رکود بی‌سابقه در بازار تکمیل ساختمان

به گزارش Business News ، بازده بازار ساخت و ساز در کشور ، که “تکمیل ساختمانها در حال ساخت” یا مرحله نهایی ساخت و ساز است ، از سال 2 با شدیدترین رکود اقتصادی روبرو شده است. تحقیقات دنیای اقتصاد با استناد به آمار رسمی از بازار اخیراً منتشر شده ، نشان می دهد که حجم سرمایه گذاری به ساختمانهای “کامل” در نیمه اول 5 ٪ کاهش یافته است که این بالاترین در مقایسه با 5 سال قبل است. آنچه منجر به این رکود بزرگ در عرضه مسکن به بازار مصرفی شده است ، روند منفی سرمایه گذاری واقعی برای “شروع” پروژه های ساختمانی است. در اوایل دهه 1980 ، سرمایه گذاری ساخت و ساز برای شروع ساخت و ساز – تعریف پروژه جدید ساخت و ساز – 5 ٪ در سال کاهش یافته است. اگرچه در این دوره ، پروژه های دولتی شوک های مثبتی در سرمایه گذاری ایجاد کرده اند ، اما “جهش قیمت مسکن دومینو و قدرت خانگی” به همراه “افزایش تاریخی تورم تولید” سرانجام عرضه مسکن را تضعیف می کند. چشم انداز این بازار تحت تأثیر متغیرهای رکود قدیمی و یک متغیر جدید قرار دارد.

با توجه به داده های جدید مرکز داده ، سرمایه گذاری در مرحله نهایی ساخت و ساز ، یعنی تکمیل ساختمانهای در دست ساخت ، در ترم اول 1403 با “انجماد عالی” روبرو شده است. گزارش های مربوط به فرآیند سرمایه گذاری ساخت و ساز در شهرها نشان می دهد که نیمه اول سال گذشته ، سرمایه گذاری واقعی برای تکمیل ساختمانها 32 ٪ کاهش یافته است. این کمترین نرخ رشد منفی از 96 به بعد است.

مطالعات مربوط به کلاسهای سرمایه گذاری در بخش ساختمان ، از جمله “شروع ساخت و ساز” ، “ساختمانهای ناتمام” و همچنین “ساخت ساختمان” نشان می دهد ، روند تکمیل مرحله نهایی فعالیت های ساختمانی است که تولید بازار ساخت و ساز و البته بازار عرضه مسکن است. هرگونه افزایش سرمایه گذاری واقعی برای تکمیل پروژه ها ، جریان عرضه به بازار مسکن و تجارت را تقویت می کند و انجماد آن (رشد منفی منفی) باعث کاهش حجم ساختمانهای بازار جدید در کوتاه مدت و میان مدت می شود.

سرمایه گذاری واقعی برای تکمیل ساختمانهای کشور ، نه تنها سال گذشته ، “کاهش 7 ساله” را انجام داده است که از سال 1400 منفی بوده است. در این دوره ، متوسط رشد سرمایه گذاری واقعی برای تکمیل 14 ٪ بود.

در بازار تجارت املاک ، تأثیر این رشد منفی را می توان “سهم کم پرونده های فروش برای واحدهای جدید مسکن” دانست. آخرین آمار رسمی در مورد معاملات قطعی مسکن در تهران در نیمه اول سال گذشته نشان داد که “سهم واحدهای تجدید پذیر و جدید” از کل فروش از نزدیک به 60 ٪ از سالهای قبل از “جهش قیمت” پایین تر شده است ، قبل از سال 97 ، در ماه های اخیر ، هنگامی که رو به پایین در خرید آپارتمان است ، احتمالاً از نظر هزینه های آپارتمان ، از قبل از آن استفاده نشده است ، گرچه از نظر هزینه های آپارتمانی ، از قبل ، از نظر هزینه های رسمی از قبل ، از قبل ، از نظر هزینه های آپارتمان ، از قبل ، از نظر هزینه های آپارتمان ، از قبل از آن گذشته است که از نظر هزینه های آپارتمانی ، از قبل ، از نظر هزینه ای از آپارتمان های آپارتمان آزاد شده است ، گرچه از قبل از آن ، از نظر هزینه های آپارتمان ، از قبل از آن گذشته است ، اگرچه از نظر هزینه های آپارتمان ، از قبل از آن ، از قبل از آنکه از نظر هزینه های آپارتمان آزاد شده باشد ، گرچه از قبل از این آپارتمان آزاد شده است. در همان سطح

