سرنوشت پاریسی ژرمن پس از قهرمانی ؛ صاحبان قطری کنار؟

پیروزی پیروزی پنج روزه مقابل اینتر در طول شب تنها ورود پاریسی به سطح اول فوتبال نبود. در عوض ، این افق های جدید را در مقابل باشگاه باز کرد. (آنها طی یک دهه گذشته پول زیادی را خرج کرده اند و با وجود چند پیروزی مهم ، قبل از پیروزی در این جام عالی ، هنوز هم به دنبال یک تیم طبقه دوم بود.)

هنگامی که صندوق ورزشی قطر (QSI) این باشگاه را در سال 6 خریداری کرد و ناصر الخالیفی هزینه های سنگین را آغاز کرد ، دیدگاه مشترک جامعه فوتبال این بود که ترکیبی از تبلیغات و قدرت نرم برای بهبود چهره بین المللی جام جهانی است. آن جام جهانی برگزار شد و گذشت. سپس تمرکز این بود که این پروژه می تواند موفق و برنده بزرگترین جام فوتبال شود. اکنون این مأموریت به پایان رسیده است. بنابراین مرحله بعدی چیست؟ آیا قطری ها سرمایه گذاری را افزایش می دهند یا پروژه کاملاً خارج از پروژه است؟

قبل از پرداختن به این سؤال ، باید درک کنیم که چگونه QSI از منظر فوتبال بر پاریس تأثیر گذاشته است.

شهر چراغ ها ، گهواره فوتبال در رویاهای فرانسوی

ما قصد نداریم به شهر Nors بی احترامی کنیم ، اما برای مدت طولانی ، پاریس در این ورزش زیاد از پایتخت های سنتی فوتبال نبود. درست است که فیفا در پاریس تأسیس شد و گل معروف خود را در فیلم “فرار به پیروزی” در شهر به ثمر رساند. اما واقعیت این است که فیفا در سال 6 شکل گرفت و به سرعت به زوریخ منتقل شد (که یک مرکز مهم برای فوتبال نیست) و گل معروف گل واقعاً اتفاق نیفتاد زیرا این فقط بخشی از داستان فیلم بود.

واقعیت این است که فرانسه فقط یک قهرمان دیگر اروپا داشت. (فراموش نکنیم که مارسی به دلیل تبانی داخلی ، لغو شده و در رده پایین قرار گرفته است.) در سطح ملی ، فرانسه فقط یک جام اروپا دیگر دارد. باشگاه پاریس در فصل 4-5 جام اروپا را به دست آورد. این بدان معنی است که آنها قبل از پیروزی در لیگ قهرمانان اروپا با تیم هایی مانند Dynamo Tbilisi ، Makhshan و Magdburg مقایسه شدند.

فرانسه هرگز به اندازه وزن فوتبال خود در سطح باشگاه ظاهر نشده است ، و در فرانسه ، پاریس نتوانسته است همانطور که باید و شاید. درست است که پاریسی ژرمن بیشترین مسابقات داخلی (5 بار) را دارد ، اما قبل از اینکه این باشگاه توسط صندوق ورزش قطر در سال 2 خریداری شود ، این شهر تنها سه لیگ داشت. دو فنجان برای پاری سن ژرمن (در فصول 1-5 و 2-5) و یک بار با مسابقه پاریس در فصل 1-5. البته نباید از این امر غافل شد که قدرتهای سنتی فرانسوی در جنوب و غرب کشور بودند. (مارسی ، موناکو و لئون در جنوب ، بوردو و نانت در غرب)

تغییری که لیگ قهرمانان را به پاریس آورد

بدیهی است که خرید پاری سنت -گرمین توسط QSI (سرمایه گذاری ورزشی قطر) یک عامل مهم بود ، اما این تنها عامل نبود. درست است که آنها پول زیادی را به این باشگاه تزریق کردند (بارها و بارها قوانین “بازی مالی مالی” (FFP) را نقض کردند و مجبور شدند با نهاد کنترل مالی باشگاه یوفا موافقت کنند) ، اما این باشگاه منبع بزرگی از استعدادهای جوان را در اطراف خود به ارث برد. در حقیقت ، پاریس به خودی خود به یک خط تولید بی پایان از استعدادهای فوتبال تبدیل شده بود ، هرچند که پاریس سنت -گرمین را به این نتیجه رساند که این موضوع چیست.

قبل از اینکه پاریسی ها تصمیم بگیرند به استعدادهای جوان اعتماد کنند (بسیاری از آنها در منطقه پاریس بزرگ شده اند) ، آنها مسیری متفاوت را طی کرده بودند. خرید ستاره های آماده و گران قیمت مانند زلاتان ابراهیموویچ ، نیمار و لیونل مسی ، به امید ایجاد نام عالی از نامهای بزرگ که در زمین و تجارت موفق خواهد بود.

