به گزارش ایسنا، نیویورک تایمز با این مقدمه نوشته است: تهدیدهای اخیر دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا علیه ایران، در مقایسه با اقدامات قبلی آمریکا علیه ونزوئلا، با خطرات بسیار بیشتری همراه است و این موضوع نشان دهنده وزن استراتژیک ایران و توانایی این کشور در تحمیل هزینه های سنگین در هر رویارویی نظامی است.
این مجله آمریکایی در گزارش خود اشاره کرده است که تلاش ترامپ برای مقایسه ایران با ونزوئلا، تفاوتهای اساسی را نادیده میگیرد که ایران را به بازیگری بسیار پیچیدهتر و خطرناکتر تبدیل میکند.
بر اساس این گزارش، ترامپ عملاً به مقامات ایرانی مهلت داده و از تهران خواسته است که برنامه هستهای خود را متوقف کند، از تولید موشکهایی با قابلیت رسیدن به سرزمینهای اشغالی دست بردارد و همه حمایتهای خود را از جنبشهای مقاومت در منطقه قطع کند. ترامپ با تهدیدهای علنی این فشار را تشدید کرده و هشدار داده است که «ناوگان عظیمی» به سمت ایران در حال حرکت است و آمریکا همانند آنچه در ونزوئلا انجام داد، در صورت لزوم آماده استفاده از زور خواهد بود!
با این حال، نیویورک تایمز تاکید می کند که «ایران ونزوئلا نیست» و این تشبیه گمراه کننده است. اگرچه هر دو کشور سالها تحت تحریم بوده و با قدرت ایالات متحده مقابله کردهاند، اما ایران از ظرفیتهای نظامی، فناوری و منطقهای بسیار گستردهتری برخوردار است. به نوشته این روزنامه، این توانمندی ها باعث شده تا ایران در هدف قرار دادن شهرهای رژیم صهیونیستی و نفوذ گسترده در غرب آسیا معادله راهبردی را به طور اساسی تغییر دهد و دلیل اصلی تردید ترامپ و مشاوران ارشد وی برای اجرای تهدیدات نظامی باشد.
این مقاله می افزاید که قدرت بازدارندگی ایران به تجهیزات نظامی متعارف محدود نمی شود، بلکه ریشه در نفوذ منطقه ای آن نیز دارد. موشک های بالستیک دوربرد ایران با برد تا 2000 کیلومتر بیشتر غرب آسیا را در تیررس قرار داده و مقامات ایرانی هشدار داده اند که هرگونه حمله با پاسخ متقابل علیه رژیم صهیونیستی و نیروهای آمریکایی در منطقه همراه خواهد بود. نیویورک تایمز می نویسد که این توانایی ها ایران را قادر می سازد تا میدان نبرد را فراتر از مرزهای خود شکل دهد و خطر تبدیل یک درگیری محدود به یک جنگ منطقه ای را افزایش دهد.
نیویورک تایمز همچنین خاطرنشان می کند که برخلاف ادعاها در مورد تضعیف ایران، تحولات اخیر ممکن است احتمال تشدید تنش را افزایش دهد. اگرچه برخی از متحدان منطقهای ایران ضربه سختی خوردهاند و حملات قبلی آمریکا و رژیم اشغالگر به بخشهایی از زیرساختهای موشکی و هستهای ایران آسیب رسانده است، این مقاله استدلال میکند که رهبران ایران وضعیت فعلی را «وجودی» میدانند. به نوشته این روزنامه، مقامات ایرانی این پیام را داده اند که هرگونه حمله به ایران نبردی برای بقا تلقی می شود و می تواند منجر به گسترش درگیری در منطقه شود.
این مقاله در ادامه می نویسد که شبکه نیروهای متحد ایران محاسبات آمریکا را بیش از پیش پیچیده می کند. جنبش مقاومت در عراق اعلام کرده است که در صورت حمله از ایران دفاع خواهد کرد. این خطر درگیری مستقیم با نیروهای آمریکایی و بی ثباتی گسترده تر را افزایش می دهد. همچنین گروه هایی در یمن می توانند مسیرهای حیاتی کشتیرانی را هدف قرار دهند و تجارت جهانی و جریان انرژی را تهدید کنند. به نوشته نیویورک تایمز، این عوامل به ایران گزینه های متعددی برای پاسخ دادن می دهد که ونزوئلا هرگز نداشت.
در بخشی دیگر از این تحلیل آمده است که یکی از نقاط ضعف اصلی رویکرد ترامپ، نبود هدف مشخص سیاسی یا نظامی است. این مقاله این سوال را مطرح میکند که آیا هدف واشنگتن تغییر نظام سیاسی ایران، یا محدود کردن قدرت موشکی آن، یا برچیدن کامل برنامه هستهای آن است؟ نیویورک تایمز تأکید می کند که اقدام نظامی لزوماً به تحقق این اهداف منجر نمی شود و می نویسد مقامات آمریکایی در پاسخ به سؤالات توضیحات متناقض و متغیری ارائه کرده اند که نشان دهنده سردرگمی استراتژیک است.
