آینده بازار سهام در دوران مذاکرات و پس از آن – میهن تجارت

آینده بازار سهام در دوران مذاکرات و پس از آن

در روز دوم معاملات هفته ، بازار سرمایه بیش از 6000 واحد در این شاخص و حدود 5000 واحد در همان شاخص افزایش یافته است.

در روز دوم معاملات هفته ، بازار سرمایه بیش از 6000 واحد در این شاخص و حدود 6000 واحد در همان شاخص افزایش یافته است.

یکی از سؤالات سرمایه گذاران این است که بازار سهام تا چه اندازه می تواند تأثیر توافق نامه را بر قیمت خود در نظر بگیرد و اگر مذاکرات به نتیجه مثبتی برسد ، آیا رشد سهام سهام متوقف خواهد شد یا ادامه خواهد یافت؟ کارشناسان در مورد سناریوهای مورد نظر در حین پست های پست و پس از تعقیب بحث کردند.

مطلوب ترین سناریو در دوره

علی عباسیان ، کارشناس بازار سرمایه ، گفت: “در طول توافق نامه کارگزاری ، اولین نکته ای که باید به آن توجه داشته باشید بازار سهام بسیار مطلوب نبود.” در نگاه اول ، این وضعیت ممکن است نشانه عدم تأثیر تحریم ها در بازار سرمایه باشد ، اما معاینه تحلیلی دقیق تر و عمیق تر را نشان می دهد. سایر عوامل اقتصادی و سیاسی منعکس کننده تأثیر تحریم ها قبل از بازار سرمایه بودند. در سالهای 1 و 2 ، بازار سرمایه شاهد رشد چشمگیری بود که با این شاخص به شدت سقوط کرد و وارد رکود اقتصادی شد. این دوره ها همزمان با دو رویداد مهم سیاست خارجی در کشور بود: اول ، تحریم سال و دوم بانک مرکزی ایران ، خروج ایالات متحده از توافق هسته ای (BRJAM) توسط دونالد ترامپ در سال. سوالی که مطرح می شود این است که چگونه چنین رویدادهایی بر بازار سرمایه کشور تأثیر می گذارد؟

با افزایش ریسک سرمایه گذاری در بخش واقعی اقتصاد ، تمایل فعالان اقتصادی برای سرمایه گذاری در این بخش کاهش می یابد و منجر به نقدینگی نسبت به بازارهای مالی از جمله بازار سرمایه ، بازار ارز ، طلا و مسکن می شود. این پدیده در ادبیات اقتصادی به عنوان “تأمین مالی اقتصاد” شناخته می شود. یعنی انگیزه سرمایه گذاری در بخش مالی بیش از بخش واقعی اقتصاد است. در سالهای 1 و 2 ، جریان پول نقد به دلیل تحریم ها و افزایش خطر فروش و تسویه حساب شرکتهای دارای سرمایه گذاری به بازار سرمایه منتقل شد.

از آنجا که نرخ بهره بانک در این دوره ها پایین بود ، جذابیت بازار سرمایه بیشتر از شبکه بانکی بود و منجر به سرمایه زیادی به بازار سهام می شد. این ورود سرمایه منجر به رشد چشمگیر شاخص بورس سهام شد ، اما بیشتر مبتنی بر هیجان و انتظارات تورمی بود ، نه افزایش واقعی سودآوری شرکت ها ، در نتیجه ، پس از مدتی با ترکیدن حباب قیمت ، بازار راکد بود. به عبارت دیگر ، بازار سرمایه قبل از این رویداد تأثیر مثبتی بر قیمت ها داشت. اما وضعیت فعلی با زمان اجرای متفاوت است. بازار سرمایه فعلی در بازارهای موازی مانند ارز ، طلا و مسکن عقب مانده است.

با کاهش احتمالی خطر درگیری نظامی و احتمال توافق ، می توان انتظار داشت که این عوامل به طور کلی بر بازار تأثیر بگذارد. اگرچه نمی توان تعیین کرد که کدام عامل بیشترین سهم را دارد ، اما انتظار می رود که شرکت های با محوریت در صورت دستیابی به قراردادهای جدید ، رشد تدریجی اما پایدار را تجربه کنند. چنین رشد مبتنی بر بهبود واقعی سودآوری شرکت ها بادوام است و برخلاف رشد عاطفی ، وارد حباب قیمت نمی شود. این سناریو مطلوب ترین راه برای تقویت بازار سرمایه است. در مقابل ، اگر رشد بازار فقط به دلیل تبلیغات ، جو روانی یا تصمیمات عاطفی باشد ، احتمال ورود مجدد بازار به چرخه حباب مثبت و منفی افزایش می یابد. این نیز در سالهای گذشته دیده شده است.

منبع: دنیای اقتصاد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیشنهادات سردبیر:

تبلیغات متنی