بعدی- سارا عوض؛ نویسنده و روزنامه نگار فلسطینی ساکن نوار غزه
به گزارش به گزارش میهن تجارت به نقل از الجزیره; یکشنبه گذشته، من و خانواده ام چادری را که در مرکز نوار غزه زندگی می کنیم، ترک کردم و به سمت کافه ای رفتم که دانشجویان و مشاغل آزاد در آن رفت و آمد می کنند. 10 روز از توافق آتش بس جنگ غزه می گذرد و فکر می کردم اکنون به اندازه کافی امن است که آزادانه بیرون بروم. در واقع سعی می کردم با بیرون رفتن خاطرات گذشته ام را از زندگی امنی که داشتم دوباره زنده کنم.
من و برادرم در کافه بودیم که صدای آشنا را شنیدیم. صدای وحشتناک انفجار! یک پهپاد اسرائیلی ورودی کافه ای را که ما در آن بودیم هدف قرار داد. من خشک شده بودم این فکر به ذهنم خطور کرد که الان نوبت من است و قرار نیست از این جنگ جان سالم به در ببرم. سه نفر کشته و چند نفر دیگر زخمی شدند. اگر من و برادرم کمی زودتر از کافه بیرون می رفتیم، جزو کشته شدگان بودیم.
وقتی خبر حمله مذکور منتشر شد، خانواده ام به شدت نگران ما شدند و مدام برای ما فریاد می زدند. سیگنال تلفن همراه به شدت ضعیف بود و تماس آنها با ما جواب نمی داد. تنها زمانی آرام شدند که ما سالم به چادر خود برگشتیم. از خودم پرسیدم این چه نوع آتش بس است؟ بیشتر عصبانی بودم تا ترس.
وقتی توافق آتش بس حاصل شد و رهبران خارجی گفتند که جنگ تمام شده است، بسیاری از ما در نوار غزه امیدوار شدیم. ما فکر می کردیم که بالاخره انفجارهای نوار غزه به پایان رسیده است و می توانیم زندگی جنگ زده خود را بدون هیچ ترسی بازسازی کنیم. اما چنین امیدی در سایه اشغالگری اسرائیل رنگ واقعیت به خود نمی گیرد. خشونت به معنای واقعی کلمه هرگز پایان نمی یابد. در آن روز زمانی که صهیونیست ها این کافه را هدف قرار دادند، چندین منطقه دیگر در نوار غزه را نیز بمباران کردند که در نتیجه آن دست کم 45 نفر کشته و تعداد زیادی زخمی شدند.
آن روز یکی از مرگبارترین روزهای پس از توافق آتش بس در جنگ غزه بود. البته از آن روز تا کنون روزی نبوده که جامعه فلسطین آسیبی نبیند. اسرائیل به کشتار روزانه مردم غزه ادامه می دهد. از زمان اعلام توافق آتش بس تاکنون بیش از 100 فلسطینی به شهادت رسیده اند. در میان شهدا 11 نفر از خانواده ابو شعبان هستند. آنها در 18 اکتبر عزاداری کردند. خانواده ابو شعبان در تلاش بودند به خانه خود در محله الزیتون در غزه بازگردند. آنها در یک ماشین بودند. این در حالی است که یک بمب اسرائیل به یکباره به زندگی آنها پایان داد.
این وضعیت همان چیزی است که اسرائیل آن را آتش بس می نامد! یکشنبه گذشته که اسرائیل بار دیگر مناطق مختلف نوار غزه را بمباران کرد، مردم بار دیگر به وحشت افتادند. وقتی بمباران ها پایان یافت، مردم برای خرید غذا و آماده شدن برای شروع دوباره جنگ به بازارها هجوم آوردند. واقعاً ناراحت کننده است که می بینیم در بحبوحه جنگ طلبی اسرائیل، اولین چیزی که مردم به آن فکر می کنند غذا است. به نظر می رسد که ما احساس امنیت خود را برای همیشه از دست داده ایم. ما استرس داریم که فردا غذا روی میزمان باشد.
بله، ما نباید فقط نگران بمباران ها باشیم، بلکه غذا نیز مهم است، زیرا اسرائیل حتی از ورود کمک های بشردوستانه به نوار غزه جلوگیری می کند. بر اساس توافقات، قرار است روزانه 600 کامیون حامل کمک های بشردوستانه وارد نوار غزه شود. به گزارش دفتر رسانه ای نوار غزه، از زمان اجرایی شدن آتش بس، تنها 986 کامیون حامل کمک های بشردوستانه وارد نوار غزه شده است. این موضوع نیز نشان می دهد که اسرائیل چقدر پیمان شکن است. جالب اینجاست که 6000 کامیون در صف قرار دارند تا از سوی اسرائیل مجوز ورود به نوار غزه را دریافت کنند.
سازمان موسوم به برنامه جهانی غذا اعلام کرد که اسرائیل اجازه دسترسی به جاده صلاح الدین و ورود کمک های بشردوستانه گسترده به نوار غزه را نمی دهد. اسرائیل همچنان در تلاش است تا قحطی را به نوار غزه و به ویژه شمال این منطقه تحمیل کند. گذرگاه رفح که مرز مشترک مصر و نوار غزه است همچنان بسته است. نمی دانیم چه زمانی بازگشایی می شود. زمانی که مجروحان می توانند برای معالجه بروند، یا دانشجویان برای ادامه تحصیل وارد مصر می شوند، یا زمانی که خانواده هایی که در نتیجه جنگ از هم پاشیده و پراکنده شده اند، می توانند دوباره گرد هم آیند، و زمانی که کسانی که نوار غزه را دوست دارند و این سرزمین وطنشان است، می توانند به خانه های خود بازگردند.
در شرایط کنونی مشخص شده است که اسرائیل با آتش بس فعلی مانند یک سوئیچ برخورد می کند. هر وقت بخواهد آن را روشن یا خاموش می کند. یکشنبه گذشته، اسرائیل بمباران نوار غزه را از سر گرفت و روز دوشنبه به آتش بس بازگشت. اسرائیل طوری رفتار می کند که انگار جان مردم فلسطین ارزشی ندارد. اسرائیل این ایده را دارد که هر زمان که بخواهد می تواند جنگ را دوباره آغاز کند. در این زمینه محدودیتی در مقابل خود نمی بیند.
آتش بس در جنگ غزه چیزی جز توقفی کوتاه در قالب یک جنگ نامحدود نیست. لحظه ای آرامش که هر لحظه ممکن است به پایان برسد. ما همچنان در معرض تهدید یک بازیگر اشغالگر هستیم و این روند تا زمانی ادامه خواهد داشت که جهان حق حیات ما را به رسمیت بشناسد و برای حفاظت از آن گام های عملی بردارد. تا آن زمان، ما مردم غزه فقط ارقام و اعدادی خواهیم بود که در قالب کشتار بی پایان اسرائیل در نوار غزه معنا و مفهوم پیدا می کنیم.
