استقلال در یکی از حساس ترین لحظات فصل همچنان با ورزشگاه آزادی فاصله دارد. ورزشگاهی که سال ها خانه آبی ها بوده به دلیل طولانی شدن پروژه بازسازی دور از دسترس است و گفته می شود تا پایان سال 1405 آماده نمی شود.
پیام صریح ساپینتو در نشست خبری قبل از بازی با الوحدات این بود: قدرت ما هواداران ما هستند. اما وقتی بازی ها به شهدای شهرستان قدس با ظرفیت حدود 10 هزار نفر منتقل می شود، به ناچار از همان قدرت ذاتی استقلال کاسته می شود. سرمربی پرتغالی می گوید تفاوت فضا و فشار سکوهای آزادی نسبت به هر ورزشگاه دیگری «زمین تا آسمان» است و این یک امتیاز حیاتی را از تیمش می گیرد.
ساپینتو توضیح داد که آنها گزینه های جایگزین را با مدیریت باشگاه در میان گذاشته اند. حتی ورزشگاه پارس شیراز هم روی میز بود اما شرایط میزبانی مهیا نشده است. از دیدگاه او، مسئله فقط جغرافیا نیست. کیفیت میزبانی، دسترسی، امنیت روانی بازیکنان و البته حجم و صدای مخاطب تعیین کننده است. استقلال که باید برای نجات مسیر آسیایی خود بجنگد، حالا باید در ورزشگاهی بازی کند که جایگاه دوازدهم را از نظر ظرفیت و زیرساخت محدود می کند.
پیام دوم ساپینتو عمل گرایانه بود: تا زمانی که آزادی وجود ندارد، شهر قدس باید «اهلیت» شود. او از هواداران خواست تا جای ممکن جایگاه ها را پر کنند. زیرا در بازی های بسته و فرسایشی (مثل این نبرد با یگان های دفاعی) فشار مداوم سکوها همان میلی مترهای گم شده را ایجاد می کند که بازی را به نفع میزبان کج می کند. به زبان ساده، اگر آزادی «توربو» استقلال انرژی بود، حالا تیم باید از سر و صدای کمتر نتیجه بهره وری بالاتری بگیرد.
از نظر فنی این فاصله خالی از هزینه نیست. تیم ساپینتو برای شکستن دفاع 5-4-1 حریف به ریتم سریع، صبر و تداوم حمله نیاز دارد. اجزایی که با موج و تشویق جهانی پایدارتر می شوند. کاهش طبیعی حجم صدا و تعداد تشویق کننده ها در شهر قدس این تداوم را تهدید می کند. سرمربی استقلال رکورست گفت: بدون حضور پررنگ هواداران بخش زیادی از امتیاز میزبانی از بین می رود. بنابراین این فاصله را باید با انضباط تاکتیکی، مدیریت احساسات و صدای بی وقفه همین 10 هزار نفر جبران کرد.
نتیجه گیری ساپینتو روشن بود: استقلال فعلا آزادی ندارد اما فینال هایش ادامه دارد. او وعده غیرممکن را نداد. او فقط خواست تا این سکوی موجود به حداکثر برسد: “بیا 90 دقیقه تشویق کن و اجازه نده بازی یک لحظه ساکت شود.” در غیاب آزادی، «آزادی صدا» تنها سلاحی است که می تواند کمبود ظرفیت را جبران کند; به خصوص الان که نتیجه بازی با الوحدات می تواند مسیر آسیایی استقلال را مشخص کند.
