به گزارش خبرگزاری به گزارش میهن تجارت، بر اساس ماده 34 قانون مذکور، در صورتی که بیمه شده برای دو یا چند کارفرما کار کند، هر یک از کارفرمایان موظفند سهم بیمه شده از حق بیمه را به نسبت مزد از دستمزد یا حقوق وی کسر کنند. یا حقوقی که می پردازند. سهم خود را به سازمان پرداخت کنند، بنابراین مبنای قانونی پرداخت حق بیمه این قانون است.
مثلاً فردی در کارگاهی کار می کند که میانگین حقوق دو سال اخیر با 30 سال سابقه کار معادل 20 میلیون تومان است، مستمری استحقاقی او نیز 20 میلیون تومان خواهد بود. 30 سال سابقه کار 20 میلیون تومان و علاوه بر کارگاه اول در کارگاه دوم به مدت دو سال با میانگین حقوق 10 میلیون تومان مبلغ 20 میلیون تومان کارگاه اول را به سازمان تامین اجتماعی پرداخت کرده است. و مستمری استحقاقی دومین کارگاهی که در آن دو سال سابقه کار با میانگین حقوق 10 میلیون تومان (مبلغ 666 هزار و 667 تومان) داشته و به این ترتیب مستمری استحقاقی فرد 20 میلیون و 666 هزار و 667 تومان تعیین می شود.
با توجه به اینکه دو سال در کارگاه دوم فقط یک نفر مشغول به کار بوده است، سازمان تامین اجتماعی میانگین 10 میلیون تومان حق بیمه افراد را با تقسیم بر 30 و ضرب در مدت زمان اشتغال فرد در کارگاه دوم، تقسیم می کند. عددی که با مستمری استحقاقی کارگاه اول محاسبه می شود. معادل 20 میلیون تومان است) و به عنوان مستمری عمومی پرداخت می کنیم.
یعنی تاثیر و پوشش بیمه ای هر کارگاه با توجه به مدت پرداخت حق بیمه و بر اساس ماده 77 قانون تامین اجتماعی در تعیین میزان مستمری افراد لحاظ می شود.
منبع : به گزارش میهن تجارت
