قهرمانان بی‌ادعا در دل آتش و آوار

به گفته خبرگزاری IMNA ، تاریخ این سرزمین پر از روزهایی است که آتش ، دود و آوار ، زندگی مردم به هم پیچیده شده است. روزهایی که همه چشم ها به سمت مردانی که قرمز پوشیده بودند ، نه برای نمایش ، بلکه برای میثاق ناگفته با زندگی انسان در حال چرخش بودند. در روزهای جنگ تحمیل شده ، آتش نشانان در نقطه‌ای بودند که خط مقدم بود. آنها برای نجات مردم در میان زباله ها و بمب گذاری ها ، بدون داشتن سلاح ، با یک خالی اما با قلب پر از ایمان ، تلاش می کنند.

در جنگ شش روزه ، بین شعله های عصیانگر و آوار سنگین ، دست زخمی شده آتش نشانان به جای سلاح ، طناب ای برای افرادی بود که بین مرگ و زندگی گرفتار شدند. حتی امروز ، در قلب بحران ها ، این قهرمانان بی رحمانه زندگی خود را با کمترین فرصت ها محافظت می کنند ، اما با بیشترین غیرت ، تا افراد بتوانند از تلفات نجات پیدا کنند. روایت جنگ 6 روزه یکی از درخشان ترین برگهای کتاب آتش نشانان است. سید جلال ملکی ، سخنگوی خدمات آتش نشانی و ایمنی شهرداری تهران وی در مصاحبه با خبرنگار این روزها به یاد می آورد: ما در قسمت جنوبی زندان اوین فعالیت می کردیم. ما هفت نفر را زیر آوار زنده کشیدیم. یکی از آنها بیش از هشت ساعت در زیر آوار بود و فقط انگشتانش بیرون بود. ما او را زنده بیرون آوردیم. این تصویر فراتر از یک حافظه است. این داستان تجسم اراده افرادی است که حتی در میان مرگ به دنبال زندگی هستند. در آن روزها ، مردم نه تنها شاهد شجاعت آتش نشانان بودند ، بلکه همدردی آنها را نیز مشاهده می کردند.

آتش نشان جسورانه و شجاع می گوید: مردم به خوبی شناخته شده و از جنگ تحمیل شده آگاه بودند. این همدلی به سرمایه ای تبدیل شد که هنوز در قلب بحران ها قرار دارد.

بحران تمام نشده است ، اما امید و همدلی ادامه دارد

ملکی آتش نشانی را به شرح زیر روایت می کند: آتش نشان بودن به معنای آماده بودن همیشه برای لحظه ای است که هیچ کس انتظار ندارد. یک انفجار ناگهانی ، یک ساختمان قدیمی ، آتش سوزی در بازار شلوغ یا زمین لرزه ای که یک شب شهر را تکان می دهد. هر بار که زنگ هشدار به نظر می رسد ، آتش نشانان اولین کسانی هستند که آتش می گیرند.

مالکی معتقد است که عبور از بحران فقط با شجاعت فردی امکان پذیر نیست. در عوض ، هماهنگی و تعامل وسایل امدادی ضروری است. وی می گوید: “یكی از مشکلاتی كه در شهرها وجود دارد و مشهود است عدم تعامل با یكدیگر است.” “این تعامل در پایتخت وجود دارد ، اما در شهرها باید این مورد توجه بیشتری شود.”

به گفته وی ، جلسات مشترک و مانورها باید قبل از بحران برگزار شود. فقط در آن زمان در زمان حادثه ، نیروها می توانند در کنار هم بایستند و از تمام پتانسیل های خود برای نجات جان مردم به جای هدر رفتن وقت استفاده کنند.

تجهیزات و آموزش ؛ پازل مکمل غلبه بر بحران ها / یافتن راهی بین دود و تاریکی برای غلبه بر بحران ها

این آتش نشان همیشه در ادامه می گوید: بحران نه تنها توسط نیروی انسانی مهار می شود. آتش نشانان به تجهیزات طراحی شده برای تنظیم شرایط هر حادثه نیاز دارند ، تجهیزات باید متناسب با بحران باشد. تجهیزات مورد نیاز در شرایط مختلف متفاوت است و بحران ها بسیار مهم هستند ، اما داشتن ابزارهای کافی پایان داستان نیست. آموزش این ابزارها یک مسئله اساسی است. آتش نشانان همچنین باید یاد بگیرند که از تجهیزات ، مدیریت بحران ، فرماندهی عملیاتی و اقدامات عملیاتی و تقسیم بندی استفاده کنند تا بتوانند در شرایط دشوار برنده این زمینه شوند ، به عبارت دیگر آتش نشان آنها فقط یک کاربر ابزار نیست. او باید رهبر لحظات بحرانی باشد ، تصمیم بگیرد ، راهنمایی کند و راه را در وسط دود و تاریکی پیدا کند.