رکود دهه 90

منبع “سقوط بزرگ سرمایه گذاری واقعی در فرآیند ساخت و عرضه به بازار مصرف” باید در سالهای اولیه و در مراحل اولیه سرمایه گذاری ساخت و ساز جستجو شود. 70 سرمایه گذاری واقعی برای ساخت “شروع” در کشور 3 ٪ در سال کاهش یافته است. با این حال ، در بعضی از سالها ، تحت تأثیر مسکن دولتی ، رشد واقعی سرمایه گذاری برای شروع ساخت و ساز مثبت بوده است ، از جمله سال 91 با 11.5 ٪. اما روند همیشه رو به پایین بود. به طوری که در بیشتر سالها به دلیل “تأثیر منفی جهش قیمت مسکن در خرید و رکود فروش” ، تولید کنندگان به تدریج سرمایه گذاری را متوقف کردند. سالهای 94 و 95 ، رکود مسکن ناشی از 47 ٪ و 37 ٪ پرش به قیمت آپارتمان در سالهای 91 و 92 منجر به سرمایه گذاری 16 ٪ در سال از نظر رشد واقعی شد.

در طی سالهای 1400 و 1401 ، به دنبال 60 ٪ پرش قیمت مسکن از 97 به 99 ، این مرحله اولیه ساخت و ساز ، سرمایه گذاری واقعی برای شروع ساخت و ساز ، به ترتیب 37 ٪ و 10 ٪ کاهش یافت.

کاهش یا تغییرات سرمایه گذاری افزایشی برای شروع ساختمان ، تحت شرایط عادی بازار مسکن ، پس از 1.5 تا 2 سال ، “تکمیل و تهیه یک ساختمان تازه تجدید شده به بازار مصرف” را تحت تأثیر قرار می دهد. با رکود تاریخی در بخش مسکن و ساخت و ساز ، در سالهای اخیر ، تأثیر دومینو کاهش سریال در حجم سرمایه ورودی به ساخت و ساز ، بازده بازار ساخت و ساز به بازار مصرف اکنون کاهش بزرگی را کاهش داده است. با این حال ، بخشی از سرمایه ساخت و ساز نیز در وسط این سالها باقی مانده است که در صورت بهبود شرایط می تواند تکمیل شود. در نیمه اول سال گذشته ، حجم سرمایه گذاری واقعی در ساختمانهای ناتمام و نیمی از آغوش افزایش یافته است. در سال 1402 ، این شاخص نیز 8 ٪ افزایش یافته است. این بدان معناست که برخی از تولید کنندگان قبلاً پروژه هایی را که از قبل آغاز شده اند ، ارائه داده اند یا قادر به تکمیل نیستند.

تولید کنندگان توانایی پیشبرد پروژه هایی را که در مواجهه با رکود فروش از یک سو و روند افزایش تورم در تولید آغاز کرده اند ، از دست می دهند. نتیجه این است که برخی از پایتخت ها در وسط جاده قرار دارند. ارقام رشد واقعی سرمایه گذاری از نظر رشد اسمی سرمایه گذاری و تورم تولید ساختمان محاسبه می شود. نیمه اول سال گذشته حدود 30 درصد تورم ساخت و ساز بود که دو برابر روند تاریخی آن است. قبل از عصر قیمت ها ، تورم تولید بین 10 تا 15 درصد نوسان داشت.

