کامفورت ارو، رئیس و مدیر گروه بین المللی بحران در فارین پالیسی، نوشت: خاورمیانه با لحظه ای خطرناک روبروست. از زمان حمله حماس به اسرائیل در 7 اکتبر و اقدام نظامی وحشیانه تل آویو در غزه، منطقه در آستانه فروپاشی بوده است. با طولانی شدن جنگ غزه، احتمال وقوع جنگ منطقه ای افزایش می یابد. پس از ترور اسماعیل هنیه، رهبر شاخه سیاسی حماس، احتمالاً دور باطل خشونت پدیدار خواهد شد و ایران و متحدانش از جمله حزب الله لبنان، حوثی ها در یمن و شبه نظامیان مقاومت اسلامی در عراق و … سوریه در حال آماده شدن برای اقدام هستند. انتقام اسرائیل
به گزارش سرویس بین الملل «میهن تجارت»، در حالی که چشم انداز منطقه وخیم به نظر می رسد، تاریخ تنش های اخیر نشان می دهد که می توان از چرخه خطرناک تشدید تنش بین دشمنان دیرینه اجتناب کرد. 19 روز پر استرس در ماه آوریل نشان داد که چگونه می توان به چنین هدفی دست یافت. پس از حمله هوایی اسرائیل به بخش کنسولی سفارت ایران در دمشق که منجر به کشته شدن چند تن از فرماندهان ارشد سپاه قدس شد، تهران حمله مستقیم و بیسابقهای را علیه اسرائیل انجام داد.
در آن صورت، این واقعیت که شبکه متحدان غیردولتی ایران عمدتاً ماشه را میکشیدند و سامانههای پدافند هوایی اسرائیل در کنار آمریکا و دیگر کشورهای غربی و عربی توانستند میزان خسارت را کاهش دهند و اسرائیل را محدود کنند. به یک حمله محدود در داخل ایران جلوگیری کرد این یک فاجعه بود.
اما این بار تاریخ ممکن است تکرار نشود.
این بار، جنگ لفظی مقامات ایرانی و سخنان مکرر آنها به دیپلماتها نشان میدهد که انتقامجویی بزرگتر و احتمالاً مخربتر در جریان است که شامل حملات هماهنگ متحدان ایران میشود. تهران ممکن است از اقدام تلافی جویانه اسرائیل نگران باشد، اما به نظر می رسد آنها بیشتر نگران شکل گیری این تصور هستند که ایران در مقابل حمله اسرائیل منفعلانه رفتار کرده است.
دستگاه امنیتی ایران نگران این است که هر اقدامی به جز اقدام تلافی جویانه گسترده ممکن است سیگنالی ارسال کند که تهران آماده است به اسرائیل اجازه دهد مقامات ایرانی و رهبران نیروهای متحد خود را ترور کند. اسرائیل به نوبه خود تصریح کرده است که در صورت حمله ایران، اقدام متقابل دردناکی انجام خواهد داد و حتی ممکن است اقدام پیشگیرانه انجام دهد.
در تلاش برای محدود کردن اقدامات تلافی جویانه ایران و حزب الله، ایالات متحده و متحدانش یک استراتژی مدیریت ریسک سه جانبه را اتخاذ کرده اند: آتش بس فوری در غزه را دنبال کنید. ارسال تجهیزات دفاعی بیشتر به اسرائیل و تلاش از طریق کانالهای پشتیبان برای درخواست از ایران برای محدود کردن دامنه اقدامات تلافی جویانه خود.
با این حال، با وجود فشار مقامات ارشد امنیتی اسرائیل و ناامیدی واشنگتن، نتانیاهو همچنان آتش بس در غزه را که نقشی حیاتی در کاهش تنش های منطقه ای ایفا می کند، رد می کند. در مورد راهبرد سوم، به نظر می رسد ایران مصمم به انجام یک حمله گسترده است.