در بخش تجارت ، این استراتژی پاسخ داد ؛ البته این موفقیت به دلیل حضور ستاره ها یا عملکرد تیم تجاری هوشمند این باشگاه بود. درآمد پاریسی ژرمن به بیش از 5 میلیون یورو (5 میلیون دلار) رسید. البته بخش قابل توجهی از این میزان قراردادهای مشکوک با شرکت های قطری با مبالغ زیاد و حیرت انگیز سه بار توسط یوفا مورد بررسی قرار گرفت (موضوعی مشابه آنچه که باشگاه منچسترسیتی در لیگ برتر با آن روبرو است).

باشگاه فارسی اکنون به یک برند معتبر جهانی تبدیل شده است. تعداد پیراهن های سراسر جهان توسط افرادی پوشانده شده است که حتی نمی دانند “پارک شاهزاده خانم” چیست و اکنون این برند تقریباً در همه جا است. (به خصوص در بین جوانان شیک.)

خرج شد اما کار نکرد

در زمین بازی ، موفقیت متناسب با هزینه ها نبود. اگر مبلغ هنگفتی را صرف کنیم ، کارآیی کافی وجود نداشت. در طی پنج فصل گذشته ، ضررهای پاریس به حدود 1 میلیارد دلار رسید (البته همه گیر کاوید نیز درگیر بود). این رقم بالاتر از هر باشگاه دیگر بود. با این حال ، این باخت به شدت در فصل گذشته (5 میلیون یورو یا حدود 5 میلیون دلار ، که مدیریت می شود) کاهش یافت و حتی ممکن است امسال به رئیس باشگاه برسد.

بخشی از این تغییر نتیجه نوسازی تیم با فروش بازیکنان با کیفیت بالا بود. بخش دیگری از طریق مدیریت بهتر بازار انتقال و استفاده از مزایای حسابداری مانند استهلاک (یعنی تقسیم هزینه خرید بازیکن در طول قرارداد وی برای کاهش تأثیر سالانه بر تراز مالی). علاوه بر این ، تکیه بر جوانان نیز یک عامل مهم بود. از آنجا که خریدهای جوان گران قیمت معمولاً دستمزد کمتری نسبت به ستاره های بزرگ و قدیمی تر دارند.

قبل از فینال لیگ قهرمانان اروپا ، ناصر الخالیفی این رویکرد با گرایش جوانان را به عنوان بخشی از پروژه معرفی کرد. اما سؤال این است که آیا پروژه ای که مالک قطری در مورد آن صحبت می کرد ، قبل از توافق سال با یوفا (برای نقض قوانین FFP) شکل گرفته است یا بعد از اینکه باشگاه پاریسی مجبور شد از جریمه شدن آن جلوگیری کند. نکته ای که مهم نیست این است که وضعیت مالی این باشگاه به طور ناگهانی بهتر شد. (قهرمانی لیگ قهرمانان بدون پرداخت دستمزد سنگین مباحث این خیلی کمک کرد ، دقیقاً همانطور که اعضای تیم جوان به کنترل هزینه ها کمک می کنند)

خانه در پاریس پاسخ داد ، و اکنون آنها با یک بازیکن جوان و آینده در پشت بام قاره سبز ایستادند. نقش لوئیز انریکه در این داستان را نمی توان نادیده گرفت. مربی اسپانیایی با رکورد درخشان خود خطر خطرناک را به همراه داشت و بهترین کار را کرد. چه چیزی جذاب تر از نقره لیگ قهرمانان اروپا است؟

پاریس ژرمن اکنون یک برند جهانی است

آنها برند جهانی را ساختند ، بیشترین افتخار ممکن را کسب کردند (قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا) ، این باشگاه را به سمت پایداری مالی سوق داد و حتی به پاریس کمک کرد تا به یک شهر واقعی فوتبال تبدیل شود. (اثبات این امر را می توان دید که ثروتمندترین مرد فرانسه ، برنارد آرنو به همراه ردبول ، در یک باشگاه دیگر در پاریس ، پاریس FC سرمایه گذاری کرده است ، تیمی که امسال به لیگ یک پیشرفت کرده است. جالب تر اینکه ، این دو تیم فقط حدود 2 متر از هم فاصله دارند. اینها دستاوردهای بسیار مهمی هستند.

با توجه به همه اینها ، آیا قطر و QSI می توانند تصمیم بگیرند “پروژه را ترک کنند؟” آنها با اطمینان می توانند بگویند که پاریسی ها به یک غول فوتبال تبدیل شده اند. تیمی که حتی بدون آنها می تواند جای خود را حفظ کند و حتی ممکن است با مدیریت هوشمندانه به ثبات مالی برسد. حتی ممکن است سودآور باشد ، اگر لیگ فرانسه بتواند قراردادهای پخش تلویزیونی خود را ترتیب دهد یا پروژه سوپر لیگ را مجدداً معرفی کند. شما باید ببینید چه اتفاقی می افتد. نای الخالیفی او می خواهد بماند. اما این که آیا تصمیم گیرندگان در دوحه نظر یکسانی دارند یا ترجیح می دهند در جای دیگر توجه خود را متمرکز کنند ، ممکن است یک داستان متفاوت باشد.