بعدی- چندی پیش فصل اول سریال «بامداد خمار» به پایان رسید، اثری اقتباسی که بین دنیای زنان قاجار و روایتی کند سرگردان است.
بر اساس گزارش فردا، در فصل اول، مخاطب با محبوبه و دنیای او، شخصیت ها و شکل گیری عشق ممنوعه همراه می شود. داستان با ورود رحیم به داستان، عشق محبوب به او، خواستگاری اصلان و پسر عموی فرنگ به نام منصور شروع می شود و با فرار محبوبو از ازدواج به پایان می رسد. این اتفاقات چارچوب سریال را تشکیل می دهد. اما آنچه مهم است رویکرد نرگس آبیار به این چارچوب است.
در رمان، روایت عملا یکنواخت و درونی است و مخاطب دنیا را از دید معشوق می بیند. سریال سعی می کند گاهی داستان را از دید مردانه نشان دهد و خطوط داستانی جدیدی به آن اضافه کند، مانند صحنه دوئل با قهوه کجری و بازی های مردانه که در داستان نیستند. در نتیجه روحیه زنانه کتاب تا حدی مخدوش شده است. بر خلاف کتاب، هسته اصلی تراژدی درام تنها ناشی از درونیات معشوق نیست و داستان به ملودرام قهرمان و ضد قهرمان تبدیل شده است. شخصیت ها به دو دسته خوب و بد تقسیم می شوند و مخاطب کمتر شخصیت خاکستری مانند اصلان را می بیند که در قسمت پایانی به شخصیت سیاه پوست تبدیل می شود.
سرگردانی بین زیبایی بصری و روایت
کتاب ظرفیت خوبی برای ساخت سریال دارد، اما نه یک سریال چند فصلی، بلکه فقط یک مینی سریال جذاب برای روایت کافی است. به همین دلیل فصل اول سریال «بامد خمار» بیشتر به تعلیق و تکرار لحظات می گذرد و در واقع از پیشرفت روایی کندی برخوردار است. در نتیجه باعث می شود مخاطب احساس خستگی کند. مهم ترین نقطه عطف رمان که داستان عشق محبوبه به پدرش است به فصل بعد موکول شده است. چیزی که از درام و کشش داستان می کاهد.
رمان «بامد خمار» داستانی زنانه است، اما این سریال برای جذب مخاطب، حضور مردان را به تصویر کشیده است که محتوای داستان را از نشان دادن قدرت زنان در تغییر می کاهد. در واقع نرگس آبیار در برخی سکانس ها به خوبی قدردانی نرم از زنان را در جریان تحولات دوران قاجار نشان می دهد. از طرفی فرصت های بیشتری را برای نشان دادن این نکته از دست می دهد زیرا جذابیت مردان را به تصویر می کشد.
سریال «بامد خمار» تحولات زمان را به خوبی به تصویر می کشد، از پسر عموی فرنگ و مبارزه مادر رحیم نجار تا بصیرالملک و خانواده اش که بین سنت و مدرنیته گرفتار شده اند. با این حال، به جای اینکه عمیقا نشان دهد که چرا تفاوت ها منجر به درگیری عاطفی می شود، فقط آنها را به صورت سطحی نشان می دهد و مخاطب را به فکر وادار نمی کند.
مهم ترین نقطه قوت سریال را می توان طراحی فضا، لباس و مناظر دانست، خانه بصیرالملک به خوبی ساخته شده و زندگی ایرانی دوره قاجار را به نمایش می گذارد. شخصیت های ثانویه از دایه تا خدمتکار نیز مخاطب را با فضای داستان و سبک زندگی مردم در دوره ای مهم از تاریخ ایران آشنا کردند.
بازی بازیگران زن به خصوص مرجانه گلچین و بهنوش بختیاری در بیشتر مواقع بسیار خوب بود و تماشاگران نیز با نگاه ها و ماجراجویی همراه بودند. برعکس در بازی آقایان افت زیادی دیده می شود، نوید پورفرج هنوز فرصت نشان دادن قابلیت های بازیگری خود را پیدا نکرده است.
سریال «بامداد خمار» اثر مهمی است که دنیای زنانه را در دنیای سریال های مردانه به تصویر می کشد. ضمن اینکه دوری از ایرادات فنی، توانایی بازیگران و طراحی بصری فوق العاده با کاستی در نوع روایت همراه است، در نهایت یک سریال متوسط می ماند.