اگر تلاشهای آمریکا برای محدود کردن چرخه تنش با شکست مواجه شود، بدترین سناریوی ممکن احتمالاً شامل حملهای از سوی ایران خواهد بود که تلفات و خسارات گستردهای را در پی خواهد داشت و اسرائیل را مجبور میکند تا تهدیدات خود را برای حمله همه جانبه به لبنان انجام دهد. جبهه نبرد در یمن با حوثی ها را گسترش خواهد داد و به ساختار فرماندهی ایران یا سایت های مهم هسته ای این کشور حمله خواهد کرد. چنین اقدامی ممکن است تهران را به این نتیجه برساند که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد. حملات نیروهای نیابتی ایران به نیروهای آمریکایی در عراق و سوریه که پس از مدتی از سر گرفته شده است، ممکن است دوباره پای نیروهای آمریکایی را به درگیری های فعال در مقیاس وسیع باز کند. یعنی درگیری های محلی، حملات هدفمند دقیق و تبادل آتش در مناطق خارج از غزه به یک رویارویی گسترده تر و گسترده تر تبدیل خواهد شد. یک جنگ منطقه ای تمام عیار با اثرات مخرب بالقوه بر تجارت جهانی، تامین انرژی و تلفات انسانی بسیار بالا.
این سناریو هنوز قابل اجتناب است. اگرچه تلاش های ایالات متحده برای مهار خصومت ها در حال حاضر بی نتیجه است، اما این تلاش ها از این واقعیت سود می برد که نه واشنگتن و نه تهران به دنبال یک جنگ طولانی مدت نیستند. همچنین به نظر نمی رسد حزب الله خواهان جنگ همه جانبه با اسرائیل باشد.
اما برای موفقیت منطق تنش زدایی باید تقویت شود. در مرکز تنشهای منطقهای غزه، واشنگتن تلاش کرده است تا از طریق مجموعهای از تلاشهای دیپلماتیک این تنشها را مدیریت کند، اما واضح است که در غیاب آتشبس در غزه، منطقه همچنان در آستانه یک آتشبس کامل قرار خواهد گرفت. تضاد مقیاس دولت آمریکا اعلام کرده است که خواهان برقراری آتش بس در غزه است، اما هنوز قدرتمندترین کارت های خود را برای رسیدن به این هدف بازی نکرده است.
واشنگتن باید تمام تلاش خود را برای انعقاد توافق آتش بس و آزادی گروگان ها در غزه با همان شرایطی که قبلاً پیشنهاد شده بود و اسرائیل قبلاً با آن موافقت کرده بود، انجام دهد. طبیعتا این توافق زمانی می تواند موثر باشد که حماس پس از ترور هنیه و جایگزینی یحیی سنوار همچنان مایل به همکاری باشد، اما آمریکا باید با اعمال فشار جدی بر اسرائیل، کارآمدی این پیشنهاد را محک بزند.
برای این منظور، واشنگتن باید به صراحت اعلام کند که اگر نتانیاهو به مانع تراشی در مسیر دستیابی به توافق ادامه دهد، ارائه مهمات و سلاح های غیردفاعی به اسرائیل را متوقف خواهد کرد.
در عین حال، واشنگتن باید به حماس پیام دهد که شاید این آخرین فرصت آنها برای دستیابی به توافق فوری باشد. ایالات متحده همچنین باید از حمایت قوی شورای امنیت سازمان ملل متحد برای قطعنامه ای برخوردار شود که تعهد الزام آور همه بازیگران به احترام به آتش بس را تضمین کند، فراتر از قطعنامه آتش بس ژوئن که روسیه از آن خودداری کرد. .
اگر پیشرفتی در راستای آتش بس غزه حاصل شود، واشنگتن ممکن است بی سر و صدا تلاش های موازی را برای کاهش تنش ها در منطقه که از حمله 7 اکتبر توسط حماس شعله ور شده است، تشویق کند.
برخی از بازیگران منطقه پیش از این اشاره کرده اند که در صورت دستیابی به آتش بس در غزه، از درگیری خارج خواهند شد. اما بزرگترین مانع در این مسیر، سیاست داخلی آمریکاست. فشار واقعی بر اسرائیل مستلزم تحمیل هزینه های سیاسی بر دولت بایدن (و همچنین کامالا هریس نامزد دموکرات) چند روز قبل از کنوانسیون ملی دموکرات ها و میهن تجارتات ریاست جمهوری نوامبر است.
اما باید توجه داشت که یک جنگ منطقهای گستردهتر ممکن است برای رئیسجمهوری که با وعده پایان دادن به جنگهای بیپایان به قدرت رسید، بسیار پرهزینهتر باشد و میراث سیاست خارجی او نحوه رویارویی او با این لحظه خطرناک است. منطقه خاورمیانه و جهان. قضاوت شود
