین در برنامه ریزی برای اوقات فراغت فرزندان تاثیر بسزایی خواهد داشت.

نوجوانی و جوانی در چرخه آموزشی اهمیت بسیار بیشتری دارد و نقش اوقات فراغت در این دوران در شکل گیری هویت، شخصیت، رشد مهارت و تمرین مهارت های فردی و اجتماعی بی بدیل است. در چند سال گذشته و با همه گیر شدن بیماری کرونا، بسیاری از نوجوانان جوانان اوقات فراغت خود را در خانه با بازی های رایانه ای، تلویزیون یا خواب می گذرانند و بیشتر نوجوانان درگیر کسالتافسردگی و انزوا و اهمیت اوقات فراغت و نیاز به در نظر گرفتن برنامه نویس Yeezy نحوه صحیح گذراندن آن از قبل مشخص شده بود.

بسیاری از مهارت‌های زندگی در لحظه‌ها تحت عنوان «زمان آزاد» شکل می‌گیرد و آینده‌ای را شکل می‌دهد که نور موفقیت در آن می‌درخشد، بسیاری از فعالیت‌های هدفمند در اوقات فراغت هویت نوجوان را ایجاد می‌کند و تمرینی مناسب برای شرایط سخت زندگی است. . سرسختی، مسئولیت پذیری، روحیه کار تیمی، صبر، دغدغه، خلاقیت و نوآوری از جمله مهارت هایی است که با تمرینات آسان در اوقات فراغت به دست می آید.

گذراندن اوقات فراغت با برنامه ریزی مناسب، علاوه بر آثار معنوی، اثرات جسمانی گذرا نیز به همراه دارد و فعالیت های مد نظر که مستلزم فعالیت بدنی است، انسان را از نظر جسمی قوی می کند و اعتماد به نفس او را تحت تأثیر قرار می دهد. به همین ترتیب با محمدتقی دوستانی، مؤسس و مدیر انجمن اوقات فراغت، مترجم و پژوهشگر حوزه اوقات فراغت و صنعت سرگرمی گفتگویی داشتیم که مشروح آن را در ادامه می خوانید:

به گزارش میهن تجارت: بهترین راه برای پرکردن اوقات فراغت دانش آموزان چیست؟ چگونه می توانند در اوقات فراغت تحصیلات بهتری داشته باشند؟

داستان: در پاسخ به این سوال باید با این مقدمه شروع کنم که ما در حوزه ادبیات اوقات فراغت تا حدودی کلیشه ای هستیم. انقیاد ما ادبیات و واژگان هستیم، مثلاً وقتی از عبارت «پر کردن اوقات فراغت دانش‌آموزان» صحبت می‌کنید، این عبارت به نظر من مشکل‌ساز است، زیرا دلالت بر دخالت مدرسه، خانواده یا هر فرد و نهاد اجتماعی دارد. نحوه تنظیم آن چیزها دانش آموز داوطلبانه می خواهد در اوقات فراغت با آنها برخورد کند، انگار که صحبت از پرکردن چاله است، در عین حال نوعی تحمیل و تصمیم بیرونی در اینجا برای فرد فرض می شود و از آنجایی که دانش آموز در جوانی است. سن، فرض بر این است که او خودش نمی تواند محتوای مورد نیاز برای اوقات فراغت خود را شناسایی کند و به آنها بپردازد، همچنین لازم است اشاره کنم که شاید راهنمایی بهتر برای خانواده، مدرسه و خود فرد در اوقات فراغتش این باشد که «تبدیل بطالت به فراغت»، به گونه ای که سعی کنیم از نوعی بلاتکلیفی و بی برنامگی پرهیز کنیم و در عوض با بسترسازی برای تحقق آنچه که خود فرد تمایل بیشتری به آن دارد، زمینه های مناسب تری برای آن فراهم کنیم. ظهور خلاقیت و شکوفایی استعدادهای او فراهم شود.