ملکی با تأکید بر اهمیت آمادگی جسمانی آتش نشانان ، می گوید: کمتر می پرسد که چگونه آتش نشانان می توانند ساعت ها یا در قلب شعله های آتش زنده بمانند. پاسخ این سوال در توانایی های جسمی نهفته است. آنها برای افزایش توانایی جسمی آتش نشانان باید ورزش کنند. اگر کسی توانایی جسمی نداشته باشد ، نمی تواند در شرایط سخت فعالیت کند و وظایف خود را به درستی انجام دهد. این ممکن است آشکار به نظر برسد ، اما در عمل تفاوت بین نجات یک زندگی انسان و عدم موفقیت عمل را ایجاد می کند. یک مأمور آتش نشانی را تصور کنید که مجبور است چندین طبقه را با تجهیزات سنگین بالا ببرد ، یا کسی را از آوار خارج کند ، اما قادر به ضعف جسمی نیست. در چنین شرایطی ، زندگی انسان در معرض خطر است.

وی می گوید: آموزش و پرورش یکی از ستون های اصلی توانایی های آتش نشانی است و در تهران وضعیت آموزش مطلوب است ، در پایتخت آموزش و دوره هایی که نیروها گذشتند و آنها می توانند بحران ها را مدیریت کنند ، اما در بسیاری از شهرها اینگونه نیست.

این مأمور آتش نشانی جوان و شجاع خاطرنشان می کند: در سایر شهرها ، مرکز آموزش آتش نشانان باید تقویت شود و بتواند دوره های تخصصی تری را پشت سر بگذارد ، و آموزش مجازی ، اگرچه دوره های نظری را منتقل می کند ، در عملیات واقعی استفاده نمی شود ، بنابراین باید در آموزش های Person برای عملیات استفاده کرد. ما باید بدانیم که بحران ها فقط به تهران محدود نمی شوند. هر شهر و دهکده می توانند یک روز با یک رویداد غیر منتظره روبرو شوند ، بنابراین عدم آموزش کافی به معنای کاهش ظرفیت عملیاتی و افزایش خطر زندگی مردم و حتی خود آتش نشانان است.

تجربه گذشته ؛ نور آینده

ملکی با لحنی پر از نگرانی می گوید: مسابقات قهرمانی آتش نشانان چیزی نیست که هر کسی بتواند انکار کند. اما این قشر برای ادامه مسیر باید انگیزه و پشتیبانی شود ، و توجه بیشتری به معیشت آتش نشانان مهم است ، زیرا آنها باید برای کار انگیزه داشته باشند و بهتر است به آن توجه بیشتری کنند ، آتش نشانان نباید در حالی که زندگی خود را به خطر می اندازند ، نگران ترین نیازهای زندگی باشند. حمایت مالی و اجتماعی بخشی جدایی ناپذیر از امنیت ذهنی و انگیزه آنها است.

وی گفت: حادثه بندر شهید رجائی نمونه ای از وقایع است که منجر به شناسایی نواقص شده است: باعث ایجاد مشکلات و کمبودها شد. مشاهده انجام شد و ما به دنبال رفع و ترمیم کاستی ها هستیم ، این دیدگاه تحلیلی و آینده نگر برای تقویت توانایی مدیریت بحران ضروری است و ما همچنین باید بدانیم که در بحران های بزرگ ، تنها راه موفقیت همکاری با شهرها و استانها است.

این آتش نشان گفت: “این دوره منجر به شناسایی و ارزیابی دقیق شده است.” فیلم ها و گزارش های آن روزها مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد که برخی از بخش ها به توجه و تقویت بیشتری نیاز دارند و ما به دنبال تقویت آنها هستیم.

مردم همراهان همیشگی آتش نشانان

یکی از زیباترین بخش های روایت های آتش نشانان حضور افراد با آنها است. چه در جنگ و چه در بلایای طبیعی ، مردم همیشه از آتش نشانان حمایت کرده اند. از تحویل آب و غذا برای کمک به عملیات امدادی ، این همراهان یک نیروی مضاعف را برای آتش نشانان ایجاد می کنند ، این پیوند عاطفی بین مردم و آتش نشانان جایگاه ویژه ای برای این قشر در قلب جامعه ایجاد کرده است. روز آتش آنها نه تنها یک روز رسمی است ، بلکه فرصتی برای تجدید عهد با قهرمانانی است که هر روز آماده نجات جان دیگران هستند.

وی خاطرنشان می کند: مردم در طول جنگ تحمیل شده همکاری و همکاری زیادی داشتند و نقش مهمی در عبور از آن شرایط با آگاهی و همدلی خود داشتند.

امروز ، هنگامی که ما در مورد شجاعت آتش نشانان صحبت می کنیم ، در واقع در مورد مردانی صحبت می کنیم که بزرگترین کارها را در سکوت انجام می دهند. آنها هرگز از میدان خارج نمی شوند ، حتی اگر تجهیزات کافی نباشند ، آنها قهرمانان ساکت هستند که قلب را به خطر می اندازند تا دیگران در امان باشند.

روز آتش سوزی آنها یادآور لبخندهای خسته است که پس از ساعت ها جنگ با آتش و آوار ، روی لب های سیاه دود. یادآور دست است که با تاول و زخم ها هنوز طناب نجات محکم است. یادآور چشم هایی است که در وسط دود اشک ریخته است ، اما به امید نجات مرد دیگری ، آنها ادامه می دهند. اگر امروز در شهرهای خود امنیت و صلح داشته باشیم ، آن را مدیون این قهرمانان هستیم. مردان در قلب مردم ابدی غیر ضروری هستند.