پیشبینی میشود سنجاق سینهای الماسی که ناپلئون زمانی روی کلاه دوشس خود میپوشید، بیش از 200000 فرانک سوئیس (حدود 250000 دلار) در حراج آثار سلطنتی و اشرافی ساتبی در ژنو در 12 نوامبر به فروش برسد.
به گزارش ایسنا، این سنجاق دایره ای شکل متعلق به یکی از تاریک ترین دوران زندگی ناپلئون است. شکست ارتش بریتانیا و پروس در نبرد واترلو در سال 1815. همانطور که باران شدید نقشه های نبرد ناپلئون را مختل کرد و توپخانه او را زمین گیر کرد و باعث تاخیری شد که به نیروهای پروس کمک کرد، فرار او نیز با مشکل مواجه شد. هنگامی که کاروان او در گلوالا گرفتار شد، او مجبور شد مقداری از بارهای خود را رها کند، از جمله کالسکه ای که حاوی وسایل شخصی او از جمله مدال، سلاح، ظروف نقره و جواهرات بود.
تنها سه روز پس از نبرد واترلو، این سنجاق سینه به همراه کلاه خود و شمشیر خود به عنوان غنایم جنگی به فردریش ویلهلم سوم پادشاه پروس اهدا شد. این اهدا معنایی نمادین داشت. فرانسه شکست خورده بود، فرمانروای آن به زودی به سنت هلن تبعید می شد و پروس سرانجام در حال قیام بود. این جواهر تا سال های اخیر در خانواده «هوهنزولرن» باقی مانده و نسل به نسل منتقل شده است.
این سنجاق سینه از حدود یکصد الماس تراش خورده به سبک قدیمی “mine cut” تشکیل شده است که یک سبک تراش مربع با گوشه های گرد بود که قبل از ظهور فناوری های مدرن تراش الماس رایج بود. به احتمال زیاد این قطعه در سال 1810 و در زمان جدایی ناپلئون از «ژوزفین» ساخته شده و برای استفاده در مراسم رسمی روی کلاه او نصب شده است.
اشیاء مربوط به ناپلئون همیشه در بازار حراج توجه بالایی را به خود جلب می کنند. در ماه ژوئن، مجموعه ای از بیش از 100 قطعه از آثار هنری و یادگاری ناپلئون، از جمله تخت تاشو که او در کمپین های انتخاباتی خود با خود حمل می کرد، در حراجی ساتبیز در پاریس به قیمت 8.3 میلیون یورو (9.7 میلیون دلار) فروخته شد. در اوایل سال جاری، یک شمشیر نفیس که در سال 1802 توسط ناپلئون سفارش داده شد، در حراجی Giquello به قیمت 4.6 میلیون یورو (5.2 میلیون دلار) فروخته شد که بیش از چهار برابر برآورد اولیه آن بود.
با وجود پیشینه تاریخی این سنجاق، این گرانترین جواهرات حراج ساتبی ژنو نیست. عنوان گران ترین قطعه حراج پیش رو به زیور مروارید و الماس تعلق دارد که با سنجاق سینه ای هماهنگ طراحی شده و می توان از آن به عنوان گردنبند یا آویز استفاده کرد.
این قطعه در ابتدا به عنوان یک تاج برای ماریا کونیگوند ساخته شد و در حدود سال 1840 به یک زیور مو تغییر یافت. این سبک برای مدت کوتاهی در دوران رمانتیک رایج بود. این اثر که به Sévigné معروف است، توسط ساتبیز به عنوان یک اثر موزه ای و شاید آخرین نمونه بازمانده از چنین طرحی به حساب می آید. قیمت آن بین 340000 تا 500000 فرانک سوئیس (424000 تا 632000 دلار) تخمین زده شده است.
در کنار آن، برای اولین بار یک حلقه الماس صورتی روشن به حراج گذاشته می شود. انگشتری که در سال 1711 میلادی توسط کاترین اول به سلطان احمد سوم عثمانی هدیه شد و بعدها در دست یکی از شاهزاده خانم های عثمانی به نام «نسل شاه سلطان» دیده شد. ارزش تخمینی این انگشتر بین 240000 تا 400000 فرانک سوئیس (299000 تا 499000 دلار) است.