غالباً خانواده بدون توجه به مقتضیات دنیای جدید و ویژگی های نسل های پس از آن، سعی در تهیه نسخه های از پیش تعیین شده و غالباً بی اثر برای نوجوانان دارند و از این طریق فکر می کنند مسئولیتی را انجام داده اند و به نتیجه رسیده اند. نوعی آرامش ذهنی می یابد، اگرچه این گونه نسخه ها به عنوان نوعی کار رسمی و مورد نیاز از بیرون، در واقع مخرب اوقات فراغت نوجوانان است و نظام آموزشی نوین و موازی را بر نوجوانان تحمیل می کند، به این ترتیب با پیدایش تعدادی آموزش و کلاس های مهارتی، دانش آموز به چرخه آموزش رسمی و نیمه رسمی باز می گردد و اوقات فراغت را به شکلی بدیع تجربه نمی کند.

به گزارش میهن تجارت: نظر شما در مورد کلاس های متعدد و متنوع تابستانی برای غنی سازی اوقات فراغت که گاهی اوقات شامل ارتباط چشم به چشم والدین می شود چیست؟

داستان: اکثر والدینی که همچنان در اوقات فراغت خود به دنبال کلاس های آموزشی متعدد برای دانش آموزان خود هستند و با سایر والدین همسو هستند، خود دانش و اطلاعات کمتری دارند، بنابراین کمبود خود را در آموزش های متعدد برای فرزندان خود دنبال می کنند. گروهی از والدین معمولاً از نیازهای دنیای پیش رو بی خبرند و نمی دانند که بسیاری از موفقیت ها و مشاغل آینده ربطی به این کلاس ها و آموزش ها نخواهد داشت. همچنین از مهارت های اجتماعی کاملاً غافل هستند. آنها نمی دانند که فرزندشان به کلاس های اضافی ریاضی و فیزیک نیاز دارد. یا روباتیک، به روش هایی برای یادگیری مهارت های ارتباطی، توسعه اعتماد به نفس، درک انعطاف پذیری، کار گروهی با دوستان و ارتباط موثر با جامعه نیاز دارد.

به گزارش میهن تجارت: آیا برنامه ریزی و مدیریت اوقات فراغت قطعا در موفقیت افراد موثر است؟

داستان: تصویری که از یک نوجوان در ذهن خود ساخته ایم و تصور می کنیم که این تصویر نشان دهنده ایده آل یک نوجوان است، در واقع بیانگر انتظارات و تصورات ما از چنین فردی است، یک نوجوان یک ربات یا یک پیش از آن نیست. موجود طراحی شده، نوجوانی با آزادی عمل و معاشرت با همسالانش تعریف گسترده ای دارد و تنها از این طریق است که به فردی کارآمد و مؤثر در آینده خود و جامعه تبدیل می شود.

تعریف کلاس های متعدد به ویژه در تابستان همانطور که گفته شد بیشتر پاسخی است به نگرانی ما از عدم کارآمدی جوانان در جامعه آینده، گمان می رود هر چه تعداد کلاس های نوجوان بیشتر باشد و اسناد و مدارک و مستندات بیشتر شود. این دوره ها دراز می کنند و از این طریق رزومه او را سنگین تر می کنند، مطابق با نتیجه آن فرد موفق تری در آینده خواهد بود، اما تنها چیزی که در آینده برای اشتغال، موفقیت و کسب درآمد و ثروت نیاز است، کارآمدی و نداشتن مدارک زیاد با تاییدیه از مراکز آموزشی مختلف است.

امروزه دانش آموز اغلب آموزش های مورد نیاز خود را بدون نیاز به مربی رسمی از اینستاگرام و سایر بسترهای فضای مجازی فرا می گیرد، قبل از اینکه بخواهیم برنامه ریزی مهارتی و شرکت در کلاس های سنتی را برای او فراهم کنیم، البته همچنان دوره های مهارتی به خصوص اگر در با دانش و روش آموزش در دنیای امروز همگام شده و می تواند نوجوانان را تحت تاثیر قرار دهد و منجر به همراهی و لذت دانش آموز از فرآیند آموزش شود، می تواند کارایی مورد نیاز را در آینده به ارمغان آورد، عامل اصلی بیکاری نوجوانان بی انگیزگی است. بنابراین ایجاد انگیزه برای این گروه سنی با رعایت نکات لازم و بر اساس شرایط فردی حائز اهمیت است.

