به گزارش میهن تجارت، کاروان المپیک ایران با کسب 12 مدال رنگارنگ (سه طلا، 6 نقره و سه برنز) در رده بیست و یکم قرار گرفت، جایگاهی که از نظر کارشناسان می توانست بهتر باشد. کارشناسان معتقدند اگر ورزشکاران حرفه ای با تمرکز بیشتر به تمرینات خود ادامه دهند و از فعالیت های غیرورزشی دوری کنند، نه تنها سهمیه بیشتری برای المپیک بعدی کسب خواهند کرد، بلکه می توانند افتخارات بیشتری را برای کشور عزیزمان به ارمغان بیاورند.
سال ها از آخرین طلای تکواندوی ایران در المپیک می گذرد. آخرین مدالی که هادی سای در سال 2008 در پکن کسب کرد. پس از آن ایران موفق به کسب مدال طلای دیگری در این رشته نشد و حتی گاهی نتایج مطلوبی در این میدان بزرگ کسب نمی شد.
کسب چهار مدال طلا برای تکواندو غیرممکن نبود
فریبرز عسکری سرمربی سابق تیم ملی تکواندو به خبرنگار ایمنا با اشاره به عملکرد تیم ملی در المپیک پاریس گفت: با توجه به نتایج شایسته ای که تکواندوکاران در مراحل قبلی کسب کرده بودند از جمله طلای جهانی ناهید کیانی و طلای مهران در فینال گرندپری، نتایج به دست آمده است. المپیک پاریس به خانواده تکواندو نشان داد که هر چهار شرکت کننده شایستگی کسب مدال را دارند.
وی افزود: هر چهار تکواندوکار ایران شایسته مدال طلا بودند، هرچند با توجه به عملکرد خوب بچه ها کسب چهار مدال طلا غیرممکن نبود اما به نظرم بهتر است به جای رویاپردازی از نتایج لذت ببریم.
این کارشناس تکواندو می افزاید: بدون شک اگر ورزشکاری از نظر فنی، بدنی و روحی آماده باشد می تواند مدال المپیک را کسب کند. در تمامی مسابقات نمایندگان کشورمان با حداکثر تلاش خود برای موفقیت جنگیدند.
عسگری تاکید می کند: آمادگی جسمانی و روحی از مدت ها قبل از بازی های المپیک شروع می شود. همیشه در اردوها در خصوص بحث جسمانی تلاش شده است اما بحث روانی که فاکتور بسیار مهمی است متاسفانه خیلی جدی گرفته نشد البته در این دوره با حضور روانشناس در کنار تیم ها مشخص بود که به این موضوع توجه شده است که امیدوارم در آینده با جدیت بیشتری به آن توجه شود.
بررسی وضعیت تکواندو در ایران نیازمند نظرات و دیدگاه های بسیاری از سوی افراد مختلف در این زمینه است. در ادامه جلال خدامی مربی تیم ملی جوانان با تحلیل های دقیق تر و از زاویه ای دیگر به بررسی عملکرد و شرایط تکواندوی ایران می پردازد.
جلال خدامی مربی تیم ملی تکواندو نوجوانان او همچنین با تحلیل های دقیق تر و از زاویه ای دیگر به بررسی عملکرد و شرایط تکواندو ایران می پردازد. وی در این خصوص به خبرنگار ایمنا می گوید: تبریک به تیم ملی بزرگسالان و ورزشکاران شرکت کننده در المپیک. امیدوارم این موفقیت ها در المپیک باشد ۲۰۲۸ ممکن است لس آنجلس ادامه یابد. تکواندوی ایران این پتانسیل را دارد که در دوره بعد با سهمیه ای بیشتر پا به این رشته بگذارد و مدال های زیباتر و بیشتری کسب کند.
وی می افزاید: در این رشته چهار ورزشکار داشتیم و چهار مدال کسب کردیم. فکر نمی کنم هیچ فدراسیونی در تاریخ تکواندو با چهار ورزشکار به چهار مدال برسد. این یک عملکرد فوق العاده در تاریخ تکواندو و ورزش ایران است.
مربی تیم ملی تکواندو نوجوانان تصریح می کند: زحمات زیادی برای این تیم کشیده شد و قطعا یک «کار تیمی» قوی باعث شد ورزشکاران ایرانی بتوانند به این موفقیت دست یابند.
خدامی درباره استقبال مردم از این موفقیت ها می گوید: من به شخصه بازخوردهای خوبی از مردم دریافت کرده ام. پس از این موفقیت ها، شور و شوق خاصی در بین مردم گسترش یافته است. برخی از افرادی که تکواندو را کنار گذاشتند اکنون به دنبال از سرگیری فعالیت در این رشته هستند.
وی افزود: در رشته های انفرادی مانند تکواندو و کشتی که در المپیک مدال می گیرند هر چقدر هم سرمایه گذاری شود باز هم کافی نیست. با سوق دادن جوانان به سمت ورزش می توان آنها را از خطرات و تهدیدات اجتماعی دور نگه داشت.
جلال خدامی مربی تیم ملی تکواندو نوجوانان عنوان می کند: اگر ورزشکاران از نظر روحی، روانی و مالی حمایت شوند، خانواده ها تمایل بیشتری به تشویق فرزندان خود به ورزش خواهند داشت. با توجه به اینکه ما چندین سال نتوانستیم در المپیک قهرمان شویم، خانواده ها از رشته ما دلسرد شدند. اما خوشبختانه با مدیریت خوب و هدف گذاری مناسب توانستیم خانواده ها و جوانان را دوباره به تکواندو جذب کنیم.
به گزارش ایمنا، در مجموع موفقیت های اخیر تکواندو ایران در المپیک نشان از تلاش همه جانبه و کار تیمی قوی دارد که نه تنها باعث افتخار کشور شد، بلکه انگیزه و امید بیشتری را در جامعه برای ادامه و گسترش این ورزش ایجاد کرد. اگرچه هنوز جای پیشرفت و رشد وجود دارد، اما با سرمایه گذاری مستمر و توجه بیشتر به آمادگی روحی و جسمی ورزشکاران می توان به موفقیت های بیشتر در المپیک آینده و تقویت جایگاه ایران در سطح جهانی امیدوار بود.
از سوی دیگر افزایش تعامل بین فدراسیون ها، مربیان و روانشناسان ورزشی می تواند نقش حیاتی در ارتقای سطح آمادگی ورزشکاران داشته باشد. توجه به جنبه های روانی و عاطفی ورزشکاران در کنار حمایت های مالی و امکانات مناسب می تواند مسیر موفقیت های آینده را هموارتر کند. با این نگرش نه تنها ورزشکاران با انگیزه بیشتری به تمرینات خود ادامه می دهند، بلکه جوانان و خانواده ها نیز با اعتماد به نفس بیشتری به این مسیر خواهند پیوست و در نتیجه آینده روشن تری برای ورزش کشور رقم خواهد خورد.