دهه “مثبت” بخش مسکن و ساختمان

هم در دهه 1990 و هم در دهه 1990 ، روند سرمایه گذاری واقعی در شروع پروژه های ساختمانی کاهش یافته است. با این حال ، در دهه 1980 ، وضعیت ساخت و ساز مثبت بود و میانگین رشد سالانه سرمایه گذاری در ساخت و ساز. سرمایه گذاری واقعی در شروع ساخت و ساز در طی این دهه 27 ٪ در هر سال افزایش می یابد. از طرف دیگر ، روند تکمیل ساختمان و سرمایه گذاری برای این مرحله از ساخت و ساز نیز از نظر وضعیت خوبی بوده است. در آن دهه ، سرمایه گذاری واقعی برای تکمیل تکمیل سالانه افزایش سالانه.

شرایط بازار مسکن از نظر تورم تولید ، رشد قیمت فروش و همچنین ظرفیت اقتصادی خانوارها برای خرید بهتر بود. اما در دهه 1990 و به ویژه در نیمه دوم ، سوابق تورم منجر به تقاضای مصرف از بازار مسکن و سپس رکود اقتصادی در معاملات و ساخت و ساز شد. بنابراین ، طبیعی است که سرمایه گذاری در ساخت و ساز از این دو دهه تحت تأثیر قرار گیرد.

چشم انداز تولید مسکن در دو سناریو

نیمه اول 1403 سرمایه گذاری واقعی برای شروع ساخت 19 ٪ افزایش یافت. این صعود ، با توجه به رشد مثبت 1402 ، ممکن است باعث شود که “ساخت و ساز خارج از رکود اقتصادی باشد”. اما به نظر می رسد رشد مثبت مربوط به “شروع پروژه های ملی مسکن” در ابتدای سال گذشته است.

بنابراین ، آخرین تصویر از سرمایه گذاری در ساخت و ساز در کشور و برای نیمه اول سال گذشته شرایط موجود در زمینه “شروع” و در مرحله “تکمیل پروژه” را نشان نمی دهد ، که نشانگر رکود اقتصادی و شرایط نامناسب سرمایه گذاران است. در این فضا ، برای پیش بینی آینده این بازار ، لازم است متغیرهای قدیمی و جدید مؤثر بر نبض سرمایه گذاری ساخت و ساز را شناسایی کنیم. تورم تولید مسکن یکی از رکودهای بازار ساخت و ساز در سالهای اخیر بوده است که هنوز هم فعال است. این اعداد که باعث کاهش تولید کارخانه های انرژی در تولید مصالح ساختمانی شده اند ، هنوز هم این تأثیر را دارند. فقدان قدرت خرید مسکن نیز در همان گروه از متغیرهای راکد طبقه بندی می شود. شرایط خانگی برای خرید خانه از سال گذشته دشوارتر شده است.

تاکنون نتیجه این دو نیرو می تواند ادامه روند گذشته در نبض سرمایه گذاری ساخت و ساز باشد. با این حال ، عزیمت کارگاه های ساخت و ساز مهاجران ممکن است سهم نیروی انسانی در آینده را در آینده افزایش دهد. این سناریو ، خارج شدن از رکود اقتصادی را دشوار می کند. خطر تنش نظامی و عدم اطمینان در مورد آینده آن تأثیر دیگری بر روند سرمایه گذاری در ساخت و ساز به دلیل جنس این دارایی دارد.

سناریوی روبروی این پیش بینی ، حل خطرات و توانمندسازی تقاضای مصرف کننده است ، اما در صورت بروز این تغییرات ، نتیجه بخش ساختمان در میان مدت و احتمالاً طولانی مدت اتفاق می افتد. بنابراین ، پایان انجماد سرمایه گذاری در مرحله تولید ساخت و ساز ، روند تکمیل ساختمانهای ناتمام ، به “بهبود شرایط برای سرمایه گذاران ساختمانی” بستگی دارد ، مهمترین عامل این مسیر “کاهش تورم مسکن و تولید ساختمان” به زیر 20 ٪ و همچنین پایین تر از تورم مسکن است.

منبع: دنیای اقتصاد