وقت آزاد؛  راهی به سوی توانمندسازی برای آینده

به گزارش میهن تجارت: اوقات فراغت چگونه می تواند به خانواده و نظام آموزشی برای رشد هر چه بهتر نوجوانان کمک کند؟

داستان: تصویر ذهنی اکثر خانواده ها از یک نوجوان خوب و ایده آل، در واقع یک نوجوان فاقد دیدگاه شخصی و تصمیمات جسورانه است، فردی با کارکردهای از پیش تعریف شده، بسیار آرام و منظم است که مانند ماشین کار می کند و از آزمایش و آزمایش خوشش نمی آید. خطا و تجربیات جدید کودکی که افکار و عقاید والدین خود را بازتولید می کند و همچنین امیدها و آرزوهای آنها را برآورده می کند.

روش تربیتی که عملاً در جهت یکسان نگاه کردن به همه دانش‌آموزان و نادیده گرفتن تفاوت‌ها و استعدادها حرکت می‌کند و زیربنای رشد استعدادهای فردی را نداشته باشد، قدرت و رویکردی برای رشد دانش‌آموزان نخواهد داشت. داشتن برنامه‌های مؤثر برای دانش‌آموزان در طول دوره آموزشی مهم است. برای ایجاد انگیزه و شکوفایی استعدادهای هر فرد باید مورد توجه قرار گیرد.

بنابراین اوقات فراغت فرصت ویژه ای است که در اختیار دانش آموزان و افراد جامعه قرار می گیرد تا بتوانند با توجه به درون و خودشناسی خود در جهت علایق خود قدم بردارند و خود را فردی متمایز با قابلیت های منحصر به فرد بشناسند. .

به گزارش میهن تجارت: نقش بازی و سرگرمی در اوقات فراغت دانش آموزان چیست؟

داستان: به یک نوجوان می گویند چرا مدام بازی می کنی؟ چرا کار مفیدی انجام نمی دهید؟ و گاهی خانواده بازی را کار مفیدی نمی دانند و فکر می کنند که آموزش و یادگیری در آن نیست و اتلاف وقت است!

بارها گفته ایم که بازی تنها بازی نیست. در دسته بازی، بسیاری از آموزش ها و یادگیری ها به روشی عمیق تر و موثرتر اتفاق می افتد. بازی تصویر زندگی است، در بازی زمینه دوستی، همکاری، معاشرت، تجارت، پیروزی و شکست برای فرد فراهم می شود و تجربیات مفیدی را به همراه دارد.

حتی در بازی‌های دیجیتالی که تصور می‌شود برای کودکان و نوجوانان مضر هستند، در حالی که تحقیقات نشان می‌دهد بازی‌های دیجیتالی که استانداردهای لازم را دارند در افزایش تمرکز، قدرت تصمیم‌گیری و حتی یادگیری بهتر ریاضیات موثر هستند، در مورد سایر بازی‌های نوظهور نیز چنین است. . در بین بازی های رومیزی، نقش آفرینی و مانند آن، به مراتب گسترده تر و چشمگیرتر خواهد بود، بنابراین برای بهره مندی از این نوع بازی ها، شناخت و شناخت این کارکردها ضروری است.

به گزارش میهن تجارت: چگونه می توان اثربخشی برنامه های اوقات فراغت را ارزیابی کرد؟

داستان: ارزیابی میزان اثربخشی در فعالیت‌های اوقات فراغت که تأثیر عمیقی بر ذهن، مهارت‌ها و رفتار شرکت‌کنندگان می‌گذارد بسیار پیچیده است و تأثیرات بسیاری از آن‌ها را نمی‌توان به هیچ وجه در کوتاه‌مدت اندازه‌گیری و ارزیابی کرد، مگر اینکه تصور کنیم که با چیزی شبیه آزمون و امتحان، موفقیت این برنامه ها را می سنجیم. مثلاً ابتدا در یک کارگاه نجاری، مهارتی را به فرد آموزش می دهیم و سپس در روزی دیگر همان مهارت را آزمایش و ارزیابی می کنیم. چنین فرآیندی نمونه ای از آموزش رسمی مؤسسه آموزشی است و برای برنامه های اوقات فراغت مناسب نیست.

خیلی از برنامه ها فقط جنبه تلنگری و زمینی دارند و همین که آن برنامه اجرا می شود کافی و عالی است، چون نوجوان را در آن موقعیت قرار داده ایم.

منبع : به گزارش میهن تجارت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *