پس از یک هفته از شورش ها و اعتراضات ژنرال Zi – که از فساد ، اجاره و ممنوعیت موقت در شبکه های اجتماعی عصبانی شد – معترضین با رأی بی سابقه بر روی سکوی Discord ، دیوان عالی سابق ، Suiela Khay ، دیوان عالی کشور را انتخاب کردند.
در اوج خلاء سیاسی ، هزاران کاربر نپالی در اتاق نشیمن Discord برای بحث در مورد سرپرست موقت دولت جمع شدند. گزارش ها حاکی از آن است که رأی آنلاین ، که از آن به عنوان “پارلمان آنلاین” یاد می شود ، از سایر نامزدها آمده و به عنوان اولین گزینه برای معترضین معرفی شده است. برخی از رسانه ها تعداد آراء ثبت شده “بیش از 4.3 رای” را گزارش کرده اند – وزن شبکه های اجتماعی در روند اجماع جوانان.
پس از تشکیل این اجماع در اختلاف نظر ، فرماندهی ارتش و دفتر رئیس جمهور با معترضین وارد شدند. سرانجام ، در روز جمعه ، 9 سپتامبر ، رئیس جمهور رام مولتیرا پائودل کارگی را به عنوان نخست وزیر موقت منصوب کرد و او در یک مراسم رسمی – یک عنوان تاریخی – سوگند یاد کرد ، زیرا کار رهبر در تاریخ نپال. مأموریت اصلی دولت وی: فضای آرام ، بازسازی مؤسسات آسیب دیده و تهیه مقدمات انتخابات در چند ماه آینده.
ریشه های عصبانیت نسل نپال
این اعتراضات در ابتدا ممنوعیت موقت سیستم عامل هایی مانند Facebook و YouTube را برانگیخت ، اما به زودی به خواسته های گسترده علیه فساد و خویشاوندی کشیده شد. شعارها ، سبک سازمان میدانی و روایت های رسانه ای تمام رنگ نسل Z را داشتند. از میمون ها و جریان های زنده گرفته تا آراء گسترده. در برخی از شهرها ، این درگیری ها شدت گرفت و گزارش های “ده ها نفر از مردگان”: رویترز حداقل چهار قربانی گزارش داد و تایمز مالی به نقل از رقم چهار.
Karki (2 ساله) اولین قاضی زن نپال در سالهای 4-5 بود و سابقه ای از موضع سختگیرانه ضد فساد دارد. ترکیبی که پیام “اعتماد و بی طرفی” را برای افکار عمومی عصبانی می فرستد. به همین دلیل ، هم در رای گیری آنلاین معترضین و هم در مشاوره رسمی با ارتش و رئیس جمهور ، نام وی به عنوان “گزینه پایین برای انتقال” برجسته بود.
اختلافات و سوالات حقوقی
علیرغم اینکه جوانان گسترده از این انتصاب استقبال کردند ، برخی از فقها به محدودیت های قانون اساسی که توسط قضات بازنشسته بازنشسته شده اند ، اشاره می کنند. این تفسیر – به گفته برخی از تحلیلگران ، ممکن است در صورت بروز یک چالش سیاسی/حقوقی به اختلاف نظر تبدیل شود. با این حال ، ناظران می گویند که یک شرکت هواپیمایی در بهترین حالت “نخست وزیر انتقالی” است که باید با یک کابینه کوچک صلح را برگرداند و کشور را به انتخابات برساند.
آنچه در نپال اتفاق افتاد ، نمونه ای نادر از “سیاست گذاری دیجیتال” است: نسل ژن ، با ترکیب سازمان خیابانی و رای گیری آنلاین ، از بحران رهبری ، یک راه حل عملی و ساختار رسمی – با ملاحظات امنیتی – آن را به رسمیت می برد. اکنون چشم ها به دو چیز دوخته شده است: وظیفه کاهش تنش ها و برگزاری انتخابات معتبر در محدوده موعود ، و اینکه آیا تجربه “پارلمان دیجیتال” به عنوان الگویی از مشارکت سیاسی از این مقطع مهم فراتر می رود.
